श्री जलाराम बापा (वीरपूर, गुजरात) हे निःस्वार्थ सेवा व अन्नदानासाठी (सदाव्रत) प्रसिद्ध संत होते; जन्म सुमारे ४/७ नोव्हेंबर १७९९. त्यांची जयंती कार्तिक शुक्ल सप्तमीला (दिवाळीनंतर सातव्या दिवशी) येते — २०२६ मध्ये सोमवार, १६ नोव्हेंबर.
महत्त्वाची नोंद: जलाराम बापा हे मूळचे गुजरातचे संत आहेत, महाराष्ट्रीय नव्हे. महाराष्ट्रात (आळंदी-पुणे व ठाणे येथे) जलाराम मंदिरे अस्तित्वात आहेत, पण ती प्रामुख्याने तेथे स्थायिक झालेल्या गुजराती समुदायासाठी/द्वारे चालवली जातात — ही पॅन-गुजराती/पॅन-इंडियन भक्ति-परंपरा आहे, स्थानिक महाराष्ट्रीय भक्ति-प्रथा नाही. हे प्रामाणिकपणे नोंदवणे महत्त्वाचे आहे.
गुरु भोजा भगत (भोजलराम) यांच्याकडून दीक्षा घेतल्यानंतर जलाराम बापांनी सदाव्रत — जात-धर्म न पाहता सर्वांना मोफत अन्न-निवारा — सुरू केले, जे आजही वीरपूर मंदिरात सुरू आहे.
जन्म — वीरपूर (राजकोट जिल्हा, गुजरात) येथे, लोहाणा कुटुंबात; पालक प्रधान व राजबाई ठक्कर. वयाच्या १८व्या वर्षी गुरु भोजा भगत (भोजलराम) यांच्याकडून त्यांना रामनामाचा गुरुमंत्र मिळाला. दीक्षेनंतर परंपरेनुसार इ.स. १८२० मध्ये त्यांनी सदाव्रत सुरू केले, अवघ्या ४० मापे धान्यापासून. देहत्याग २३ फेब्रुवारी १८८१ रोजी, वीरपूरमध्ये, वयाच्या ८१व्या वर्षी झाला.
त्यांच्याविषयी अनेक चमत्कार-आख्यायिका सांगितल्या जातात — शिंपी हराजी बरा होणे (यावरून 'बापा' ही उपाधी रूढ झाली असे मानले जाते), एका मुस्लिम व्यापाऱ्याच्या मुलाचे बरे होणे, राम-सीता-लक्ष्मण-हनुमान प्रकट होणे, अक्षय धान्यकोठार, आणि देहत्यागानंतरही बहिणीला पाणी पाजल्याची कथा. एक प्रसिद्ध आख्यायिका अशीही सांगितली जाते — एका वृद्ध साधुरूपी देवाने त्यांची पत्नी विरबाईंना सेवेसाठी मागितले; नंतर आकाशवाणीद्वारे तिला परत पाठवले गेले आणि मागे दंड व झोळी राहिली, जी आजही वीरपूर मंदिरात पूजनीय मानली जाते. या सर्व कथा परंपरा/भक्तांची श्रद्धा म्हणून समजाव्यात, इतिहास म्हणून नव्हे.
प्रामुख्याने गुजराती समाज — गुजरातसह भारतभर व पूर्व आफ्रिका/यूके/अमेरिका/कॅनडा/ऑस्ट्रेलिया/न्यूझीलंडमधील गुजराती स्थलांतरित समुदाय. महाराष्ट्रात आळंदी (पुणे) व ठाणे येथील जलाराम मंदिरे स्थानिक गुजराती समुदायाद्वारे चालवली जातात.
वीरपूर मंदिरात विशेष पूजा-अभिषेक होतो; खिचडी, बुंदी व गाठिया यांचा प्रसाद वाटला जातो. लाखो भाविक वीरपूर व जगभरातील जलाराम मंदिरांत दर्शनासाठी येतात — मोफत भोजन-सेवा (सदाव्रत) विशेष स्वरूपात सुरू राहते. घरगुती पातळीवर ठराविक पूजाविधी/व्रताचे दस्तऐवजीकरण सापडले नाही — प्रामुख्याने मंदिर-केंद्री उत्सव आहे.
महाराष्ट्रात आळंदी (पुणे, संत ज्ञानेश्वर समाधीजवळ) व ठाणे येथे जलाराम मंदिरे आहेत — मुंबई-पुण्यातील जलाराम-भक्तांनी बांधलेली ही मंदिरे मोफत प्रसाद व अल्पकालीन निवासाची सोय देतात. मात्र ही मंदिरे प्रामुख्याने तेथे स्थायिक गुजराती समुदायासाठी/द्वारे चालवली जातात — मराठी/महाराष्ट्रीय स्थानिक भक्ति-परंपरेचा भाग नाहीत. ही मर्यादा प्रामाणिकपणे मांडणेच योग्य आहे.