घालीन लोटांगण ही कोणत्याही देवतेच्या पूजा किंवा आरतीनंतर म्हटली जाणारी पारंपरिक समारोप-प्रार्थना आहे — संत नामदेवांची मराठी ओवी व पाठोपाठ संस्कृत श्लोक, जे परमेश्वराला संपूर्ण शरणागतीचा भाव व्यक्त करतात.
रचयिता: सुरुवातीची मराठी ओवी — संत नामदेव (नामा, इ.स. १२७०–१३५०); पाठोपाठचे संस्कृत श्लोक पारंपरिक असून त्यांचा विशिष्ट रचयिता ज्ञात नाही.
केव्हा म्हणावी: कोणत्याही देवतेच्या पूजेनंतर किंवा आरतीच्या शेवटी म्हटली जाणारी सार्वत्रिक समारोप-प्रार्थना — एका विशिष्ट देवतेशी बांधलेली नाही.
अर्थ (थोडक्यात): हे देवा, मी तुझ्यापुढे साष्टांग नमस्कार घालतो, चरणी वंदन करतो, डोळ्यांनी तुझे रूप पाहतो, प्रेमाने आलिंगन देतो व आनंदाने पूजितो, भावपूर्ण आरती ओवाळतो, असे नामा म्हणतो — तूच माझी माता, पिता, बंधू, सखा, विद्या व धन आहेस; काया-वाचा-मनाने, बुद्धी-आत्म्याने वा स्वभावाने जे जे काही मी करतो ते सर्व नारायणाला अर्पण करतो. शेवटी अच्युत-केशव-रामनारायण अशा विष्णूच्या अनेक नामांचे स्मरण करून हरे राम हरे कृष्ण महामंत्राने समारोप होतो.
शब्द व चाल घराघरांत/संप्रदायानुसार किंचित बदलू शकते — हा पाठ पारंपरिक आरती संग्रह पुस्तिकेनुसार आहे.