रथसप्तमी म्हणजे माघ शुक्ल सप्तमीला साजरा होणारा सूर्यदेवाचा जन्मदिन (सूर्य जयंती) — अदिती व कश्यप ऋषींचा पुत्र मानला जाणारा सूर्य याचा रथ सात घोड्यांसह उत्तरेकडे वळल्याचे हे प्रतीक आहे. २०२६ मध्ये ही तिथी रविवार, २५ जानेवारी रोजी येते. अरुणोदयकाळी स्नान, सूर्याला अर्घ्यदान, सूर्यप्रतिमेची पूजा व खिरीचा नैवेद्य यासाठी हा दिवस प्रसिद्ध आहे; महाराष्ट्रात काही घरगुती/प्रादेशिक परंपरांत हे स्त्रियांचे व्रत मानले जाते व मकरसंक्रांतीपासून सुरू झालेल्या हळदीकुंकू हंगामाची सांगताही याच दिवशी होते असे मानले जाते.
सूर्याला रथ प्राप्त झाल्याने या तिथीला "रथसप्तमी" हे नाव मिळाले असे मराठी विश्वकोश सांगतो; ही तिथी १४ मन्वंतरांपैकी एका मन्वंतराची प्रारंभ-तिथी मानली जाते. या सणाला भानुसप्तमी, भास्करसप्तमी, अचला सप्तमी, आरोग्य सप्तमी, अर्क सप्तमी, माघी सप्तमी अशीही अनेक पर्यायी नावे आहेत.
सूर्याचे सात घोडे सप्ताहाच्या सात वारांचे (रविवारपासून) किंवा इंद्रधनुष्याच्या सात रंगांचे प्रतीक मानले जातात; रथाची बारा चाके राशिचक्राच्या बारा राशी म्हणजेच एका संवत्सराचे प्रतीक आहेत. शिशिर ऋतूकडून वसंताकडे होणारे संक्रमण आणि कापणी हंगामाची सुरुवात असाही (सर्वभारतीय) संदर्भ या दिवसाला दिला जातो.
सूर्य हा आरोग्याचा अधिपती देव मानला जातो; या दिवशी सूर्योपासनेने आरोग्य, दीर्घायुष्य व समृद्धी मिळते अशी धार्मिक मान्यता आहे — हे तथ्य किंवा वैद्यकीय दावा म्हणून मांडलेले नाही.
महत्त्वाची स्पष्टता — रथसप्तमी वि. भानुसप्तमी: रथसप्तमी हा कायमस्वरूपी वार्षिक सण — दरवर्षी ठराविक माघ शुक्ल सप्तमी तिथीलाच येतो. भानुसप्तमी म्हणजे मात्र कोणतीही सप्तमी तिथी जी रविवारी येते — कोणत्याही पक्ष/महिन्यात, वर्षातून सुमारे ३-४ वेळा. २०२६ मध्ये या दोन्ही योगायोगाने २५ जानेवारीला एकत्र जुळतात, कारण त्या वर्षीची माघ शुक्ल सप्तमी योगायोगाने रविवारीच आली आहे — पण दरवर्षी असे जुळेलच असे नाही.
रथसप्तमीसाठी दोन वेगळ्या कथा-परंपरा आढळतात — त्या एकत्र न मिसळता वेगवेगळ्या सादर केल्या आहेत.
पॅन-भारतीय आख्यायिका: कंबोज देशाचा एक निपुत्रिक राजा — काही स्रोतांत "यशोवर्मा", तर मराठी विश्वकोशात "यशोधर्मा" असे स्पेलिंग — प्रार्थनेने त्याला पुत्रप्राप्ती झाली, पण मुलगा गंभीर आजारी होता. एका साधूने सल्ला दिला की रथसप्तमीचे व्रत भक्तिभावाने केल्यास पूर्वजन्मीच्या पापांचा नाश होऊन आरोग्य मिळेल. मुलाने व्रत केले, तो बरा झाला व पुढे राज्य उत्तम चालवले. या कथेचा मूळ स्रोत निश्चित सांगता येत नाही, त्यामुळे एका आख्यायिकेनुसार अशी ही कथा येथे मांडली आहे.
मराठी लोककहाणी — "आदित्यराणूबाईची कहाणी": एका गरीब ब्राह्मणाच्या दोन मुली — एकीचे लग्न राजाशी, दुसरीचे प्रधानाशी. राजाची राणी रविवारची (सूर्याची) कहाणी ऐकण्याकडे दुर्लक्ष करते, तर प्रधानाची पत्नी श्रद्धेने ऐकते — त्यामुळे राणीच्या घरी दारिद्र्य येते, प्रधानाच्या घरी भरभराट. शेवटी राणी कहाणी नीट ऐकते व स्वतः चार गरजू व्यक्तींना (व्यापारी, माळी, वृद्धा, अपंग) ऐकवते — सर्वांचे कल्याण होते. पारंपरिक समाप्ती-वाक्य: "साठा उत्तराची कहाणी, पाचा उत्तरी सुफळ संपूर्ण."
ही लोककहाणी रथसप्तमीशी जोडली जाते, पण तीच कहाणी श्रावण महिन्यातील रविवारची कहाणी म्हणूनही सांगितली जाते — म्हणजे ही सूर्य/रविवार-पूजेची व्यापक कहाणी-परंपरा असू शकते, जी वेगवेगळ्या प्रसंगी वापरली जाते. रथसप्तमीशी हिचा नेमका संबंध परंपरेनुसार बदलतो, त्यामुळे ती येथे एक प्रचलित कहाणी म्हणून मांडली आहे.
भीष्म पितामहांचे निर्वाण भीष्माष्टमीला (माघ शुक्ल अष्टमी) मानले जाते, जी रथसप्तमीच्या (माघ शुक्ल सप्तमी) अगदी दुसऱ्याच दिवशी येते.
सूर्योपासक; महाराष्ट्रात प्रामुख्याने स्त्रिया हे व्रत श्रद्धेने करतात. आरोग्य व दीर्घायुष्यासाठी संकल्प करणारे कोणीही हे व्रत करू शकतात — घरच्या/स्थानिक परंपरेनुसार यात बदल होऊ शकतो.
रथसप्तमीसाठी स्वतंत्र, सर्वमान्य उद्यापन-विधीचा उल्लेख आढळत नाही.
दक्षिण भारतात या स्नानात डोके, खांदे, गुडघे व पाय यांवर अर्क (रुई) पानांचा वापर होतो — ही दक्षिण-भारतीय प्रथा आहे, महाराष्ट्राची सर्वसाधारण प्रथा म्हणून येथे मांडलेली नाही.
तांब्याचे भांडे (अर्घ्यासाठी), शुद्ध जल, फुले (शक्यतो लाल/पिवळी), गंध, अक्षता, दीप, धूप, दुधाची खीर (गूळ/साखर), हळद-कुंकू, सूर्यप्रतिमा काढण्यासाठी रांगोळी/गेरू.
षष्ठीला एकभुक्त उपवास केला जातो, सप्तमीला व्रताचरण होते — कडक निर्जल उपवासाऐवजी साधा सात्त्विक आहार अनेक ठिकाणी पाळला जातो. हे घरच्या/स्थानिक परंपरेनुसार बदलू शकते.
सूर्य अर्घ्य मंत्र व सूर्याची विविध नावे अर्घ्य देताना पठण केली जातात. आदित्यहृदय स्तोत्र/गायत्री मंत्राचाही काही परंपरांत रथसप्तमीला पठणाचा उल्लेख आढळतो — हा सर्वसाधारण सूर्योपासना-परंपरेचा भाग असल्याचे दिसते, रथसप्तमी-विशिष्ट नाही.
महाराष्ट्र: महाराष्ट्रात काही घरगुती/प्रादेशिक परंपरांत, मकर संक्रांतीला सुरू होणारा स्त्रियांचा तिळगूळ व हळदीकुंकू हंगाम रथसप्तमीला संपतो असे मानले जाते. एका स्वतंत्र स्रोताने वेगळ्या शब्दांत व वेगळ्या कारणमीमांसेसह — हा काळ साधनेस अनुकूल असतो, अर्पण लवकर देवीपर्यंत पोहोचते असे मानले जाते — याला दुजोरा दिला आहे.
दक्षिण भारत (वेगळे, गोंधळ टाळण्यासाठी स्पष्ट चिन्हांकित): तमिळनाडूत कोलममध्ये रथ व सात घोडे काढणे, गोवऱ्यांची होळी पेटवून त्यावर दूध उकळून सूर्यास अर्पण करणे ("paramannam"); अर्क-पानांचे स्नान. मंगळुरूत "Kodial Teru" रथयात्रा. मैसूर/मेळकोटे येथे सूर्यमंडल मिरवणुका. तिरुमला येथे एक-दिवसीय ब्रह्मोत्सवम. या सर्व दक्षिण-भारतीय प्रथा आहेत — महाराष्ट्राच्या नाहीत.
राष्ट्रीय स्तरावर प्रसिद्ध: ओडिशाचे कोणार्क सूर्यमंदिर (युनेस्को वारसा स्थळ, रथाच्याच आकाराचे बांधकाम) हे रथसप्तमीचे राष्ट्रीय केंद्र मानले जाते — हे महाराष्ट्र-केंद्रित उदाहरण नाही, केवळ सामान्य माहिती म्हणून नमूद केले आहे.
| तारीख | वार | तिथी | नक्षत्र | टीप |
|---|---|---|---|---|
| २५ जानेवारी | रविवार | माघ शुक्ल सप्तमी | रेवती | याच दिवशी भानुसप्तमी व नर्मदा जयंतीही जुळते |
रथसप्तमी ही तिथी-आधारित वार्षिक सण असून माघ शुक्ल सप्तमी वर्षातून एकदाच येते — भानुसप्तमीसारखी पुनरावृत्त होत नाही. फक्त २०२६ ची तारीख पंचांगात उपलब्ध आहे — पुढील वर्षांची नेमकी तारीख त्या-त्या वर्षीच्या पंचांगातून घ्यावी.