अक्षय्य तृतीया हा वैशाख शुक्ल तृतीयेला येणारा साडेतीन मुहूर्तांपैकी एक पूर्ण-शुभ दिवस आहे — या दिवशी कोणतेही शुभ कार्य सुरू करण्यासाठी वेगळी दिनशुद्धी किंवा मुहूर्त बघावा लागत नाही, असे मानले जाते. 'अक्षय' म्हणजे कधीही क्षय न पावणारे; या दिवशी केलेले दान, पूजा व खरेदी अक्षय फल देते ही त्यामागील श्रद्धा. 2026 मध्ये अक्षय्य तृतीया रविवार, १९ एप्रिल रोजी आहे (तृतीया तिथी १०.४९ पासून सुरू होते).
या तिथीला केलेले दान, जप, स्नान, हवन व शुभकार्य यांचे फल कधीही क्षय पावत नाही — म्हणून 'अक्षय्य' तृतीया. म्हणूनच हा दिवस नवीन कार्यारंभासाठी, खरेदीसाठी व दानासाठी शुभ मानला जातो.
महाराष्ट्रात वर्षातील साडेतीन पूर्ण-शुभ मुहूर्त मानले जातात — गुढीपाडवा, अक्षय्य तृतीया व विजयादशमी (दसरा) हे तीन पूर्ण, आणि दिवाळी पाडवा (कार्तिक शुक्ल प्रतिपदा) हा अर्धा. या दिवशी विवाह, वास्तुप्रवेश, खरेदी व व्यवसाय-आरंभ निर्विघ्न होतो अशी श्रद्धा आहे; म्हणूनच वेगळी तिथी-शुद्धी बघावी लागत नाही असे सांगितले जाते.
वसंत-ऋतूच्या अखेरीस व उन्हाळ्याच्या तोंडावर येणारा हा सण समृद्धीशी जोडला जातो. सोने लक्ष्मीशी निगडित असल्याने या दिवशी सोने-खरेदी म्हणजे समृद्धीचे स्वागत, ही लोकश्रद्धा आहे. कृषी-संदर्भात काही ठिकाणी शेती-रक्षक म्हणून बलरामाचीही पूजा केली जाते.
वरील श्रद्धा वर्णनात्मक पद्धतीने मांडली आहे. 'या दिवशी घेतलेले सोने वाढते' किंवा 'अमुक केल्याने तमुक फळ मिळते' असे दावे प्रामुख्याने सांस्कृतिक श्रद्धेचे आहेत — आर्थिक हमी किंवा गुंतवणूक-सल्ला म्हणून घेऊ नयेत.
अक्षय्य तृतीयेशी अनेक पौराणिक कथा जोडल्या जातात; कोणतीही एकच 'खरी' कथा नाही. वेगवेगळ्या आवृत्त्या वेगवेगळ्या घटनांवर भर देतात, पण त्या सर्वांचा समान धागा एकच — या दिवसाशी जोडलेले सर्व काही 'अक्षय', न संपणारे.
अनेक आवृत्त्यांनुसार याच तिथीला कृतयुग संपून त्रेतायुगाचा आरंभ झाला. याच दिवशी भगवान विष्णूंचा सहावा अवतार परशुराम अवतरले — म्हणून हा दिवस परशुराम जयंती म्हणूनही पाळला जातो (पंचांगातही १९ एप्रिलला परशुराम जयंतीची नोंद आहे). तसेच गंगा स्वर्गातून पृथ्वीवर याच दिवशी अवतरली अशी श्रद्धा असल्याने, हिवाळ्यानंतर गंगोत्री व यमुनोत्री ही मंदिरे परंपरेने याच दिवशी उघडतात.
महाभारताशीही हा दिवस जोडला जातो — व्यासांनी गणपतीला महाभारत सांगण्यास याच दिवशी सुरुवात केली असे मानले जाते. आणखी एका कथेत कृष्णाने द्रौपदीला अक्षयपात्र दिले, ज्यातील अन्न कधीही न संपणारे होते — अक्षय भरभराटीचे प्रतीक. गरीब सुदामा आपल्या बालमित्र कृष्णाला द्वारकेत भेटायला गेला आणि त्याला अपार संपत्तीचा वर मिळाला, ही कथाही याच दिवसाशी जोडली जाते. काही आवृत्त्यांत कुबेराला धनाचा कोषाध्यक्ष याच दिवशी नेमले गेले असे सांगितले जाते (काही ठिकाणी हे इंद्राच्या पुनरुद्धाराशीही जोडलेले आढळते).
आवृत्त्यांतील भेद: कोणती आवृत्ती कोणत्या घटनेवर भर देते ते बदलते — कुठे परशुराम व गंगावतरण मुख्य, तर कुठे सुदामा-कृष्ण किंवा कुबेर. म्हणून येथे यांतील कोणतीही एक कथा 'हीच प्रमाण' म्हणून मांडलेली नाही.
जैन परंपरा (वेगळी, पण याच तिथीची): पहिले तीर्थंकर ऋषभदेव (आदिनाथ) यांनी सुमारे ४०० दिवसांचा तप याच दिवशी इक्षुरस (ऊसाच्या रसा)ने सोडला — हा रस त्यांचे नातू श्रेयांस कुमार यांनी ओंजळीत अर्पण केला. यातून जैन आहार-चर्या व वर्षीतप पारणा याची सुरुवात मानली जाते. महाराष्ट्रात हा प्रामुख्याने हिंदू सण असला, तरी जैन समाजासाठीही ही तिथी महत्त्वाची आहे.
अक्षय्य तृतीया हा सर्व हिंदू कुटुंबांचा शुभ दिवस — विशेषतः नवीन खरेदी किंवा कार्यारंभ करणारे, आणि लक्ष्मी-विष्णू भक्त हा दिवस आवर्जून पाळतात. महाराष्ट्रात चैत्रगौरीचे हळदीकुंकू करणाऱ्या सुवासिनींसाठी हा त्यांच्या महिनाभर उत्सवाचा समारोपाचा दिवस असतो. जैन समाजातील वर्षीतप करणारे या दिवशी पारणा (तप-समाप्ती) करतात.
वयाची किंवा पात्रतेची कठोर अट कोणत्याही प्रमाण स्रोतात आढळत नाही — सहभाग प्रादेशिक व कौटुंबिक रीतीनुसार ठरतो.
खाली पूजाविधीचे साधारण स्वरूप दिले आहे; घराघरांत व भागानुसार तपशिलात फरक असतो. हा एकदिवसीय शुभ-मुहूर्त व दान-दिन असल्याने वेगळे उद्यापन नसते (ही व्रत-शृंखलेचा भाग नाही).
(प्रादेशिक व कौटुंबिक फरकाने बदलते):
हिंदू परंपरेत अक्षय्य तृतीया प्रामुख्याने शुभ-मुहूर्त व दान-दिन आहे; कठोर उपवास बंधनकारक नाही (प्रादेशिक/घरगुती परंपरेनुसार बदलते). भर दान व सत्कर्मावर असतो.
महाराष्ट्रात या दिवशी हंगामी, शीतल पदार्थ केले जातात — आमरस-पुरी, आंब्याची डाळ व कैरीचे पन्हे — जे उन्हाळ्यात थंडावा देतात. जैन वर्षीतप करणारे मात्र सुमारे ४०० दिवसांचा तप याच दिवशी ऊसाच्या रसाने सोडतात.
अक्षय्य तृतीयेसाठी एकच प्रमाणित, स्वतंत्र आरती रूढ नाही; सामान्यतः लक्ष्मी व विष्णू यांची नित्य पूजा, आरती व नामस्मरण केले जाते.
(हा विभाग = महाराष्ट्र-विशिष्ट भाग; अखिल-भारतीय सोने-खरेदी पानांवर हा सहसा नसतो.)