काली ही देवीच्या (आदिशक्तीच्या) अत्यंत उग्र रूपांपैकी एक मानली जाते — पुराणकथांनुसार दुर्गेच्या क्रोधातून युद्धप्रसंगी ती प्रकट होते. महाराष्ट्राच्या स्वतःच्या पंचांगात काली मातेची स्वतंत्र, समर्पित तारीख नाही — पण कालरात्री (नवरात्रीचा सातवा दिवस) व काली पूजा (दिवाळी-रात्रीची बंगाली परंपरा) हे दोन संबंधित-पण-वेगळे प्रसंग आहेत, ते खाली स्पष्ट केले आहेत.
पुराणिक/लोक-परंपरेत काली ही सामान्यतः दुर्गा/पार्वतीचे उग्र रूप मानली जाते — स्वतंत्र वेगळी देवता नव्हे. मात्र शाक्त व तांत्रिक परंपरेत तिला स्वतंत्र सर्वोच्च तत्त्व (ब्रह्म) मानले जाते — दोन्ही परंपरा इथे आदराने मांडल्या आहेत, एकीला बरोबर व दुसरीला चूक ठरवलेले नाही.
देवीमाहात्म्य (दुर्गा सप्तशती) या ग्रंथानुसार काली ही दुर्गेच्या क्रोधाचे मूर्त रूप म्हणून प्रकट होते व शुंभ-निशुंभ आणि रक्तबीजासारख्या असुरांच्या संहारात तिची भूमिका मध्यवर्ती असते — नवरात्र पानावरील महिषासुरमर्दिनी-कथेतही या देवीला काही आवृत्त्यांत "महाकाली" म्हटलेले आधीच नमूद आहे.
शाक्त परंपरेत काली परम शक्ती मानली जाते; तांत्रिक परंपरेत ती सर्वोच्च तत्त्व/ब्रह्म-स्वरूप मानली जाते — शिवाच्या पुरुष-तत्त्वाला पूरक अशी प्रकृती-रूप संकल्पना.
काली ही दस-महाविद्यांपैकी (काली, तारा, त्रिपुरसुंदरी, भुवनेश्वरी, छिन्नमस्ता, भैरवी, धूमावती, बगलामुखी, मातंगी, कमला) पहिली/आद्य मानली जाते — कालिकुल उपासना-परंपरेचे केंद्र. महाकाली हे कालीचेच एक उन्नत, काळ/मृत्यू (महाकाल) या संकल्पनेशी व प्रलयाशी जोडलेले रूप आहे — काली व महाकाली वेगळ्या पण एकमेकींशी अत्यंत संलग्न संकल्पना आहेत.
महाराष्ट्राच्या दिनदर्शिकेत काली-केंद्री कोणताही मोठा, स्वतंत्र उत्सव आढळत नाही; बंगाल-परंपरेतील काली पूजेला महाराष्ट्रीय समजून गल्लत करू नये.
देवीमाहात्म्यानुसार, दुर्गा/अंबिका युद्धात अत्यंत क्रोधित होते तेव्हा तिच्या भ्रुकुटीतून (किंवा शरीरातून) काली प्रकट होते — अत्यंत उग्र, कृश व काळ्या रंगाची ही शक्ती शुंभ-निशुंभ व विशेषतः रक्तबीज या असुरांचा संहार करते. रक्तबीजाच्या प्रत्येक रक्तथेंबातून नवा असुर जन्मत असे; त्याचे रक्त जमिनीवर पडण्याआधीच काली जिभेने प्राशन करते, अशी लोकप्रिय उपकथा सांगितली जाते.
काही आवृत्त्यांत काली ही दुर्गेतून वेगळी प्रकटलेली शक्ती मानली जाते, तर काहींत पार्वती स्वतःच क्रोधाने काली बनते असे वर्णन आहे — हा आवृत्ती-भेद नवरात्र पानावरही (चामुंडा/दुर्गा/महाकाली नाव-भेद) आधीच नोंदलेला आहे.
कालीच्या संहार-नृत्याला (तांडवाला) थांबवण्यासाठी शिव तिच्या पायाखाली पडले, तेव्हा लज्जेने तिने जीभ बाहेर काढली — काली मातेच्या बाहेर काढलेल्या जिभेमागची ही एक व्यापकपणे सांगितली जाणारी लोक-व्याख्या आहे; काहींच्या मते ती निव्वळ क्रोध/रक्तपिपासेचे प्रतीक आहे. दोन्ही अर्थ इथे आदराने, पर्यायी व्याख्या म्हणून दिले आहेत.
काली मातेचे नाव अनेकदा तीन वेगळ्या, तारीख-संलग्न प्रसंगांशी जोडले जाते. हे तिन्ही प्रसंग वेगळे आहेत, हे स्पष्टपणे समजून घेणे उपयुक्त ठरते — एकच "काली मातेचा दिवस" असा समज गैरसमज ठरू शकतो.
कालरात्री ही नवदुर्गांपैकी सातवी देवी असून शारदीय नवरात्रीच्या सातव्या दिवशी पूजिली जाते — २०२६ मध्ये ही तारीख नवरात्र पानावर सप्तमी-वृद्धीमुळे १७ ऑक्टोबर व १८ ऑक्टोबर या दोन दिवसांत विभागलेली दिली आहे. काली व कालरात्री ही नावे कधीकधी परस्पर-बदलून वापरली जातात, तर काही मतांनुसार त्या दोन वेगळ्या देवता मानल्या जातात — हा भेद स्वतः स्रोतांतही ठाम सोडवलेला नाही, त्यामुळे इथेही दोन्ही मते नोंदवली आहेत, एकही ठाम ठरवलेले नाही.
काली पूजा ही कार्तिक/आश्विन अमावास्येला — म्हणजे महाराष्ट्राच्या दिवाळीतील लक्ष्मीपूजनाच्याच रात्री — साजरी होणारी परंपरा आहे. ती प्रामुख्याने पश्चिम बंगालमध्ये (तसेच झारखंड, ओडिशा, आसाम, त्रिपुरा व बांगलादेशातही) साजरी होते. ही तीच तिथी असली तरी दोन वेगळ्या प्रादेशिक परंपरांचे उत्सव आहेत, एकाच सणाची दोन नावे नव्हेत — महाराष्ट्रात याच रात्री लक्ष्मी-कुबेर पूजन हा मुख्य विधी आहे, काली पूजेचा उल्लेख महाराष्ट्राच्या स्वतःच्या दिवाळी-परंपरेत आढळत नाही. २०२६ मध्ये ही रात्र ८ नोव्हेंबर रोजी येते.
ब्राह्मणी परंपरेत लाल जास्वंदाची फुले, मिठाई व भात-डाळीचा नैवेद्य अर्पण करून पूजा केली जाते; तांत्रिक परंपरेत काही ठिकाणी प्राणी-बलीचीही प्रथा आढळते — हा विधी-तपशील प्रामुख्याने बंगाल/पूर्व-भारत परंपरेचा आहे, महाराष्ट्राला थेट लागू नाही.
पंचांगात १ जानेवारी २०२६ रोजी "कालरात्री नवरात्रारंभ" असा एक उल्लेख सापडतो. हा उल्लेख स्वतंत्र काली-संबंधित प्रसंग नसून, त्याच काळात सुरू असलेल्या शाकंभरी नवरात्रीच्या चक्राचाच भाग असल्याचे दिसते. त्यामुळे हा एक स्वतंत्र "काली मातेचा दिवस" आहे असे इथे मांडलेले नाही.
सर्वसाधारण घरगुती/वैयक्तिक काली-उपासना महाराष्ट्रात व्यापकपणे प्रचलित नाही. प्रामुख्याने शाक्त/तांत्रिक साधक, बंगाल व पूर्व-भारतीय परंपरेतील कुटुंबे आणि काली-मंदिरांचे भाविक काली पूजेत सहभागी होतात. शारदीय नवरात्रीत सर्वसाधारण नवदुर्गा-उपासक कालरात्री (दिवस ७) पूजतात — पण ती स्वतंत्र काली-उपासना नसून नवदुर्गा-चक्राचाच भाग आहे, याचे सविस्तर वर्णन नवरात्र पानावर आहे.
कालीशी संलग्न स्तोत्रे व बीज-मंत्र अस्तित्वात असल्याचे सामान्यपणे ज्ञात आहे, पण त्यांचा नेमका मजकूर व स्वामित्व-स्थिती इथे स्वतंत्रपणे पडताळलेली नाही. त्यामुळे संपूर्ण पाठ न देता, फक्त अर्थ-सार व सांस्कृतिक संबंध इथे नोंदवला आहे.
काली पूजा ही प्रामुख्याने पश्चिम बंगालची (बारासात, कोलकाता, ताम्रलिप्त इत्यादी) परंपरा आहे; झारखंड, ओडिशा, आसाम, त्रिपुरा व बांगलादेशातही साजरी होते. महाराष्ट्रात दिवाळीची स्वतःची ओळख लक्ष्मी-कुबेर पूजनाशी आहे, काली-परंपरेशी नाही.
कोल्हापूरच्या महालक्ष्मी (अंबाबाई) मंदिराबद्दल आधीच नोंदवलेला "लक्ष्मी वि. आदिशक्ती/महाकाली" हा देवता-परंपरा-भेद याच पानासाठीही एक सुसंगत उदाहरण आहे — महाराष्ट्रातही काही शाक्त परंपरांत देवीला महाकाली-स्वरूप मानले जाते, पण हा लक्ष्मी-केंद्री मुख्य प्रवाहाहून वेगळा, अल्पसंख्य दृष्टिकोन आहे. तसेच दुर्गाष्टमी पानावर नवरात्रीच्या संधि-पूजेतील (अष्टमी-नवमी संधिकाळ) एका आवृत्तीत "शक्ती काली-रूपात रूपांतरित होते" असा उल्लेखही आधीच नोंदलेला आहे.