खंडेनवमी (खंडेमहानवमी) म्हणजे नवरात्राचा नववा दिवस — आश्विन शुक्ल नवमी — ज्या दिवशी शस्त्रे, अवजारे, यंत्रे व वाहने यांची पूजा केली जाते; यालाच "शस्त्रपूजा" किंवा "आयुध पूजा" असेही म्हणतात. २०२६ मध्ये खंडेनवमी मंगळवार, २० ऑक्टोबर रोजी येते — त्याच दिवशी दुपारनंतर दसरा/विजयादशमीही सुरू होतो.
नवरात्राच्या नवव्या दिवसाची सांगता या दिवशी होते — देवीच्या नऊ रूपांतील नववे रूप सिद्धिदात्री (सिद्धी व परिपूर्णता देणारी) याच दिवशी पूजिली जाते; महानवमी म्हणजे नवरात्र-व्रताच्या तपश्चर्येची पूर्णता. विस्तृत नवदुर्गा-तपशील नवरात्र पानावर आहे.
शस्त्रे, अवजारे व यंत्रे ही माणसाच्या प्रगती व उदरनिर्वाहाची साधने आहेत — त्यांच्याप्रती कृतज्ञता व्यक्त करणे व त्यांना पूजनीय मानणे हा या दिवसाचा गाभा-अर्थ आहे. आधुनिक विस्तारात संगणक, मोबाईल व वाहनांचाही यात समावेश होतो.
पावसाळ्याचे चार महिने संपल्यानंतर पूर्वी योद्धे मोहिमेवर निघत; त्यासाठी नवव्या दिवशी (खंडेनवमी) शस्त्रे सिद्ध व पूजित करून दहाव्या दिवशी (विजयादशमी) प्रत्यक्ष मोहीम-सीमोल्लंघन सुरू होत असे — असा दोन-टप्प्यांचा ऐतिहासिक क्रम एका स्रोताने नोंदवला आहे. २०२६ मध्ये तिथी-संकोचामुळे दोन्ही टप्पे एकाच कॅलेंडर-दिवशी येत आहेत (खाली तारखा विभागात नोंद).
मराठा व राजपूत समाजांत खड्गपूजेला (तलवार-पूजा) विशेष महत्त्व दिले जाते; निर्णयसिंधू या ग्रंथात शस्त्रपूजनाचे मंत्र नमूद असल्याचा उल्लेख आढळतो.
महिषासुरमर्दिनी, राम-रावण व कौत्स-रघुराजा-कुबेर या मुख्य दसरा-कथा दसरा पानावर सविस्तर आहेत — त्या इथे पुन्हा सांगितलेल्या नाहीत.
खंडेनवमीशी संबंधित एक विशिष्ट मुद्दा म्हणजे पांडवांच्या शमी-वृक्षावरील शस्त्र-पुनःप्राप्तीची कथा नेमकी कोणत्या दिवशी घडली, याबाबतचा स्रोत-भेद. काही स्रोत (महाराष्ट्र-केंद्रित लेख) अर्जुनाने वा पांडवांनी वनवास संपल्यावर शमी वृक्षावरील शस्त्रे नवमीला परत घेतल्याचे व त्याच दिवशी शस्त्र-पूजनाची प्रथा सुरू झाल्याचे सांगतात. मराठी विश्वकोश व मराठी विकिपीडिया मात्र हीच शस्त्र-पुनःप्राप्ती कथा दशमीला (विजयादशमी) घडल्याचे सांगतात.
काही आवृत्त्यांत ही शस्त्र-पुनःप्राप्ती नवमीला मानली जाते, तर पौराणिक/विश्वकोशीय आवृत्त्यांत ती विजयादशमीशी (दहाव्या दिवशी) जोडलेली आढळते — एक आवृत्ती अंतिम मानू नये; संपूर्ण कथेसाठी दसरा पान पाहावे. देवीने महिषासुराचा वध केल्यानंतर तिचे स्वतःचे शस्त्र-शुद्धीकरण झाल्याचाही ओझरता उल्लेख आढळतो, पण तपशील अस्पष्ट आहे.
ऐतिहासिकदृष्ट्या योद्धा-परंपरा असलेले समाज (मराठा, राजपूत इत्यादी) विधिवत शस्त्रपूजा करतात.
आज व्यापकपणे शेतकरी (शेती-अवजारे), कारागीर-शिल्पकार (पारंपरिक हत्यारे), व्यावसायिक-चालक (यंत्रे, वाहने) व विद्यार्थी (पुस्तके-वाद्ये) आपापली साधने पूजतात. आधुनिक कारखाने व कार्यालयांतही यंत्रे-उपकरणे स्वच्छ करून रांगोळी-झेंडूने सजवून सामूहिक पूजा केली जाते.
पावसाळ्यात गंज व धूळ चढलेली शस्त्रे, अवजारे, यंत्रे व वाहने स्वच्छ केली जातात. त्यांना हळद-कुंकू, चंदन, फुले (विशेषतः झेंडू) व तिलक लावला जातो; भिंतीलगत ओळीने मांडली जातात. सरस्वती (विद्या), लक्ष्मी (समृद्धी) व पार्वती (शक्ती) यांच्या प्रतिमांसह शस्त्रे-अवजारे यांची पूजा केली जाते; काही ठिकाणी नवग्रह पूजन, नवार्ण मंत्र-हवन व सप्तशती पाठही होतो. पूजनानंतर नैवेद्य दाखवला जातो. त्या दिवशी ही शस्त्रे-अवजारे-वाहने वापरली जात नाहीत — तो विश्रांतीचा दिवस मानला जातो.
हळद-कुंकू, अक्षता, चंदन, फुले (झेंडू विशेषतः), धूप-दीप, नैवेद्य. शस्त्रे-अवजारे-यंत्रे-वाहने स्वतःच पूजेचा मुख्य विषय; सरस्वती-लक्ष्मी-पार्वती प्रतिमा किंवा प्रतीके. यादी स्थानिक परंपरेनुसार बदलते.
खंडेनवमी हा प्रामुख्याने पूजा-उत्सवाचा दिवस — कठोर उपवास-नियमाचा कोणताही विशिष्ट उल्लेख आढळला नाही. नवरात्र-उपवास करणाऱ्यांसाठी हा नवव्या दिवसाचा भाग आहे (नवरात्र-व्रताचे सर्वसाधारण नियम नवरात्र पानावर). आहार-प्रथा घरोघरी व परंपरेनुसार बदलतात.
निर्णयसिंधू या ग्रंथात शस्त्रपूजनाचे विशिष्ट मंत्र नमूद आहेत; नवार्ण मंत्र-हवन व सप्तशती पाठाचाही उल्लेख आढळतो. कोणतीही विशिष्ट "खंडेनवमी आरती" स्वतंत्रपणे सापडलेली नाही.
कोल्हापुरात क्षेत्र-जोतिबा मंदिरात खंडेनवमीच्या दिवशी पालखी सोहळा होतो — दिवे ओवाळणी, शस्त्रपूजन व घट उठविण्याचा विधी एकत्र साजरा केला जातो; उंट-घोडे-वाद्यांसह मंदिर-प्रदक्षिणा निघते. मात्र नेमकी वार्षिक वेळ व मार्ग वर्षानुवर्षे बदलू शकतो — प्रत्यक्ष भेटीपूर्वी मंदिर समितीकडून वेळ तपासून घ्यावी.
आदिवासी भागांत नवरात्र-काळातील जत्रा खंडेनवमीला संपते असे नोंदवलेले आहे. आधुनिक शहरी व औद्योगिक भागांत कारखाने, कार्यालये व वाहतूक-व्यवसाय यंत्रे-वाहने स्वच्छ करून सामूहिक पूजा करतात — हा ग्रामीण/पारंपरिक शेतकरी-कारागीर प्रथेला आधुनिक शहरी समांतर आहे.
हाच सण कर्नाटकात "Ayudha Puje", तमिळनाडूत "Ayudha Pujai", ओडिशात "Astra Puja" व उत्तर भारतात/राजस्थानात "Shastra Puja" म्हणून ओळखला जातो — महाराष्ट्रातील "खंडेनवमी" हे प्रादेशिक नाव आहे, वेगळा सण नाही.