गंगा दशहरा ही ज्येष्ठ शुक्ल दशमी — या दिवशी गंगा माता स्वर्गातून पृथ्वीवर अवतरली (गंगावतरण) अशी श्रद्धा आहे. 'दशहरा' म्हणजे दश (दहा) + हर (नाश) — गंगास्नानाने दहा प्रकारची पापे धुतली जातात अशी मान्यता आहे. यंदा (२०२६) हा दिवस सोमवार, २५ मे रोजी येतो.
गंगा दशहरा हे नाव 'गंगा दशमी' व 'गंगावतरण/गंगावतार' या नावांनीही ओळखले जाते. हा शरद ऋतूतील विजयादशमी ('दसरा') नव्हे — दोन्ही वेगळे सण आहेत, गोंधळू नये. दहा-दिवसीय स्नानपर्व १७ मे (प्रतिपदा) पासून सुरू होते; मुख्य दिवस दशमी (२५ मे) आहे. हे पर्व मुख्यतः गंगा-खोऱ्यातील/उत्तर-भारतीय आहे — हरिद्वार, वाराणसी, ऋषिकेश, प्रयागराज व पाटणा येथे घाटांवर लक्षावधी भाविक गंगास्नान, आरती व दान करतात.
ज्येष्ठ शुक्ल दशमीला गंगा स्वर्गातून पृथ्वीवर उतरली अशी हिंदू श्रद्धा आहे; म्हणून या तिथीला 'गंगा दशहरा'/'गंगावतरण' म्हणतात. राजा भगीरथाच्या तपश्चर्येमुळे, त्याच्या पूर्वजांच्या उद्धारासाठी गंगा अवतरली अशी कथा आहे.
'दहा पापांचा नाश' — दश म्हणजे दहा, हर म्हणजे नाश. गंगास्नानाने दहा प्रकारची पापे धुतली जातात अशी पारंपरिक मान्यता आहे: कायिक तीन (हिंसा, चोरी, परस्त्रीगमन), वाचिक चार (कठोर वाणी, असत्य, चुगली, निरर्थक बोलणे) व मानसिक तीन (परधनलोभ, द्वेष, मिथ्या आग्रह) — एकूण दहा. काही स्रोत 'दहा जन्मांची पापे' असाही अर्थ देतात.
परंपरेनुसार गंगावतरण बुधवारी, हस्त नक्षत्रात झाले असे मानले जाते; म्हणून ज्येष्ठ + शुक्ल पक्ष + दशमी + बुधवार + हस्त नक्षत्र असा दुर्मीळ संयोग सर्वश्रेष्ठ मानला जातो. २०२६ मध्ये रेपो २५ मे ला उत्तरा फाल्गुनी नक्षत्र व सोमवार दाखवतो (हस्त/बुधवार नव्हे) — तरी दशमी तिथी हा निर्णायक घटक असल्याने तारीख कायम राहते. 'हस्त-संयोग सर्वश्रेष्ठ' ही सर्वसाधारण माहिती आहे, पण २५ मे ला हस्त नक्षत्र असल्याचा दावा इथे केलेला नाही.
गंगा (व यमुना) स्नान, दीपदान, दान व आरती हे या दिवसाचे मुख्य पुण्यकर्म मानले जातात; यातून रोगनिवारण व मोक्षाची श्रद्धा जोडली जाते.
२०२६-विशिष्ट वेगळेपण: २०२६ हे अधिक ज्येष्ठ वर्ष आहे (ज्येष्ठ महिना दोनदा — आधी अधिक, मग निज). सर्वसाधारणपणे काम्य व्रते अधिक मासात करत नाहीत, पण गंगा दशहरा हा अपवाद आहे — धर्मशास्त्रानुसार 'गंगादशहरा व्रत अधिक ज्येष्ठ महिन्यातच करावे' असे मानले जाते. त्यामुळे रेपो व बहुसंख्य पंचांगे गंगा दशहरा अधिक ज्येष्ठातच (२५ मे) दाखवतात, तर निर्जला एकादशी (२५ जून) व वटपौर्णिमा (२९ जून) मात्र निज ज्येष्ठात, महिनाभर पुढे सरकतात. सामान्य वर्षी गंगा दशहरा निर्जला एकादशीच्या आदल्या दिवशी येतो — २०२६ मध्ये तो अपवाद तुटतो आणि दोन्ही सण महिनाभर विलग राहतात.
राजा सगराने अश्वमेध यज्ञ केला असता, इंद्राने त्या यज्ञाचा घोडा चोरून पाताळात कपिल मुनींच्या आश्रमाजवळ लपवला. घोडा शोधत गेलेले सगराचे साठ हजार पुत्र कपिल मुनींच्या तपोभंगाचे कारण ठरले आणि मुनींच्या क्रोधाग्नीने ते सर्व भस्म झाले — त्यांच्या आत्म्यांना मुक्ती मिळाली नाही. पुढे वंशपरंपरेत अंशुमान, नंतर दिलीप यांनी पूर्वजांच्या उद्धाराचा प्रयत्न केला, पण यश आले नाही.
अखेर भगीरथाने राजवैभव सोडून हजारो वर्षे घोर तपश्चर्या करून ब्रह्मदेवाला प्रसन्न केले — पूर्वजांच्या भस्माचे तर्पण होण्यासाठी गंगेला पृथ्वीवर आणण्याची विनंती केली. गंगेचा वेग इतका प्रचंड होता की तिने पृथ्वी उद्ध्वस्त झाली असती; म्हणून शिवाने गंगेला आपल्या जटांत धारण करून, तिचा वेग आवरून एक संयमित धारा सोडली. गंगा भगीरथाच्या मागोमाग वाहत सगरपुत्रांच्या भस्मापर्यंत पोहोचली, तर्पणाने त्यांचा उद्धार झाला — भगीरथाच्या प्रयत्नांमुळे गंगेच्या शीर्षप्रवाहाला 'भागीरथी' म्हणतात.
काही आवृत्त्यांत भगीरथाची तपश्चर्या आधी ब्रह्मा, मग शिव अशा दोन टप्प्यांत सांगितली आहे, तर काहींत ती थेट एका टप्प्यात सांगितली आहे. मूळ कथा-क्रम मात्र सर्वत्र समान आहे.
मुख्यतः गंगा-भक्त व उत्तर-भारतीय भाविक — गंगा/यमुना काठच्या घाटांवर सामूहिक स्नान-आरती करतात. देशभरातून तीर्थयात्री हरिद्वार, वाराणसी, ऋषिकेश व प्रयागराजला जातात. घरी असणारे भाविक गंगाजल मिसळून प्रतीकात्मक स्नान व गंगापूजा करतात. महाराष्ट्रात घरगुती व्रत-परंपरा प्रचलित नाही (खाली प्रादेशिक रीती पाहा).
हे स्नान-दान पर्व आहे — व्रत-शृंखला नव्हे, त्यामुळे स्वतंत्र उद्यापन नाही. नेमका पूजाक्रम सार्वत्रिक नसून घरगुती/स्थानिक परंपरेनुसार बदलतो.
गंगाजल, कलश, दीप, पुष्प, धूप, नैवेद्य; दानासाठी अन्न-जल-वस्त्र व उन्हाळी वस्तू (पाणपोई/थंड पेय, पंखा, मडके).
गंगा दशहरा हे प्रामुख्याने स्नान-दान पर्व आहे; कठोर निर्जल उपवास बंधनकारक नाही (तो निर्जला एकादशीचा नियम आहे, जो २०२६ मध्ये वेगळ्या दिवशी, २५ जून रोजी येतो). काहीजण सात्त्विक आहार/उपवास पाळतात — हे घरगुती परंपरेनुसार बदलते. उन्हाळ्याच्या दिवसांमुळे थंड पेय व टरबूज/काकडी अर्पण-वाटपाची परंपरा आहे.
गंगा नाम-मंत्र — "ॐ गंगायै नमः" (अर्थ: गंगेला नमस्कार असो) व "हर हर गंगे" (स्नान करताना म्हटला जाणारा भक्तिपर जयघोष) — हे सर्वपरिचित, अल्प, नामस्मरणपर मंत्र स्नानाच्या वेळी म्हटले जातात. स्नानात दहा वेळा गंगास्तोत्र पठणाची परंपरा आहे. गंगा आरतीची ओळखीची ओळ "जय जय गंगे माता" — म्हणजे 'हे गंगामाते, तुझा जयजयकार असो' असा भावार्थ — आरतीच्या प्रारंभी म्हटली जाते.
गंगा दशहरा हे मुख्यतः गंगा-खोरे/उत्तर-भारतीय पर्व आहे — महाराष्ट्रात हे मुख्य सार्वजनिक व्रत/सण नाही; इथे घरोघरी पाळला जात नाही. पंचांगात तिथी-नोंद व गंगावतरणाचे स्मरण इतकाच मुख्य दुवा आहे.
उत्तरेकडे तीर्थयात्रेला जाणारे मराठी भाविक गंगास्नान करतात; काहीजण या तिथीला गोदावरी, नर्मदा आदी स्थानिक पवित्र नद्यांवर स्नान करतात — पण ही सर्वसाधारण नदी-स्नान श्रद्धा आहे, गंगा दशहरा-विशिष्ट महाराष्ट्री विधी म्हणून सांगता येत नाही. महाराष्ट्रात गोदावरीला 'दक्षिण गंगा' म्हणून स्थान आहे — हा सांस्कृतिक दुवा सांगता येतो, पण तो गंगा-दशहरा-विशिष्ट नाही.
थोडक्यात — उत्तर भारतात हे मोठे पर्व आहे, तर महाराष्ट्रात प्रामुख्याने माहिती-मूल्याचे व पंचांग-स्मरणाचे पर्व आहे.