मत्स्य जयंती म्हणजे भगवान विष्णूच्या मत्स्य (मासा) अवताराची जयंती — बहुतांश दशावतार-यादींत विष्णूचा पहिला अवतार (भागवत व गरुड पुराणाच्या वेगळ्या २४-अवतार यादीत मात्र दहावा — खाली स्पष्ट केले आहे). ही जयंती चैत्र शुक्ल तृतीयेला येते; २०२६ मध्ये ही तिथी शनिवार, २१ मार्च रोजी आहे — त्याच दिवशी चैत्रगौर आरंभही होतो. पुराणांनुसार या अवताराच्या दोन आवृत्त्या सांगितल्या जातात — एक इवलासा मासा वाढत जाऊन मनू/सत्यव्रत राजाला महाप्रलयापासून वाचवतो, किंवा हयग्रीव दानवाकडून चोरलेले वेद परत मिळवतो — दोन्ही आवृत्त्या ज्ञान व सृष्टीच्या रक्षणाची कथा सांगतात.
मत्स्य हा विष्णूचा अवतार आहे, ऐतिहासिक/पौराणिक व्यक्ती नव्हे — त्यामुळे हे पान कूर्म जयंतीसारख्याच इतर दशावतार-जयंती पानांप्रमाणे कथा-केंद्री व संक्षिप्त आहे. मत्स्य-कथेच्या दोन स्पष्टपणे वेगळ्या आवृत्त्या पुराणांत आढळतात — कोणतीही एक आवृत्ती येथे अंतिम/मूळ म्हणून मांडलेली नाही.
मत्स्य हा विष्णूच्या दशावतारांतील (बहुतांश यादींनुसार) पहिला अवतार — सृष्टि-रक्षणासाठी वेळोवेळी अवतार घेण्याच्या मालिकेतील आद्य रूप मानला जातो.
मुख्य कथा: एक इवलासा मासा हळूहळू वाढत जातो, अखेर संकटकाळी (महाप्रलय किंवा वेद-नाश) संपूर्ण मानवजातीला किंवा ज्ञानाला वाचवतो.
दशावतार-क्रम भेद: भागवत पुराण व गरुड पुराण मत्स्याला स्वतःच्या स्वतंत्र, एकूण २४-अवतारांच्या यादीत दहावा मानतात — पहिला नाही. हे परस्परविरोधी नाही; 'दशावतार' ही एक लोकप्रिय, निवडक उपसंच-यादी आहे, भागवताचा संपूर्ण अवतार-सिद्धांत वेगळा व मोठा आहे. दोन्ही नोंदी खऱ्या आहेत, कोणतीही एक 'बरोबर/चूक' ठरवलेली नाही.
तात्त्विक अर्थ: लहानातून मोठे होत जाणारे, अखेर संपूर्ण सृष्टीचा भार तोलणारे दैवी रूप — चिकाटी व सृष्टि-रक्षणाचे प्रतीक मानले जाते. (हा भक्ती-अर्थ आहे, ज्योतिषीय दावा म्हणून येथे मांडलेला नाही.)
खालील दोन्ही आवृत्त्या वेगवेगळ्या पुराणांतून (विष्णु पुराण, भागवत पुराण, इतर) घेतलेल्या आहेत. मूळ, संक्षिप्त पुनर्कथन केले आहे — कोणत्याही स्रोताचा मजकूर जसाच्या तसा घेतलेला नाही, कोणताही प्रसंग नव्याने रंगवलेला किंवा जोडलेला नाही.
राजा मनू (भागवत पुराणात सत्यव्रत, नंतर वैवस्वत मनू) याला नदीत एक इवलासा मासा सापडतो. मासा संरक्षण मागतो; मनू त्याला भांड्यात, मग विहिरीत, तळ्यात, नदीत आणि अखेर समुद्रात सोडतो — प्रत्येक वेळी मासा आणखी मोठा होत जातो. मासा महाप्रलयाची पूर्वसूचना देऊन मनूला एक नौका बांधण्यास सांगतो; काही आवृत्त्यांत सप्तर्षी व बीजे/वनस्पती-प्राणीही नौकेत घेतले जातात. प्रलय येताच मत्स्य आपल्या शिंगाला नौका बांधून मनूला सुरक्षित स्थळी घेऊन जातो. भागवत पुराणात मासा शेवटी ज्ञानोपदेशही करतो; काही आवृत्त्यांत तो अखेरीस ब्रह्मा म्हणून प्रकट होतो.
दानव हयग्रीव ब्रह्मदेवाकडून चार वेद चोरतो — किंवा निद्रिस्त ब्रह्म्याच्या जांभईतून वेद निसटून हयग्रीवाच्या ताब्यात जातात — व समुद्रतळी लपवतो. ज्ञान लोप पावल्याने सृष्टीत अधर्म पसरतो. विष्णू मत्स्य-रूप घेऊन समुद्रतळी जातो, हयग्रीवाचा वध करून वेद परत मिळवतो व ब्रह्मदेवाला परत करतो. सध्याच्या लोकप्रिय हिंदी/मराठी सण-संकेतस्थळांवर हीच आवृत्ती प्रमुख कथा म्हणून मांडलेली आढळते.
भेद (काही आवृत्तींत): मुख्य पात्र मनू (शतपथ ब्राह्मण/महाभारत) वि. सत्यव्रत राजा (भागवत) वि. ऋषी कश्यप (पद्म पुराण); दानवाचे नाव हयग्रीव वि. शंख (पद्म/स्कंद पुराण); नौका-बंधनासाठी मत्स्याचे शिंग व दोरी वि. शेषनाग-दोरी; घटनास्थळ नारद पुराणात बदरी वन असे सांगितले आहे. शेवटी मासा काही आवृत्त्यांत ब्रह्मा म्हणून प्रकट होतो, तर काहींत स्पष्टपणे विष्णू म्हणून — नेमकी अंतिम ओळख येथे ठाम मानलेली नाही.
वराह पुराण व पद्म पुराणाचे मार्गशीर्ष-माहात्म्य एक वेगळा, तीन-दिवसीय मार्गशीर्ष उत्सव (द्वादशीला समाप्ती, सोनेरी मासा-पूजन) सांगतात — हा मत्स्य जयंतीहून (चैत्र तृतीया) वेगळा प्रघात आहे, गोंधळ टाळावा.
विष्णुभक्त/वैष्णव परंपरेतील भाविक मत्स्य जयंती विष्णु-अवतार-जयंती म्हणून पाळतात. महाराष्ट्रात हा सार्वत्रिक मोठा सण नाही — कूर्म जयंतीप्रमाणेच प्रामुख्याने पंचांग-नोंद पातळीवरचा दिवस आहे; बहुतेकांसाठी हा दिवस चैत्रगौर आरंभ व चैत्र नवरात्राचा काळ म्हणून अधिक परिचित आहे.
हे बहुतांश सर्वसाधारण विष्णु-व्रत रितीरिवाज आहेत; मत्स्य-विशिष्ट प्राचीन शास्त्रोक्त विधी असा ठोस, स्वतंत्र संदर्भ सापडलेला नाही. एक दिवस आधीपासून उपवास; जयंती-दिवशी प्रातःस्नान, स्वच्छ वस्त्र; विष्णू/मत्स्य प्रतिमा वा शाळिग्राम यांचे पूजन; पंचामृत अभिषेक, नैवेद्य; संध्याकाळी विष्णू/मत्स्य-पूजन; मत्स्य पुराणाचे पठण/श्रवण शुभ मानले जाते. काही आवृत्त्यांत माशांना जल/आटा-गोळ्या अर्पण करणे पुण्यकारी मानले जाते — हा एक लोकप्रिय, प्रादेशिक प्रघात आहे, सार्वत्रिक नाही. मत्स्य जयंतीसाठी वेगळा प्रमाणित उद्यापन-विधी सापडलेला नाही.
विष्णू/मत्स्य प्रतिमा वा शाळिग्राम, कलश (आम्रपल्लव, नारळ), तुळशीपत्र, पिवळी फुले, चंदन, पंचामृत, दीप-धूप-अगरबत्ती, नैवेद्य — ही एक सूचक यादी आहे, प्रादेशिक बदल शक्य.
व्रत करणारे जयंती-दिवसाआधी एक दिवस व जयंती-दिवशी उपवास धरतात; संध्याकाळच्या पूजेनंतर पारणे — हे ऐच्छिक व परंपरेनुसार, स्थानिक/घरच्या परंपरेनुसार बदलू शकते.
सामान्यतः जपले जाणारे: "ॐ नमो भगवते वासुदेवाय", "ॐ नमो नारायणाय", मत्स्य-विशिष्ट "ॐ मत्स्याय नमः", तसेच मत्स्य पुराणाचे पठण. हे प्राचीन व सार्वत्रिक विष्णू-मंत्र आहेत.
महाराष्ट्र-विशिष्ट स्वतंत्र प्रथा जवळपास नाही — ही एक किरकोळ पंचांग-नोंद आहे; त्याच दिवशीचे चैत्रगौर आरंभ, चैत्र नवरात्राचा काळ व रमजान ईद हे अधिक प्रमुख.
काही किरकोळ मत्स्य-संबंधित मंदिरे/शिल्पे अस्तित्वात आहेत — वेदनारायण मंदिर (नागलापुरम), शंखोद्धार मंदिर (बेट द्वारका), मत्स्य नारायण मंदिर (बंगळुरू), चेन्नकेशव मंदिरातील (सोमनाथपुर) मत्स्य-शिल्प, केरळमधील तीन मंदिरे, आणि माछेगाव (नेपाळ) — पण कूर्माच्या श्रीकूर्मम्सारखे एकमेव, ठळक, राष्ट्रीय-स्तरावर प्रसिद्ध मत्स्य-समर्पित तीर्थक्षेत्र यांपैकी कोणतेही नाही, आणि यांतील एकही महाराष्ट्रात नाही.
मीणा समाज (प्रामुख्याने राजस्थान) मत्स्यापासून वांशिक उगम मानून स्वतंत्रपणे 'मीनेश जयंती' साजरी करतो — हे महाराष्ट्राबाहेरचे, वेगळ्या समाज-विशिष्ट प्रघाताचे उदाहरण आहे; 'महाराष्ट्रातील प्रथा' असे येथे मांडलेले नाही.
कूर्म जयंती, नृसिंह जयंती, वराह जयंती, वामन जयंती, परशुराम जयंती, राम नवमी, गोकुळाष्टमी व बुद्ध पौर्णिमा या दशावतार-मालिकेतील समांतर जयंती आहेत — वेगवेगळ्या तिथींना, वेगवेगळ्या अवतारांच्या स्मरणार्थ.