हनुमान जयंती हा श्री हनुमानाचा (मारुतीचा) जन्मोत्सव आहे. महाराष्ट्र व उत्तर भारतात तो चैत्र शुद्ध पौर्णिमेला साजरा होतो; या वर्षी (2026) २ एप्रिल, गुरुवार (पंचांगानुसार). हनुमानाचा जन्म सूर्योदयी झाला अशी श्रद्धा असल्याने मंदिरांत पहाटेपासून रामायण/कीर्तन चालते आणि जन्म-वेळी थांबवून प्रसादवाटप होते; हनुमानाला शेंदूर व तेल अर्पण करणे हे या सणाचे खास वैशिष्ट्य.
चैत्र शुद्ध पौर्णिमेला हनुमानाचा जन्म झाला अशी श्रद्धा आहे — म्हणून या दिवशी हनुमान जयंती / मारुती जन्मोत्सव साजरा केला जातो.
हनुमान हे शक्ती, अखंड रामभक्ती (दास्यभक्ती) व निर्भयतेचे प्रतीक मानले जातात. भक्त धैर्य, संकट-निवारण व संरक्षणासाठी त्यांची प्रार्थना करतात.
रामायणात हनुमान हा रामाचा दिव्य वानर-भक्त — सीताशोध, लंकादहन आणि रावणयुद्धात त्याची भूमिका निर्णायक मानली जाते. रामभक्तीमुळे हनुमान व रामनवमी यांचा घनिष्ठ संबंध जोडला जातो.
वायुपुत्र + रुद्रावतार: वायूच्या दिव्य कृपेने जन्म आणि शिवाचा ११वा अवतार ही दुहेरी ओळख — म्हणून बळ, वेग व चिरंजीवत्व (अमरत्व) यांचे दैवत म्हणून हनुमानाकडे पाहिले जाते.
महाराष्ट्र-विशेष: समर्थ रामदासांनी हनुमानाला बल-शौर्याचा आदर्श मानून दक्षिण महाराष्ट्रात ११ मारुती मंदिरे ('अकरा मारुती') स्थापली आणि तरुणांत व्यायाम-सामर्थ्याचा संदेश दिला. त्यामुळे रामदासी परंपरेत हनुमान जयंतीला मोठे महत्त्व आहे.
वरील श्रद्धा व महत्त्व वर्णनात्मक पद्धतीने मांडले आहे; प्रादेशिक व कौटुंबिक फरक गृहीत धरावा — "सर्वत्र असेच असते" असे मानू नये.
हनुमान-जन्माच्या कथेच्या अनेक आवृत्त्या आहेत; खाली सर्व आवृत्त्यांत समान असलेले कथासूत्र आणि जिथे आवृत्त्या भिन्न आहेत ते वेगळे ठेवले आहे.
समान कथासूत्र. हनुमान हा अंजना (माता) व केसरी (पिता) यांचा पुत्र; तसेच वायुदेवाच्या दिव्य कृपेने जन्मला — म्हणून त्याला वायुपुत्र / पवनपुत्र म्हणतात. अंजना ही एक शापित अप्सरा होती; पुत्रप्राप्तीसाठी तिने (एका आवृत्तीत) दीर्घकाळ शिव/रुद्राची तपस्या केली आणि पुत्रजन्माने ती शापमुक्त झाली. बाल हनुमानाने एकदा उगवत्या सूर्याला पिकलेले फळ समजून त्याच्याकडे झेप घेतली; तेव्हा इंद्राने वज्रप्रहार केला (याच प्रसंगातून 'हनुमान' हे नाव आल्याची आवृत्ती आहे). पुढे हाच बालक रामाचा परम भक्त झाला आणि सीताशोध व रावणयुद्धात रामाला मदत केली.
आवृत्तिभेद (एकच आवृत्ती अंतिम मानलेली नाही). जन्माची यंत्रणा आवृत्तीनुसार वेगळी सांगितली जाते. काही आवृत्तींत शिव थेट अंजनेला पुत्र-वर देतो. तर एकनाथांच्या भावार्थ रामायणात — अंजना रुद्र-उपासना करत असताना अयोध्येत राजा दशरथाचा पुत्रकामेष्टी यज्ञ चालू होता; त्या यज्ञातील पायसाचा (खिरीचा) तुकडा एक घार उचलून नेते आणि वायू तो अंजनेच्या ओंजळीत पोहोचवतो — त्यातून हनुमानाचा जन्म होतो. (हीच पायस-कथा रामनवमीच्या पुत्रकामेष्टीशी जोडलेली आहे.) सूर्याकडे झेप घेण्याचा प्रसंग काही आवृत्तींत ठळक आहे तर काहींत नाही; तसेच केसरीची ओळखही आवृत्तीनुसार बदलते. म्हणून यांतील कोणतीही एक यंत्रणा "हीच खरी" म्हणून येथे दिलेली नाही — कथेचा मुख्य भाव तेवढा कायम आहे.
सर्व हनुमान व राम-भक्त हा उत्सव पाळतात; विशेषतः वारकरी, रामदासी व मारुती-उपासक कुटुंबे, आखाडे/तालीम-परंपरा आणि गावोगावची मारुती मंदिरे. मंगळवार व शनिवार हे हनुमान-वार मानणारे भक्त या दिवशी विशेष उपासना करतात.
वयाची किंवा पात्रतेची कठोर अट कोणत्याही प्रमाण स्रोतात आढळत नाही — सहभाग प्रादेशिक व कौटुंबिक रीतीनुसार ठरतो.
खाली पूजाविधीचे साधारण स्वरूप दिले आहे; घराघरांत व भागानुसार तपशिलात फरक असतो.
१. पहाटे — स्नान-संकल्प; मंदिरांत/घरी रामायण-कीर्तन व सुंदरकांड-पठण सूर्योदयापूर्वी सुरू होते.
२. जन्म-वेळी (सूर्योदयी) — जन्मोत्सवाचा क्षण; कीर्तन थांबवून जन्म साजरा केला जातो आणि प्रसादवाटप होते.
३. शेंदूर + तेल अर्पण — हनुमानाच्या मूर्ती/प्रतिमेला अभिषेक करून शेंदूर व तेल (विशेषतः तिळाचे/मोहरीचे) अर्पण केले जाते — हे या सणाचे वैशिष्ट्यपूर्ण अंग.
४. फुले-हार व दीप — रुई (अर्कपुष्प) / जास्वंदाची फुले-हार, गंध, अक्षता, तुपाचा/तेलाचा दिवा, धूप व कापूर.
५. पठण — हनुमान चालीसा, भीमरूपी मारुती स्तोत्र, सुंदरकांड व बजरंग बाण यांचे पठण; "जय हनुमान / जय बजरंगबली" असा गजर.
६. आरती व प्रसाद — नैवेद्य दाखवून आरती ('सत्राणे उड्डाणे') म्हणतात व प्रसादवाटप होते. अनेक ठिकाणी ढोल-ताशासह पालखी / मिरवणूक निघते.
उद्यापन: हनुमान जयंती हा एकदिवसीय जन्मोत्सव आहे; स्वतंत्र उद्यापन-विधी सामान्यतः सांगितलेला नाही.
(प्रादेशिक व कौटुंबिक फरकाने बदलते):
उपवासाचे कठोर वा शिथिल स्वरूप परंपरेनुसार बदलते — सार्वत्रिक नियम म्हणून मानू नये. आरोग्य-स्थितीनुसार (मधुमेह इ.) गूळ-लाडू/प्रसाद प्रमाणात घ्यावा.
महाराष्ट्रातली प्रमुख मारुती-आरती "सत्राणे उड्डाणे" (रचयिता समर्थ रामदास, सार्वजनिक-क्षेत्रातील) खाली दिली आहे:
याशिवाय जन्मोत्सवाला व नित्यपठणात पुढील स्तोत्रे लोकप्रिय आहेत — पूर्ण मजकूर येथे न देता ओळख व भाव दिला आहे:
महाराष्ट्र-विशेष = वेगळेपणा — हे स्थानिक/घरच्या परंपरेनुसार बदलू शकते.