जेजुरी हे श्री खंडोबा ऊर्फ मार्तंड भैरव यांचे प्रसिद्ध गडमंदिर — पुरंदर तालुका, जिल्हा पुणे, पुण्यापासून सुमारे ४८–५० किमी. खंडोबा हे महाराष्ट्रातील असंख्य कुटुंबांचे कुलदैवत; भाविक त्यांना शिव, भैरव व सूर्य यांचे एकत्रित लोकरूप मानतात. सोमवती अमावास्या व उत्सवांना उधळल्या जाणाऱ्या पिवळ्या भंडाऱ्याने (हळद) सारा गड सोनेरी होतो — म्हणून “सोन्याची जेजुरी”, आणि दुमदुमतो जयघोष “येळकोट येळकोट जय मल्हार!” जेजुरीचे दोन सर्वांत मोठे प्रसंग म्हणजे चंपाषष्ठी (मार्गशीर्ष शुक्ल षष्ठी — सहा दिवसांच्या उत्सवाचा कळस, या वर्षी १५ डिसेंबर २०२६) आणि सोमवती अमावास्या यात्रा, जेव्हा खंडोबाची पालखी कऱ्हा नदीत स्नानासाठी नेली जाते. खाली देवतेचे स्वरूप, गडाचा इतिहास, वास्तू, उत्सवांचे वेळापत्रक आणि प्रवासाची माहिती दिली आहे.
खंडोबा = मार्तंड भैरव. याच देवतेला मल्हारी, मल्लारी, मैलार, खंडेराय, मल्लण्णा अशीही नावे आहेत. भाविक खंडोबाला शिवाचा अवतार मानतात; अभ्यासकांच्या मांडणीनुसार हे शिव, भैरव व सूर्य (आणि कार्तिकेय/स्कंद) यांचे गुण एकवटलेले एक संमिश्र लोकदैवत आहे. म्हणूनच चंपाषष्ठी ही स्कंद षष्ठीशीही जोडली जाते — या साइटच्या पंचांगात १५ डिसेंबर २०२६ ला दोन्ही नोंदी एकत्र दिसतात.
खंडोबा हे महाराष्ट्र व कर्नाटकातील लाखो कुटुंबांचे कुलदैवत आहे. विशेषतः मराठा, कुणबी, धनगर (मेंढपाळ) व रामोशी समाजांत त्यांची भक्ती खोलवर रुजली आहे. शेती व पशुपालन-संस्कृतीशी असलेले हे घट्ट नाते खंडोबाला “शेतकरी-मेंढपाळांचा देव” असे रूप देते — आणि हेच जेजुरीच्या लोकभक्तीचे मर्म आहे.
खंडोबाच्या दोन पत्नी दोन वेगळ्या जीवनशैलींचे प्रतीक मानल्या जातात:
या दोन पत्नींद्वारे खंडोबाची भक्ती कृषी व पशुपालन, तसेच वेगवेगळ्या समाजांना एका देवतेखाली जोडणारा आंतरसमाज सांधेपणा दाखवते — जेजुरीच्या लोकसंस्कृतीचा हा एक वैशिष्ट्यपूर्ण पैलू आहे. (या कथा-तपशिलांत स्थान व आवृत्तीभेद आहेत.) घोडा व कुत्रा ही खंडोबाची ठळक प्रतीके, तर भंडारा (हळद) हा मुख्य अर्पण-नैवेद्य.
खंडोबाच्या अवताराचे मूळ स्थल-पुराण मल्हारी माहात्म्य मानले जाते. खाली दिलेले कथासूत्र अनेक स्वतंत्र आवृत्त्यांत समान आढळते; ते मूळ शब्दांत, कथेला निष्ठ राहून दिले आहे. आवृत्तीनुसार तपशील बदलतो, म्हणून हे सर्व मंदिर समिती / जाणकारांकडून पडताळून घ्यावे.
समान कथासूत्र. मणि व मल्ल या दोन राक्षस-बंधूंनी प्रदेशात धुमाकूळ घातला होता; ऋषी-मुनी व सामान्य जन त्यांच्या उपद्रवाने त्रस्त झाले. भक्तांच्या रक्षणासाठी शिवाने मार्तंड भैरव हे तेजस्वी रूप धारण केले आणि या राक्षसांशी युद्ध केले. एका आवृत्तीनुसार हे युद्ध सहा दिवस चालले आणि मार्गशीर्ष शुक्ल षष्ठीस संपले — म्हणूनच या दिवशी चंपाषष्ठी साजरी होते. “मल्ल राक्षसाचा शत्रू” या अर्थाने देवाला मल्लारी / मल्हारी मार्तंड हे नाव मिळाले. पुढे भक्तांच्या रक्षणासाठी खंडोबा जेजुरी गडावर स्थिरावले; खंडोबाच्या प्रमुख स्थानांमध्ये जेजुरी अग्रणी मानले जाते.
आवृत्तीभेद. राक्षसांच्या भवितव्याबद्दल कथा वेगवेगळ्या सांगितल्या जातात — काही आवृत्तींत दोघांचाही वध होतो, तर काही आवृत्तींत एकाचा वध होतो व दुसरा शरण आल्यावर त्याला क्षमा करून भक्तीत सामावून घेतले जाते. त्याचप्रमाणे म्हाळसेची जन्मकथा (नेवासे/पाली) व बानाईची कथा (चंदनपुरी/धनगरवाडा) स्थानभेदाने भिन्न सांगितल्या जातात.
ऐतिहासिक बांधकाम. खंडोबाची उपासना बाराव्या–तेराव्या शतकापासून असल्याचे मानले जाते; गडावरील मंदिर-संकुल मराठा, होळकर व पेशवे काळात टप्प्याटप्प्याने विकसित झाले. काही स्रोतांनुसार मंदिराचे बांधकाम १६०८, सभामंडप व इतर काम १६३७ मध्ये राघो मंबाजी (मराठा सरदार), दगडी खांब १७४२ मध्ये होळकर आणि तटबंदी व तळे १७७० — तर काही नोंदी होळकर (अहिल्याबाई) व पेशवे यांच्या जीर्णोद्धाराचा उल्लेख करतात. एकेरी आकड्यांऐवजी हा समाईक टप्पेवार इतिहासच अधिक विश्वासार्ह मानावा. एक ठळक तपशील म्हणजे चिमाजी अप्पा यांनी १७३७–१७३९ मधील वसई-मोहिमेतील पोर्तुगीज चर्च-घंटा मंदिरास अर्पण केल्या. (काही स्रोतांनुसार औरंगजेबाने मंदिरास १,२५,००० चांदी-नाणी दिल्याचीही नोंद आहे — हा एकेरी-स्रोत तपशील असल्याने सावधपणे घ्यावा.)
जेजुरीचे उत्सव तिथीनुसार ठरतात; खालील तक्त्यात प्रत्येक प्रसंगाची तिथी, या वर्षीची (२०२६) तारीख आणि त्या दिवसाच्या पंचांग-पानाचा दुवा दिला आहे. सर्व यात्रा-तारखा व वेळा मंदिर समितीकडून तपासून घ्याव्यात — सणाच्या व यात्रेच्या दिवशी कार्यक्रम बदलू शकतो.
| उत्सव | तिथी | या वर्षीची तारीख (२०२६) | थोडक्यात |
|---|---|---|---|
| चंपाषष्ठी (षड्ररात्रोत्सव — मुख्य) | मार्गशीर्ष शुक्ल १ ते ६ (कळस षष्ठी) | ९ डिसेंबर → कळस १५ डिसेंबर | मणि-मल्ल विजयाचे सहा दिवसांचे स्मरण; शुक्ल पंचमीस तेलहंडा, षष्ठीस मोठी यात्रा व मार्तंड भैरवोत्थापन (स्कंद षष्ठीशी जोडलेले) |
| सोमवती अमावास्या यात्रा | सोमवारी येणारी अमावास्या (वर्षात २–३ वेळा) | १६ फेब्रु · १५ जून · १३ जुलै · ९ नोव्हें | खंडोबाची पालखी कऱ्हा नदीत स्नानासाठी (~७ किमी मिरवणूक); भंडारा-उधळणीने सोन्याची जेजुरी |
| शिखरकाठी यात्रा (जेजुरी) | माघ पौर्णिमा | १ फेब्रुवारी | गडावरील खास यात्रा; माघ पौर्णिमा म्हाळसेचा जन्मदिवस मानला जातो, दुसऱ्या दिवशी ‘काठ्या लावण्याचा सोहळा’ |
| नवरात्र / दसरा (शिलंगण) | आश्विन शुक्ल १–१० | तिथीनुसार | दहाव्या दिवशी रामणा/शिलंगण पालखी (~४–६ किमी), अतिषबाजी व खंडस्पर्धा |
| महाशिवरात्री | माघ/फाल्गुन कृष्ण चतुर्दशी | तिथीनुसार | वर्षातून ठरावीक वेळीच तळघरातील गुप्तलिंग दर्शनासाठी उघडले जाते |
| पौष पौर्णिमा (गाढव-बाजार) | पौष पौर्णिमा | परिसरातील स्थानिक यात्रा | घोडे व गाढव-बाजार (ही यात्रा प्रामुख्याने पाल इ. परिसरातील स्थानिक खंडोबा-स्थानांची) |
सर्वांत मोठे प्रसंग म्हणजे चंपाषष्ठी (सहा दिवस) आणि सोमवती अमावास्या कऱ्हा-स्नान यात्रा. या साइटच्या पंचांगात सोमवती अमावास्या ही सामान्य (कोणत्याही गावाशी न जोडलेली) नोंद आहे — म्हणून वरील सोमवती-तारखा “सोमवती अमावास्या” म्हणून दिल्या आहेत; जेजुरीची यात्रा नक्की कोणत्या सोमवती अमावास्येस भरते हे मंदिर समितीकडून तपासावे.
चंपाषष्ठीच्या सहा दिवसांतील नेमका दैनिक विधी-क्रम (तेलहंडा, छबिना, म्हाळसा-बानाई विवाह-स्वरूप) व ‘मार्तंड भैरवोत्थापन’चा नेमका अर्थ आवृत्तीनुसार वेगवेगळा सांगितला जातो.
खालील वेळा श्री मार्तंड देव संस्थान, जेजुरी या संस्थानाच्या माहितीवर आधारित आहेत. मंदिरांच्या वेळा बदलतात आणि यात्राकाळात वेगळ्या असतात, तसेच प्रवासी-वेबसाइट वेगवेगळी वेळ देतात — म्हणून जाण्यापूर्वी मंदिर समितीकडून ताजी वेळ तपासावी.
संस्थानाचा संपर्क: श्री क्षेत्र जेजुरी, ता. पुरंदर, जि. पुणे ४१२३०३; कार्यालय +91 9689010000, भक्तनिवास +91 9689020000. संस्थानाकडून ऑनलाइन दर्शन-पासची सुविधाही दिली जाते. (ही अधिकृत संस्थान-साइट स्वतःला “श्री मार्तंड देव संस्थान” म्हणवते; या पानाचा त्या संस्थानाशी कोणताही अधिकृत संबंध नाही.)
जेजुरीच्या भक्ती-परंपरा वैशिष्ट्यपूर्ण आहेत. खालील विधी स्थानिक व कुटुंब-परंपरेनुसार बदलतात, म्हणून ते “परंपरेनुसार” या भानाने घ्यावेत.
खंडोबा-भक्तीचा मुख्य जयघोष “येळकोट येळकोट जय मल्हार!” आणि “सदानंदाचा येळकोट” हा आहे — भंडारा उधळताना व तळी भरताना तो मोठ्याने म्हटला जातो. ‘येळकोट’ हा खंडोबा-भक्तीतील पारंपरिक जयघोष-शब्द असून त्याचा नेमका शब्दार्थ आवृत्तीनुसार वेगवेगळा सांगितला जातो.
खंडोबाची पारंपरिक आरती भाविकांत लोकप्रिय आहे. या आरतीचा पूर्ण पाठ येथे दिलेला नाही (मजकूर-हक्कांच्या तपासणीनंतर); तिचा भाव — खंडोबा-मार्तंड भैरवाचे (शिव-मल्हारी रूपात) स्तवन व भक्ताने केलेले आरती-ओवाळणे — एवढाच येथे नोंदवला आहे. आरती प्रामुख्याने सकाळ-संध्याकाळच्या आरती-वेळी व घरगुती पूजेत म्हटली जाते; ओळखीची पहिली ओळ प्रकाशनापूर्वी विश्वासार्ह आरती-संग्रहातून पडताळून घ्यावी.