मंत्रपुष्पांजली हा कोणत्याही देवतेच्या पूजेच्या शेवटी फुले अर्पण करताना म्हटला जाणारा पारंपरिक वैदिक मंत्र आहे — सार्वभौम ऐश्वर्य व दीर्घायुष्याची प्रार्थना करून गणपतीच्या बीजमंत्राने त्याचा समारोप होतो.
रचयिता: वैदिक — पारंपरिक, सहस्रो वर्षे जुना मंत्र; कोणत्याही विशिष्ट व्यक्तीच्या नावाने रचयिता नोंदलेला नाही.
केव्हा म्हणावी: कोणत्याही देवतेच्या पूजेच्या अगदी शेवटी, फुले अर्पण करताना म्हटली जाणारी सार्वत्रिक समारोप-प्रार्थना — एका विशिष्ट देवतेशी बांधलेली नाही.
अर्थ (थोडक्यात): मंत्रपुष्पांजली हा वैदिक मंत्र पूजेच्या अगदी शेवटी देवतेला फुले अर्पण करताना म्हटला जातो — यात राजाधिराज कुबेर/वैश्रवणाकडून सर्वभौम साम्राज्य व दीर्घायुष्य मागितले जाते, आणि शेवटी गणपतीच्या बीजमंत्राने ("एकदंताय विद्महे वक्रतुंडाय धीमहि...") समारोप होतो. या प्राचीन वैदिक गद्यखंडाचा शब्दशः अर्थ विद्वानांमध्येही चर्चेचा विषय आहे — येथे दिलेला अर्थ परंपरेने समजला जाणारा ढोबळ भावार्थ आहे, शब्दशः दावा नाही.
शब्द व चाल घराघरांत/संप्रदायानुसार किंचित बदलू शकते — हा पाठ पारंपरिक आरती संग्रह पुस्तिकेनुसार आहे. काही प्राचीन वैदिक ओळींचा तंतोतंत अर्थ विद्वानांमध्येही चर्चेचा विषय आहे.