युगे अठ्ठावीस विटेवरी उभा ही संत नामदेवांची विठ्ठलाची अत्यंत लोकप्रिय आरती आहे — पंढरपूरच्या विटेवर अठ्ठावीस युगे उभ्या असलेल्या विठ्ठलाचे व त्याच्या दर्शन-महिम्याचे वर्णन करते.
रचयिता: संत नामदेव — वारकरी संप्रदायातील प्रमुख संत-कवी (अंदाजे १३वे–१४वे शतक), संत ज्ञानेश्वरांचे समकालीन मानले जाणारे.
केव्हा म्हणावी: पंढरपूरच्या विठ्ठल-दर्शन व नित्य संध्याकाळच्या आरतीत नैवेद्यानंतर, तसेच आषाढी-कार्तिकी एकादशी व वारीच्या वेळी म्हटली जाते.
अर्थ (थोडक्यात): अठ्ठावीस युगांपासून विटेवर उभा असलेला विठ्ठल, डावीकडे रखुमाईसह दिव्य शोभतो; पुंडलिकाच्या भेटीसाठी परब्रह्म येथे आले आणि चरणाशी भीमा नदी वाहते; तुळशीमाळा, पीतांबर व कस्तुरी-टिळा ल्यालेल्या विठोबाला रखुमाई-राही यांसह सर्व देवता व भक्त ओवाळतात; चंद्रभागेत कुर्वंड्या सोडल्या जातात, दिंड्या-पताकांसह वारकरी नाचतात; आषाढी-कार्तिकीला चंद्रभागेत स्नान व विठ्ठल-दर्शनाने भक्तांना मुक्ती मिळते, असे नामदेव भावाने आरती करतात.
शब्द व चाल घराघरांत/संप्रदायानुसार किंचित बदलू शकते — हा पाठ पारंपरिक आरती संग्रह पुस्तिकेनुसार आहे.