श्री मध्वाचार्य हे द्वैत वेदान्त (तत्त्ववाद) या तत्त्वज्ञान-शाखेचे प्रवर्तक आचार्य — आद्य शंकराचार्य (अद्वैत) व रामानुजाचार्य (विशिष्टाद्वैत) यांच्यासह वेदान्ताच्या तीन प्रमुख आचार्यांपैकी एक मानले जातात. त्यांची जयंती आश्विन शुक्ल दशमीला येते — २०२६ मध्ये बुधवार, २१ ऑक्टोबर. वर्षात एकच जयंती येते.
महत्त्वाची नोंद: ही तिथी (आश्विन शुक्ल दशमी) याच वर्षी विजयादशमी/दसरा याच दिवशी येते. दोन्ही वेगळे उत्सव आहेत — विजयादशमी हा नवरात्राची सांगता करणारा स्वतंत्र सण आहे, तर मध्वाचार्य जयंती ही याच तिथीला योगायोगाने पडणारी एका आचार्यांची जन्म-स्मृती आहे. दोन्हींचा गोंधळ न करता स्वतंत्रपणे समजून घ्यावेत.
त्यांनी जीव व ब्रह्म कायमचे भिन्न आहेत असे मांडून अद्वैताला आव्हान दिले आणि उडुपीत आठ मठ (अष्ट मठ) स्थापले. जयंती प्रामुख्याने उडुपी श्रीकृष्ण मठ व अष्ट मठ-परंपरेत विशेष पूजा व मध्व-रचनांच्या पठणाने पाळली जाते.
द्वैत वेदान्त (तत्त्ववाद) हा मध्वाचार्यांचा मूळ सिद्धान्त — "वास्तव द्विविध आहे: स्वतंत्र (विष्णु/परमेश्वर) व परतंत्र (जीव-जगत्)" — अद्वैताच्या "जीव व ब्रह्म एकच" या मांडणीच्या अगदी विरुद्ध. त्यांनी अद्वैतींना वेदान्ताच्या नावाखाली बौद्ध मत शिकवणारे मानले असे नोंदवले जाते, तसेच रामानुजांच्या विशिष्टाद्वैतातील काही मुद्द्यांवरही मतभेद मांडले — हे तात्त्विक मतभेद कोणत्याही परंपरेला कमी न लेखता, तटस्थपणे समजून घ्यावेत.
त्यांचा साहित्यिक वारसा विस्तृत मानला जातो — ब्रह्मसूत्रभाष्य, गीताभाष्य, उपनिषद्-भाष्ये व अनुव्याख्यान (त्यांची सर्वोत्कृष्ट रचना मानली जाते) यांसह सुमारे ३७ संस्कृत ग्रंथ त्यांच्या नावे आहेत. त्यांच्या तत्त्ववादाने पुढे कर्नाटकातील हरिदास-चळवळ व बंगाल वैष्णव (चैतन्य) परंपरेवरही प्रभाव टाकला असे मानले जाते.
जन्म-नाव वासुदेव; परंपरेनुसार उडुपीजवळील पाजक या गावी जन्म झाला. तरुणपणी अच्युतप्रेक्ष या अद्वैती गुरूंकडे संन्यास घेतला, पण पुढे अद्वैत नाकारून स्वतःचा द्वैत-सिद्धान्त मांडला.
जन्म-मृत्यू वर्षांबाबत विद्वानांत दोन ठळक मते आहेत — इ.स. ११९९-१२७८ (एक अंदाज) विरुद्ध इ.स. १२३८-१३१७ (दुसरे, अधिक लोकप्रिय मत). यांतील कोणतेही एक ठाम ऐतिहासिक तथ्य म्हणून येथे मांडलेले नाही.
परंपरेने त्यांना वायुदेवाचा तिसरा अवतार (हनुमान व भीमानंतर) मानले जाते. आधुनिक अभ्यासकांनी (उदा. Roque Mesquita) त्यांच्या अनेक पुराण-उद्धरणांच्या सत्यतेवर प्रश्न उपस्थित केले आहेत, तर परंपरावादी द्वैत-विद्वान (उदा. B.N.K. Sharma) हे मत नाकारतात — दोन्ही बाजू येथे तटस्थपणे नोंदवल्या आहेत, कोणतीही एक ठाम मानलेली नाही.
सोन्याचे चिंचोके, प्रचंड आहार, कोरडी गंगा-पार करणे यांसारख्या चमत्कार-आख्यायिका मध्वाचार्यांशी जोडल्या जातात — या हॅजिओग्राफी (भक्तिपर आख्यायिका) म्हणून समजाव्यात, इतिहास म्हणून नव्हे.
प्रामुख्याने माधव/द्वैत-अनुयायी, उडुपी अष्ट मठ व श्रीकृष्ण मठाशी संबंधित भक्त, तसेच कर्नाटक-केंद्री वैष्णव परंपरा. महाराष्ट्रात द्वैत-अनुयायी अल्प प्रमाणात आढळतात असे सर्वसाधारण नोंद आहे, पण विशिष्ट महाराष्ट्रीय उत्सव-प्रथा दस्तऐवजीकृत नाही.
उडुपी श्रीकृष्ण मठात व अष्ट मठांत विशेष पूजा-अभिषेक होतो; मध्वाचार्यांच्या ब्रह्मसूत्रभाष्य/गीताभाष्य ग्रंथांचे पठण-प्रवचन आयोजित केले जाते. घरगुती पातळीवर ठराविक व्रत/उपवासाचे दस्तऐवजीकरण सापडले नाही — हा मुख्यतः मठ/संस्था-केंद्री उत्सव आहे.
उडुपी येथील आठ मठ (पालिमार, आदमार, कृष्णापूर, पुत्तिगे, शिरूर, सोदे, कणियूर व पेजावर) परंपरेने मध्वाचार्यांनी स्थापिले असे मानले जाते, व सन १५२२ पासून हे मठ आळीपाळीने (पर्याय पद्धतीने) उडुपी श्रीकृष्ण मंदिराचे व्यवस्थापन पाहतात. मठांच्या स्थापनेचा नेमका ऐतिहासिक तपशील परंपरा व नंतरच्या चरित्र-ग्रंथांवर आधारित आहे — स्वतंत्र समकालीन ऐतिहासिक दस्तऐवजीकरण मर्यादित आहे, त्यामुळे "परंपरेने स्थापित" असे येथे मांडले आहे, ठाम ऐतिहासिक तथ्य म्हणून नव्हे.
मध्वाचार्य जयंती ही मूळत: कर्नाटक (उडुपी)-केंद्री परंपरा आहे. महाराष्ट्रात द्वैत/माधव-परंपरेचे अनुयायी विखुरलेल्या स्वरूपात आढळतात, पण या जयंतीची कोणतीही ठळक स्वतंत्र महाराष्ट्रीय रीत दस्तऐवजीकृत सापडलेली नाही.