भानु सप्तमी म्हणजे सप्तमी तिथी रविवारी येण्याचा शुभ योग — शुक्ल किंवा कृष्ण, कोणत्याही महिन्यात. रविवार (सूर्याचा वार, भानुवार) व सप्तमी (सूर्याची तिथी) एकत्र येणे हा सूर्योपासनेचा महायोग मानला जातो. २०२६ मध्ये हा योग तीन वेळा येतो — २५ जानेवारी, ७ जून व १ नोव्हेंबर, तिन्ही रविवार.
लक्षात घ्या: भानु सप्तमी ही रथसप्तमी नव्हे. रथसप्तमी हा माघ शुक्ल सप्तमीला येणारा ठराविक वार्षिक सण (सूर्य जयंती) आहे — सात घोड्यांचा रथ व राजा यशोवर्माची कथा तिथे आहे. भानु सप्तमी व रथसप्तमी हे दोन्ही फक्त तेव्हाच एकत्र येतात जेव्हा माघ शुक्ल सप्तमी स्वतःच रविवारी येते — २०२६ मध्ये नेमके २५ जानेवारीला हे घडते. इतरत्र हे दोन्ही वेगळे दिवस असतात — दोन्ही सण एकमेकांपासून वेगळे समजावेत.
सप्तमी तिथी परंपरेने सूर्याशी जोडली जाते; रविवार हा भानुवार (सूर्याचा दिवस) मानला जातो. दोन्ही एकाच देवतेच्या अधिपत्याखाली आल्याने हा दिवस सूर्यपूजेस विशेष फलदायी मानला जातो — म्हणून याला 'महायोग' म्हणतात.
मान्यतेनुसार या दिवशी सूर्योपासनेने आरोग्य, दीर्घायुष्य, समृद्धी, आत्मविश्वास व करिअर/शासकीय क्षेत्रात यश मिळते; काही स्रोत पापक्षय/रोगनिवारण असेही सांगतात. हे धार्मिक मान्यता म्हणून समजावे, तथ्य वा वैद्यकीय सल्ला म्हणून नव्हे.
तिथी-वार योग ही संकल्पना पंचांगात महत्त्वाची आहे (उदा. सोमवार+अमावास्या = सोमवती); त्याच तर्काने रविवार+सप्तमी हा सूर्याचा शुभ योग मानला जातो.
भानु सप्तमीची स्वतःची स्वतंत्र कथा नाही. वेबवर 'भानु सप्तमी कथा' म्हणून जे सापडते ते प्रत्यक्षात रथसप्तमीची कथा आहे — निपुत्रिक राजा यशोवर्माला मिळालेला रुग्ण पुत्र, सप्तमी-व्रताने पापक्षय व आरोग्यप्राप्ती. ही कथा रथसप्तमीशी निगडित आहे; भानु सप्तमीने ती उधार घेतलेली नाही.
त्यामुळे भानु सप्तमी ही सूर्योपासनेची तिथी-वार संयोगाची संकल्पना आहे असे समजून घ्यावे — सूर्याचा रथ/सात घोडे व यशोवर्मा-कथा रथसप्तमीशी निगडित आहेत, त्या पानावर पाहाव्यात. काही संकेतस्थळे भानु सप्तमी, रथसप्तमी, अचला सप्तमी व सूर्य सप्तमी हे सर्व एकच मानतात — प्रत्यक्षात हे वेगळे सण आहेत.
सूर्योपासक — विशेषतः आरोग्य, करिअर/नोकरी-व्यवसाय व आत्मविश्वास यासाठी संकल्प करणारे. व्रत ऐच्छिक आहे — कठोर उपवासापासून फलाहार/दुग्धाहारापर्यंत परंपरेनुसार बदलते.
सूर्योदयापूर्वी स्नान करून स्वच्छ (शक्यतो लाल) वस्त्र परिधान करावे. ताम्र पात्रातून जल घेऊन त्यात लाल फूल, अक्षता व रोळी/कुंकू घालून सूर्योदयी सूर्यास अर्घ्य द्यावे. त्यानंतर 'ॐ सूर्याय नमः' मंत्राचा जप व/किंवा आदित्यहृदय स्तोत्राचे पठण करावे. नैवेद्यात खीर/गोड भात (गूळ-दूध) दिला जातो; काही ठिकाणी दारात रांगोळीने रथ व सात घोडे काढून ब्राह्मणांना धान्यदान केले जाते.
भानु सप्तमीचे स्वतंत्र, प्रमाणित उद्यापन संशोधनात सापडलेले नाही.
नेमकी सूर्योदय-वेळ स्थळ/तारखेनुसार बदलते — ती त्या दिवसाच्या पंचांग-पानावर पाहावी; इथे फक्त 'सूर्योदयी अर्घ्य द्या' असे सर्वसाधारण दिले आहे.
ताम्र पात्र (कलश/लोटा), शुद्ध जल, लाल फुले, अक्षता, रोळी/कुंकू, गंध, दीप/धूप, गूळ-दूध/खीर, ऐच्छिक रांगोळी.
उपवास ऐच्छिक व परंपरा-सापेक्ष आहे — निर्जल, फलाहार वा एकभुक्त. सूर्यास्तानंतर वा दुसऱ्या दिवशी पारणे स्थानिक रीतीनुसार केले जाते.
'ॐ सूर्याय नमः' हा सूर्याचा सर्वपरिचित बीज/नाममंत्र आहे — अर्थ: सूर्यदेवास नमन; सूर्याला अर्घ्य देताना हा जप करतात. आदित्यहृदय स्तोत्र (रामायणातील वाल्मीकि-रचित सूर्यस्तुती) आरोग्य व विजयासाठी पठणाची परंपरा आहे; त्याचा पूर्ण पाठ इथे दिलेला नाही.
महाराष्ट्रात भानु सप्तमी हा स्वतंत्र मोठा सण म्हणून फार साजरा होत नाही; तो प्रामुख्याने पंचांगातील शुभ तिथी-वार योग म्हणून नोंदवला जातो. मोठे सूर्योत्सव रथसप्तमीला (माघ शु. ७) साजरे होतात — त्याचा तपशील वेगळ्या पानावर आहे.