कोजागिरी पौर्णिमा ही आश्विन शुक्ल पौर्णिमेची रात्र — प्रामुख्याने लक्ष्मीदेवी (सोबत ऐरावतावरील इंद्र व बळीराजा) व पूर्ण चंद्र यांची उपासना. "कोजागिरी" हे नाव संस्कृत "को जागर्ति?" (कोण जागे आहे?) यावरून पडले — या रात्री लक्ष्मी पृथ्वीवर फिरत असे विचारते व जागून उपासना करणाऱ्यांना धन-समृद्धी देते अशी श्रद्धा आहे. रात्रभर जागरण, चंद्रप्रकाशात आटवलेले मसाला दूध व आश्विनातील स्वच्छ शरद-चांदणे ही या रात्रीची खास ओळख. यंदा (२०२६): रविवार, २५ ऑक्टोबर.
ही शरद ऋतूची, पावसाळ्याच्या अखेरची पौर्णिमा आहे — आकाश स्वच्छ व चांदणे लख्ख असते; म्हणून हा चंद्र-केंद्री उत्सव आहे. या रात्री चंद्र सोळा कलांनी पूर्ण असतो व त्याच्या किरणांतून अमृत पृथ्वीवर पडते अशी श्रद्धा आहे — म्हणून दूध किंवा खीर उघड्या चांदण्यात ठेवून प्रसाद घेतला जातो.
समुद्रमंथनातून लक्ष्मी प्रकटली याच काळाशी ही रात्र जोडली जाते; धन-समृद्धीची कामना हा या रात्रीचा गाभा आहे — दिवाळीच्या सुमारे दोन आठवडे आधीचा हा "लक्ष्मी-पर्वाचा प्रारंभ" वाटतो. याच शरद पौर्णिमेच्या रात्री श्रीकृष्णाने वृंदावनात गोपींसह रासलीला केली, अशीही एक व्यापक-भारतीय समजूत आहे — महाराष्ट्रीय कोजागिरीचा मुख्य भर मात्र लक्ष्मी-चंद्रावर आहे.
भात, नाचणी, वरी असे नवीन धान्य याच सुमारास येते — त्यातून नवान्न पौर्णिमा (नव + अन्न) म्हणून नव्या पिकाचा पहिला नैवेद्य दाखवला जातो; कोकण व ग्रामीण भागांत कोजागिरीसोबतच ही पाळली जाते.
कोजागिरीशी दोन कथा प्रामुख्याने जोडल्या जातात; दोन्हींचे समान बीज असे — आश्विन पौर्णिमेला रात्रभर जागून लक्ष्मीची भक्तिपूर्वक पूजा केल्याने दारिद्र्य दूर होऊन धन-समृद्धी लाभते; लक्ष्मी "कोण जागे आहे" पाहत फिरते.
आवृत्ती अ — वलित/वालित ब्राह्मण व नागकन्या. मगध देशातील विद्वान पण दरिद्री ब्राह्मण पत्नीच्या टोमण्यांनी दुखावून लक्ष्मी-प्रसन्नतेचा संकल्प करून रानात जातो. तिथे नागकुळातील नागकन्या आश्विन पौर्णिमेला लक्ष्मी-व्रत करत असतात; प्रसाद देऊन त्याच्यासह द्यूत (फासे) खेळतात आणि लक्ष्मीकृपेने त्याला विपुल धन-सुवर्ण मिळते. कोजागिरी रात्री द्यूत-खेळ जागरण ही प्रथा येथून जोडली जाते.
आवृत्ती ब — उदार राजा, राणी व अलक्ष्मीची लोखंडी मूर्ती. एक उदार राजा एकदा अलक्ष्मीची (दारिद्र्य-देवता) लोखंडी मूर्ती विकत घेतो; लक्ष्मी अलक्ष्मीसोबत राहवत नाही म्हणून रडते. राणी आश्विन पौर्णिमेला लक्ष्मीपूजन करून रात्रभर जागते; तिच्या भक्तीच्या तेजाने लोखंडी मूर्ती वितळते व राज्यात समृद्धी येते.
इंग्रजी विकिपीडियानुसार ब्रह्म, स्कंद, ब्रह्मवैवर्त व लिंग पुराणांत या रात्रीचे वर्णन येते.
कुटुंबे व मित्रमंडळी रात्री एकत्र जमून जागरण, गाणी-गप्पा व मसाला दूध घेतात — महाराष्ट्रात हा सामाजिक-कौटुंबिक मेळाव्याचा सण आहे. लक्ष्मी-उपासक उपोषण, पूजन व जागरण असे त्रिविध व्रत करतात. शेतकरी व ग्रामीण कुटुंबे नवान्न अंगानेही हा दिवस पाळतात. बंगाल-आसामात कोजागरी लक्ष्मीपूजा, ओडिशात कुमार पौर्णिमा (अविवाहित मुली सुयोग्य वरासाठी व्रत करतात), तर गुजरातमध्ये गरबा साजरा होतो.
घरची व स्थानिक परंपरेनुसार क्रम व तपशील बदलतो — खालील संशोधित सर्वसाधारण रूप आहे.
स्वतंत्र औपचारिक उद्यापन-विधीचा ठोस संदर्भ सापडत नाही.
लक्ष्मी (व इंद्र-बळी) प्रतिमा, दिवे किंवा आकाशदीप व तेल-वात, फुले, हार, रांगोळी साहित्य, दूध व केशर-बदाम-पिस्ते-वेलदोडे-जायफळ-साखर (मसाला दूध), चांदी-काच-मातीचे पात्र (चंद्रकिरणांसाठी), नैवेद्य (खीर किंवा नव्या धान्याचे पदार्थ), धूप-अगरबत्ती.
दिवसा उपोषण करून रात्री जागरणानंतर मसाला दूध किंवा खीर प्रसाद घेणे ही सर्वसाधारण प्रथा आहे; कठोरता घरच्या व स्थानिक परंपरेनुसार बदलते. नवान्न अंगाने नव्या धान्याचे (भात, खीर) पदार्थही केले जातात.
या रात्री लक्ष्मीची आरती व लक्ष्मी-मंत्र/स्तोत्र म्हणण्याची प्रथा आहे — लक्ष्मीचे आवाहन व तिच्या कृपेची प्रार्थना हा यामागचा भाव. प्रचलित महालक्ष्मी-आरतीची ओळखीची पहिली ओळ: "जय देवी जय देवी जय महालक्ष्मी." संपूर्ण आरती-मजकूर येथे दिलेला नाही, फक्त अर्थ व ओळख-ओळ.
पौर्णिमा तिथी २५ ऑक्टोबर सकाळी ११.५६ ला सुरू होऊन २६ ऑक्टोबर सकाळी ०९.४१ पर्यंत चालते. त्यामुळे २६ ऑक्टोबरला सूर्योदयी पौर्णिमा असल्याने त्या दिवशी नवान्न पौर्णिमा (व वाल्मिकी जयंती) येते. कोजागिरी मात्र जागरण-प्रधान निशीथ (रात्र) सण असल्याने ज्या रात्री पौर्णिमा प्रभावी असते त्या — म्हणजे २५ ऑक्टोबरच्या रात्री — साजरी होते.
पुढील वर्षे: तिथी तीच (आश्विन शुक्ल पौर्णिमा) राहते; ग्रेगोरियन तारीख त्या वर्षीच्या पंचांगानुसार ठरते.