गुढीपाडवा हा चैत्र शुक्ल प्रतिपदेला येणारा मराठी (शालिवाहन शक) नववर्षाचा पहिला दिवस आहे — वसंत ऋतूचे स्वागत आणि नव्या संवत्सराची सुरुवात. या दिवशी दारात गुढी (उंच काठीवर रेशमी वस्त्र, कडुनिंब-आंब्याची पाने, हार, साखरगाठी व उलटा तांब्या) उभारतात; ती विजय व मांगल्याचे प्रतीक मानली जाते. गुढीपाडवा हा साडेतीन मुहूर्तांपैकी एक पूर्ण मुहूर्त असल्याने या दिवशी नवीन खरेदी किंवा शुभारंभासाठी वेगळा मुहूर्त पाहावा लागत नाही. या वर्षीची तारीख (2026): गुरुवार १९ मार्च.
नववर्षारंभ: चैत्र शुक्ल प्रतिपदा हा शालिवाहन शक-वर्षाचा पहिला दिवस आहे. या दिवशी नव्या संवत्सराची व वसंत ऋतूची सुरुवात होते. (2026 मध्ये शके १९४८ प्रारंभ — संवत्सर-नाव खाली पाहा.)
साडेतीन मुहूर्त: हिंदू परंपरेत गुढीपाडवा, अक्षय्य तृतीया व दसरा (तीन पूर्ण) आणि दिवाळी पाडवा (अर्धा) हे “साडेतीन मुहूर्त” मानले जातात. यांना स्वयंसिद्ध मुहूर्त म्हणतात — म्हणजे या दिवशी शुभकार्यासाठी वेगळा मुहूर्त पाहावा लागत नाही.
ऋतू व शेती: हा वसंत ऋतू व उत्तरायणाचा काळ. झाडांना नवी पालवी फुटते आणि शेतीचा नवा हंगाम सुरू होतो — निसर्गातील नव्या सुरुवातीशी हा सण जोडलेला आहे.
विजय व मांगल्याचे प्रतीक: दारात गुढी (ध्वज) उभारणे हे विजय, अनिष्ट-निवारण व समृद्धीच्या आमंत्रणाचे प्रतीक मानले जाते.
संवत्सराचे नाव: आमच्या पंचांग-नोंदीनुसार 2026 मध्ये पराभवनाम संवत्सर (शालिवाहन शके १९४८) प्रारंभ होतो; विक्रम संवत २०८३. काही पंचांग-परंपरांत संवत्सरांची नावे थोडी भिन्न आढळतात, म्हणून आपल्या प्रमाण-पंचांगाशी ताळा घ्यावा.
पौराणिक कथा
गुढीपाडवा एका देवतेला समर्पित नसून, तो तीन स्वतंत्र परंपरांशी जोडलेला आहे. या तिन्ही कथा एकाच घटनेच्या नाहीत — त्या एकमेकांना पर्यायी आहेत, स्पर्धी नव्हे.
ब्रह्मदेवाची सृष्टी-निर्मिती. मान्यतेनुसार ब्रह्मदेवाने याच दिवशी सृष्टी व काल-चक्र आरंभले, असे सांगितले जाते. म्हणून हा दिवस “काळाचा आरंभ” मानला जातो; काही आवृत्तींत यास सत्ययुगाचा आरंभ म्हटले आहे.
प्रभू रामांचे अयोध्येला परतणे. चौदा वर्षांचा वनवास भोगून, रावण व राक्षसांचा पराभव करून प्रभू राम याच सुमारास अयोध्येत विजयी परतले आणि त्यांचा राज्याभिषेक झाला, अशी परंपरा आहे. नगरजनांनी घरोघरी गुढ्या, तोरणे व विजयध्वज उभारून त्यांचे स्वागत केले — यातूनच गुढी उभारण्याची प्रथा रूढ झाली, असे मानले जाते.
शालिवाहन राजाचा विजय. कुंभाराचा पुत्र शालिवाहन याने मातीच्या सैनिकांचे पुतळे घडवून त्यांत प्राण भरले आणि शत्रूंचा (शकांचा) पराभव केला, अशी कथा सांगितली जाते. काही आवृत्तींत या सैनिकांची संख्या सुमारे सहा हजार दिली आहे. याच विजयापासून शालिवाहन शक (संवत्सर) सुरू झाला आणि विजयाचे प्रतीक म्हणून ध्वज उभारला गेला, असे मानले जाते.
गुढीच्या ध्वज-अर्थाविषयीही मतभेद आहेत — काही स्रोत तिला ब्रह्मध्वज, काही इंद्रध्वज, तर काही फक्त विजयध्वज म्हणतात. या तिन्ही कथा वेगवेगळ्या परंपरांतून आलेल्या असल्याने त्या एका कथेत मिसळू नयेत.
कोणी व कसे साजरे करतात
गुढीपाडवा महाराष्ट्र, गोवा व कोकणी समाजात घरोघरी साजरा होतो; अलीकडे सार्वजनिक शोभायात्रा (विशेषतः गिरगाव, ठाणे, डोंबिवली) हे त्याचे आधुनिक सामूहिक रूप झाले आहे. हा दिवस सार्वजनिक सुट्टीचा असतो.
दिवसाचा साधारण क्रम असा:
सकाळी अभ्यंगस्नान (सुगंधी तेल लावून स्नान).
अंगण सारवून रांगोळी काढणे.
दारात गुढी उभारणे.
कुलदैवत व इष्टदेवतेचे पूजन.
पंचांग-वाचन व नववर्ष-संकल्प.
गोडधोड नैवेद्य व कुटुंबासोबत भोजन.
पूजाविधी
खालील क्रम हा सर्वसामान्य मार्गदर्शन आहे; घरच्या व प्रादेशिक रीतीनुसार तपशिलात थोडाफार फरक असू शकतो.
सकाळी अभ्यंगस्नान करून अंगण व दार स्वच्छ करावे; सारवण व रांगोळी काढावी.
गुढी सिद्ध करणे: बांबूच्या काठीला रेशमी किंवा जरीचे वस्त्र गुंडाळावे; त्यावर कडुनिंब-आंब्याची डहाळी, फुलांचा हार व साखरगाठी बांधाव्यात आणि सर्वांत वर उलटा तांब्या (किंवा कलश) ठेवावा.
गुढी योग्य मुहूर्तावर दारात किंवा उंच जागी, घराबाहेर दिसेल अशी उभारावी. (2026 मध्ये तिथी-क्षय असल्याने गुढी उभारण्याची वेळ थोडी वेगळी आहे — खाली “लक्षात ठेवा” पाहा.)
गुढीची हळद-कुंकू, अक्षता, फुले, धूप-दीप व नैवेद्याने पूजा करावी; कडुनिंब-गूळ प्रसाद म्हणून वाटावा.
पंचांग व नववर्ष-शुभेच्छांचे वाचन करावे. संध्याकाळी गुढी उतरवताना नमस्कार करून गूळ-खोबरे/प्रसाद घ्यावा. (गुढी उतरवण्याची वेळ-प्रथा प्रादेशिक आहे.)
पूजा साहित्य
बांबूची काठी · रेशमी किंवा जरीचे वस्त्र · कडुनिंबाची व आंब्याची पाने/डहाळी · फुलांचा हार · साखरगाठी · तांब्या किंवा कलश (उलटा) · हळद-कुंकू-अक्षता · फुले · धूप-दीप-निरांजन · कडुनिंब-गूळ (प्रसाद) · नैवेद्यासाठी गोडधोड (पुरणपोळी किंवा श्रीखंड).
रेशमी/जरीचे वस्त्र
आंब्याची पाने
फुलांचा हार
कलश (उलटा)
हळद-कुंकू
अक्षता
फुले
धूप
दीप
निरांजन
नैवेद्य (गोडधोड)
नैवेद्य व आहार
गुढीपाडवा हा सण/नववर्ष-दिन आहे — उपवासाचा दिवस नाही.
कडुनिंब-गूळ: कडुनिंबाची कोवळी पाने व फुले गुळात (कधी चिंच, ओवा किंवा मिरी मिसळून) कुटून हा प्रसाद करतात. जीवनातील कडू-गोड अनुभव सहजतेने स्वीकारावेत, हा त्यामागचा भाव; याला आयुर्वेदीय आरोग्य-संदर्भही सांगितला जातो.
पुरणपोळी / श्रीखंड-पुरी व इतर गोडधोड हे महाराष्ट्रातील पारंपरिक नैवेद्य व सणाचे भोजन.
मंत्र व आरती
गुढी-पूजनात इष्टदेवतेचे स्तवन व नववर्ष-संकल्प म्हटला जातो; नेमका संकल्प-मंत्र परंपरेनुसार बदलतो, म्हणून येथे विशिष्ट verse दिलेला नाही. पूजेच्या समारोपाला मात्र महाराष्ट्रात सर्वत्र म्हटली जाणारी पारंपरिक समारोप-प्रार्थना “घालीन लोटांगण” खाली दिली आहे (कोणत्याही पूजेच्या शेवटी म्हणतात).
घालीन लोटांगण (समारोप-प्रार्थना)
घालीन लोटांगण वंदीन चरण ।डोळ्यांनीं पाहीन रूप तुझें ।प्रेमें आलिंगन आनंदे पूजिन ।भावें ओवाळीन म्हणे नामा ॥त्वमेव माता च पिता त्वमेव ।त्वमेव बंधुश्च सखा त्वमेव ।त्वमेव विद्या द्रविणं त्वमेव ।त्वमेव सर्वं मम देवदेव ॥कायेन वाचा मनसेंद्रियैर्वा ।बुद्ध्यात्मना वा प्रकृतिस्वभावात् ।करोमि यद्यत्सकलं परस्मै ।नारायणायेति समर्पयामि ॥अच्युतं केशवं रामनारायणं ।कृष्णदामोदरं वासुदेवं हरिम् ।श्रीधरं माधवं गोपिकावल्लभं ।जानकीनायकं रामचंद्रं भजे ॥हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे ।हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे ॥
प्रादेशिक रीती (महाराष्ट्र-विशेष)
देश (पश्चिम महाराष्ट्र व मराठवाडा): गुढी व पुरणपोळी प्रधान; अनेक घरी कुलाचार-पूजन.
कोकण: गुढीसह नववर्ष-शोभायात्रा व स्थानिक देवस्थान-दर्शन.
सार्वजनिक शोभायात्रा: पारंपरिक वेशभूषा, ढोल-ताशा व लेझीम यांसह निघणाऱ्या शोभायात्रा — गिरगाव, ठाणे व डोंबिवली प्रसिद्ध (हे आधुनिक सामूहिक रूप).
गुढी उजव्या बाजूस, उंच व घराबाहेर दिसेल अशा जागी उभारण्याची प्रथा सांगितली जाते; मात्र नेमकी दिशा व जागा प्रादेशिक रीतीनुसार बदलू शकते.
या सर्व रीती परंपरेनुसार बदलू शकतात — कोणतीही एक दिशा, वेळ किंवा क्रम सार्वत्रिक नियम म्हणून न मानता, आपल्या घरच्या रीतीने साजरा करावा.
लक्षात ठेवा
तिथी-क्षय (2026-विशिष्ट): 2026 मध्ये चैत्र शुक्ल प्रतिपदा क्षय आहे. आमच्या पंचांगातील खुलाशानुसार त्या वर्षी अमावास्या समाप्तीनंतर (सकाळी ०६.५३ नंतर) गुढी उभारावी — पूजा-विधी व चैत्री नवरात्रारंभही त्यानंतर. हे केवळ 2026 पुरते आहे; अशी क्षय-वर्षे अधूनमधून येतात, तेव्हा त्या-त्या वर्षीचे पंचांग पाहावे. या दिवसाच्या नेमक्या वेळांसाठी १९ मार्च २०२६ चे दिनपान पाहा.
साडेतीन मुहूर्त असल्याने नवीन खरेदी किंवा व्यवसाय-शुभारंभास वेगळा मुहूर्त लागत नाही; तरी मोठे आर्थिक निर्णय स्वतःच्या व सल्लागाराच्या विवेकानेच घ्यावेत.
कडुनिंब-गूळ बेताने घ्यावे; आरोग्य-स्थिती असल्यास तज्ज्ञांचा सल्ला घ्यावा.
गुढी उभारताना विजेच्या तारा व उंचीची सुरक्षा सांभाळावी (बांबू उंच असतो).
शोभायात्रा किंवा गर्दीच्या ठिकाणी नेहमीची काळजी घ्यावी.
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
गुढीपाडवा का साजरा करतात?
गुढीपाडवा हा मराठी नववर्षाचा पहिला दिवस आहे. तो ब्रह्मदेवाची सृष्टी-निर्मिती, प्रभू रामांचे अयोध्येला विजयी परतणे व शालिवाहन राजाचा विजय या तीन परंपरांशी जोडलेला आहे; विजय व समृद्धीचे प्रतीक म्हणून दारात गुढी उभारतात.
गुढीपाडवा 2027 मध्ये कधी आहे?
तो चैत्र शुक्ल प्रतिपदेला येतो (तिथी निश्चित). नेमकी ग्रेगोरियन तारीख त्या वर्षाच्या पंचांगानुसार ठरते; आमच्या नोंदी 2026 पुरत्याच असल्याने 2027 ची ठोस तारीख येथे दिलेली नाही.
गुढी म्हणजे काय व ती कशाचे प्रतीक आहे?
गुढी म्हणजे उंच काठीवर उभारलेला सजवलेला ध्वज. ती विजय, मांगल्य व समृद्धीचे प्रतीक मानली जाते; ध्वज-अर्थावर ब्रह्मध्वज, इंद्रध्वज किंवा विजयध्वज अशी आवृत्ती-भिन्नता आढळते.
गुढी कशी उभारावी?
बांबूच्या काठीला रेशमी वस्त्र, कडुनिंब-आंब्याची पाने, फुलांचा हार व साखरगाठी बांधून वर उलटा तांब्या ठेवावा; ती योग्य मुहूर्तावर दारात किंवा उंच जागी उभारावी. (2026 मध्ये तिथी-क्षयामुळे ०६.५३ नंतर.)
गुढीपाडवा हा साडेतीन मुहूर्तांपैकी एक का मानला जातो?
गुढीपाडवा, अक्षय्य तृतीया व दसरा (तीन पूर्ण) आणि दिवाळी पाडवा (अर्धा) हे “स्वयंसिद्ध” मुहूर्त मानले जातात — या दिवशी शुभकार्यासाठी वेगळा मुहूर्त पाहावा लागत नाही.
गुढीपाडव्याला कडुनिंब-गूळ का खातात?
जीवनातील कडू व गोड अनुभव सहजतेने स्वीकारावेत, या भावाचे ते प्रतीक आहे; याला आरोग्य-संदर्भही सांगितला जातो.
गुढीपाडव्याला कोणता नैवेद्य करतात?
कडुनिंब-गूळ प्रसाद, आणि पुरणपोळी किंवा श्रीखंडासारखे गोडधोड नैवेद्य.