कामिका एकादशी ही आषाढ महिन्याच्या कृष्ण पक्षातील एकादशी (महाराष्ट्र अमांत पद्धत; उत्तर भारतात "श्रावण कृष्ण") — भगवान विष्णू (श्रीधर रूप) ला समर्पित उपवास-व्रत. आषाढी/देवशयनी एकादशीनंतरची पुढची एकादशी असल्याने चातुर्मासातील पहिली एकादशी मानली जाते. यंदा (२०२६): रविवार, ९ ऑगस्ट.
चातुर्मासातील पहिली एकादशी: चातुर्मास (विष्णूची योगनिद्रा) आषाढी/देवशयनी (आषाढ शुक्ल एकादशी) पासून सुरू होतो; कामिका ही त्यानंतरची पहिली (कृष्ण-पक्ष) एकादशी — म्हणून सर्रास 'चातुर्मासातील पहिली एकादशी' असे वर्णन केले जाते. काही पंचांग-पाने याला हे seasonal-लेबल देत नाहीत, त्यामुळे हे सर्वमान्यपणे-वर्णित संदर्भ म्हणून समजावे, ठाम-नियम म्हणून नव्हे.
तुळशी-महात्म्य (सर्वात ठळक वैशिष्ट्य): कामिकाच्या माहात्म्य-मजकुरात तुळशी-पूजेवर विशेष भर आहे — तुळशीदलाने केलेले विष्णु-पूजन रत्न-मण्यांहूनही श्रेष्ठ मानले जाते; तुळशी-मंजिरींनी केशव-पूजन करणाऱ्याचे जन्मभराचे पाप नष्ट होते अशी मान्यता आहे. तुळस प्रत्येक एकादशीलाच विष्णूला अर्पण होते — पण कामिकाच्या माहात्म्यात तिच्यावर विशेष भर आढळतो.
पापनाश व वाजपेय-यज्ञ-फल: मान्यतेनुसार कामिका स्मरणमात्रे वाजपेय यज्ञाचे फल देते व सर्व पातकांचे हरण करते; रात्री जागरण करणाऱ्याला यमराज-दर्शन वा दुर्गती होत नाही. दीपदान-महिमाही सांगितला आहे — विष्णूसमोर दीप लावण्याचे विशेष पुण्य (पितरांची तृप्ती, स्वर्ग-प्राप्ती). ही पुराण-स्तुती म्हणून समजावी, सार्वत्रिक हमी म्हणून नव्हे.
कामिका-कथेबाबत एक महत्त्वाचा फरक लक्षात घ्यावा — प्राचीन गीताप्रेस-माहात्म्य-पाठात कोणतीही व्यक्ती-केंद्रित कथा नाही, तो पूर्णतः माहात्म्य (स्तुती-वर्णन) आहे; आधुनिक साइट्सवर आढळणारी 'क्षत्रिय-ब्रह्महत्या' कथा त्या प्राचीन पाठात सापडत नाही.
अ. माहात्म्य (कथेचा गाभा): श्रीकृष्ण युधिष्ठिराला हे माहात्म्य सांगतात — जे पूर्वी ब्रह्मदेवांनी नारदांच्या प्रश्नावर सांगितले होते. या एकादशीचे नाव 'कामिका'; स्मरणमात्रे वाजपेय यज्ञाचे फल मिळते. या दिवशी श्रीधर, हरी, विष्णू, माधव, मधुसूदन या नामांनी विष्णु-पूजन करावे असे सांगितले आहे — याचे फल गंगा, काशी, नैमिषारण्य, पुष्कर या तीर्थक्षेत्रांतही दुर्मीळ मानले जाते. तुळशी-मंजिरींनी केशव-पूजन करणाऱ्याचे जन्मभराचे पाप नष्ट होते; दिवस-रात्र दीपदानाने पितर-तृप्ती व स्वर्ग-प्राप्ती होते असे सांगितले आहे.
ब. 'क्षत्रिय-ब्रह्महत्या' कथा — आधुनिक-प्रचलित आवृत्ती: अनेक आधुनिक स्रोत अशी कथा देतात — एका वीर क्षत्रियाकडून चुकून (काही आवृत्तींत रागाच्या भरात) ब्राह्मणाचा वध घडला; त्याला ब्रह्महत्या-दोष लागला व अंत्यसंस्कारासही मनाई झाली. ऋषी/ब्राह्मणांच्या सल्ल्याने त्याने कामिका एकादशी-व्रत (श्रीधर-पूजन + तुळशी + ब्राह्मण-भोजन) केले, आणि विष्णूने दर्शन देऊन त्याला ब्रह्महत्या-पापातून मुक्त केले. ही कथा प्राचीन गीताप्रेस-माहात्म्य-पाठात आढळत नाही — तेथे 'क्षत्रिय' उल्लेख वेगळ्या (अपरा) अध्यायात आहे, कामिकात नाही. त्यामुळे ही कथा येथे 'लोकप्रचलित आधुनिक आवृत्ती' म्हणून नमूद केली आहे, प्राचीन माहात्म्याचा भाग म्हणून नव्हे.
पुराण-श्रेयातही भेद आढळतो — बहुतांश आधुनिक स्रोत ही कथा पद्म पुराणातील मानतात, तर काही स्रोत ब्रह्मवैवर्त पुराणाचे श्रेय देतात. कोणतेही एक अंतिम मानलेले नाही.
विष्णू-भक्त, विशेषतः जे दर एकादशी उपवास करतात, त्यांच्यासाठी कामिका ही वार्षिक-चक्रातील व चातुर्मासातील पहिली एकादशी. पापक्षालन व शांती इच्छिणारे कथेच्या (ब्रह्महत्या-मुक्ती) व तुळशी-महिम्याच्या भावामुळे हे व्रत विशेषतः पापमोचन-हेतूने करतात.
खालील क्रम विविध स्रोतांतून संकलित केलेला सर्वसाधारण क्रम आहे — ठाम/एकमेव-योग्य विधी म्हणून नाही; घरच्या व स्थानिक परंपरेनुसार बदलू शकतो.
विष्णू (श्रीधर) मूर्ती वा प्रतिमा, स्वच्छ वस्त्र, गंध-हळद-कुंकू-अक्षता, तुळशीपत्र/मंजिरी व फुले-हार, धूप-दीप-निरांजन, पंचामृत व तीळ (परंपरेनुसार), फळे-नैवेद्य, विष्णुसहस्रनाम/पोथी, दानासाठी अन्न-वस्त्र-जल-दीप-दक्षिणा.
एकादशीला तांदूळ, गहू, जव व सर्व डाळी-कडधान्ये वर्ज्य ही व्यापक मान्यता आहे; दशमीला हलका सात्त्विक आहार, द्वादशीला पारणे. काही भक्त निर्जळी उपवास करतात, तर बहुतेक फळे, दूध, साबुदाणा, बटाटा यांसारखा फलाहार घेतात — दोन्ही परंपरा-मान्य. नामस्मरण, सत्संगासह असत्य, क्रोध, कांदा-लसूण, मद्य व दिवसा-झोप वर्ज्य मानली जाते. पारणे द्वादशीला, हरिवासर संपल्यावर योग्य वेळी करावे — नेमकी घड्याळी वेळ स्थान/वर्षानुसार बदलते; या वर्षी द्वादशी सकाळी लवकर संपत असल्याने पारणा-वेळ ठळकपणे लक्षात घ्यावी.
सर्वसामान्य विष्णू-जप: "ॐ नमो भगवते वासुदेवाय" — अर्थ: "भगवान वासुदेवाला (विष्णूला) नमस्कार." कामिका-कथा-श्रवणाला विशेष महत्त्व आहे (मान्यतेनुसार श्रवणानेच वाजपेय-यज्ञ-फल). विष्णुसहस्रनामाचाही पूर्ण मजकूर येथे दिलेला नाही. नेमकी आरती परंपरेनुसार बदलते.
कामिका ही pan-India वैष्णव एकादशी आहे — तिला वटपौर्णिमा/आषाढीइतकी खास-मराठी सण-ओळख नाही, आणि कोणतीही विशिष्ट मराठी-प्रादेशिक रीत स्वतंत्र स्रोतांनी पुष्ट झालेली आढळली नाही. महाराष्ट्रात (अमांत) ही "आषाढ कृष्ण एकादशी"; उत्तर भारतात (पूर्णिमांत) तीच घटना "श्रावण कृष्ण एकादशी" म्हणून ओळखली जाते — तारीख व तिथी एकच (९ ऑगस्ट २०२६), फक्त महिन्याचे नाव भिन्न. महाराष्ट्रात आषाढ महिन्यातच दोन एकादशी येतात — शुक्ल = आषाढी/देवशयनी, कृष्ण = कामिका. आषाढीपासून सुरू झालेल्या चातुर्मासातील ही पहिली एकादशी हा संदर्भ वारकरी/चातुर्मास-नियम पाळणाऱ्या मराठी कुटुंबांत महत्त्वाचा.