पापमोचनी एकादशी ही कृष्ण (वद्य) पक्षातील एकादशी — भगवान विष्णूला समर्पित पापनाशक उपवास-व्रत. 'पापमोचनी' म्हणजे पापांपासून मुक्त करणारी (पाप + मोचन). यंदा (२०२६): रविवार, १५ मार्च — पारणे दुसऱ्या दिवशी (१६ मार्च).
महाराष्ट्रात (अमांत पंचांग-पद्धत) ही फाल्गुन कृष्ण एकादशी; शास्त्रीय/उत्तर-भारतीय (पूर्णिमांत) नाव चैत्र कृष्ण एकादशी — एकच दिवस (१५ मार्च २०२६), फक्त महिन्याच्या नावाचा भेद. दोन्ही नावे येथे स्पष्टपणे दिली आहेत — एकच "बरोबर" ठरवलेले नाही.
पापनाशक / प्रायश्चित्त-व्रत — हे नावाचे व माहात्म्याचे केंद्र. सर्व एकादशींप्रमाणे विष्णू-भक्ती व उपवास हा गाभा असला, तरी पापमोचनीचे वैशिष्ट्य म्हणजे तिचे नाव व माहात्म्य पाप-क्षालन/मनःशुद्धी/प्रायश्चित्त याभोवती केंद्रित आहे. मूळ माहात्म्य-पाठानुसार ही "सर्व पापांचा क्षय करणारी… अत्यंत पुण्यमय" मानली जाते.
गुढीपाडव्यापूर्वीची शेवटची एकादशी. अमांत गणनेत फाल्गुन कृष्ण पक्ष हा शक-वर्षाचा शेवटचा पक्ष; त्यातील ही एकादशी गुढीपाडव्यापूर्वीची शेवटची एकादशी (नंतर काही दिवसांनी फाल्गुन अमावास्या, जी २०२६ मध्ये गुढीपाडव्याच्याच दिवशी येते). 'पाप-मोचन' या नावाशी 'सरत्या वर्षात नववर्षापूर्वी शुद्धी' असा एक हलका अर्थ-संबंध जोडता येतो — पण हा फक्त नाव-अर्थ व तिथी-सान्निध्यावर आधारित अंदाज आहे, रूढ रिवाज म्हणून सांगितलेला नाही.
फलश्रुती — व्रताने सर्व पापनाश, कथा वाचन/श्रवणाने सहस्र गोदानाचे (१००० गोदान) फल, ब्रह्महत्या/सुवर्ण-चोरी/सुरापान यांसारखे महापातकही व्रताने पापमुक्त होतात — ही श्रद्धेने सांगितलेली पौराणिक माहात्म्य-वर्णने आहेत, ठाम हमी म्हणून नव्हे.
देवता-भेद लक्षात घ्यावा — व्रताची देवता विष्णू आहे, पण कथेतील ऋषी मेधावी शिवभक्त आहेत; दोन्ही एकत्र सांगताना गोंधळ करू नये.
खालील कथा प्राचीन माहात्म्य-पाठ व आधुनिक स्रोतांतून संकलित केली आहे; तपशिलांत भेद आढळतात, ते नोंदवले आहेत.
चैत्ररथ नामक वनात — जिथे गंधर्व-कन्या किन्नरांसह विहार करतात — अप्सरा मंजुघोषा, तेथे ब्रह्मचर्य पाळणाऱ्या महर्षि मेधावीला मोहित करण्यास येते. मुनीच्या भयाने ती आश्रमापासून एक कोस दूर थांबून सुरेल वीणा-गान करते. फिरत असता मेधावी तिकडे येतात व कामदेवाने पराभूत होऊन मोहवश होतात; दोघे रममाण होतात.
काम-वश रमताना रात्र-दिवसाचे भानही उरत नाही; ५७ वर्षे निघून जातात. अखेर मंजुघोषा देवलोकी परत जाऊ इच्छिते. मेधावींना काळाचे भान येते — तपस्या नष्ट झाल्याचे कळून ते क्रोधित होतात व शाप देतात: "पापिनी! तू पिशाची हो जा." ती पिशाची होते व नम्रपणे उःशाप मागते. मेधावी सांगतात: "चैत्र कृष्ण पक्षातील शुभ एकादशी = 'पापमोचनी'; ती सर्व पापांचा क्षय करणारी. तिचे व्रत केल्यास तुझी पिशाचता दूर होईल."
मग मेधावी वडील मुनिवर च्यवन यांच्या आश्रमी जाऊन पातकाची कबुली देतात; च्यवन प्रायश्चित्त म्हणून पापमोचनी एकादशी व्रत सांगतात. मेधावी व्रत करतात → पाप नष्ट, तपस्या पुनःपूर्ण; मंजुघोषाही व्रत करते → पिशाच-योनीतून मुक्त होऊन दिव्य अप्सरा-रूपात स्वर्गलोकी जाते.
कथन-चौकट स्रोतानुसार बदलते — मूळ माहात्म्य-पाठात युधिष्ठिर→श्रीकृष्ण, आत महर्षि लोमश→राजा मान्धाता अशी नेस्टेड चौकट आहे; काही आधुनिक स्रोत कृष्ण→अर्जुन→लोमश→मान्धाता देतात, तर काही सारांश थेट च्यवन→मेधावी असे सांगतात. पुराण-संदर्भही अनिश्चित आहे — लोकप्रिय स्रोत ही कथा भविष्य पुराणातील (काही पद्म पुराण) मानतात, पण मूळ माहात्म्य-पाठ पुराण-नाव स्पष्ट देत नाही.
विष्णू-भक्त स्त्री-पुरुष कोणीही एकादशी व्रत करू शकतात. कथेचा भाव — पापांचे प्रायश्चित्त, मनःशुद्धी किंवा घोर-पापांतून मुक्तीच्या हेतूने विशेष श्रद्धेने केले जाते. जे पूर्ण उपवास करू शकत नाहीत त्यांनी फलाहार/एकभुक्त करून, विष्णू-स्मरण व कथा-श्रवण करून हा दिवस पाळावा असे परंपरेत सांगितले जाते.
खालील क्रम विविध स्रोतांतून संकलित केलेला सर्वसाधारण क्रम आहे — ठाम/एकमेव-योग्य विधी म्हणून नाही; घरच्या व स्थानिक परंपरेनुसार बदलू शकतो.
विष्णू मूर्ती/प्रतिमा, तुळशीपत्र, गंध-अक्षता-हळद-कुंकू, फुले/तुळशी-हार, धूप-दीप, नैवेद्य (सात्त्विक), फळ, पंचामृत, कलश/तांब्या.
एकादशीला धान्य, डाळी, तांदूळ, कडधान्ये वर्ज्य; अनेकजण कांदा-लसूण व तामसिक पदार्थही टाळतात. उपवासाचे प्रकार — निर्जळी (पाण्याविनाही), फलाहार (फळे-दूध-सुका मेवा), किंवा सात्त्विक एकभुक्त — तब्येत/परंपरेनुसार. पापमोचनी ही ठरावीक 'निर्जळा एकादशी' नाही; निर्जळी हा ऐच्छिक/कठोर पर्याय आहे. आदल्या (दशमी) रात्री सात्त्विक एकभुक्त; एकादशीला जागरण. पारण द्वादशीला, योग्य पारणकाळात सूर्योदयानंतर.
सर्वसामान्य विष्णू-जप: "ॐ नमो भगवते वासुदेवाय" (द्वादशाक्षरी विष्णू-मंत्र). प्राचीन माहात्म्य-अध्यायात पापमोचनी-विशिष्ट स्वतंत्र मंत्र/आरती दिलेली नाही (तो कथा-माहात्म्य-केंद्रित आहे). नेमकी आरती परंपरेनुसार बदलते.
अमांत/पूर्णिमांत नाव-भेद (फाल्गुन वि. चैत्र कृष्ण) हा वाचकाचा खरा गोंधळ — तो स्पष्ट करून देणे हेच या पानाचे मुख्य वेगळेपण. गुढीपाडव्यापूर्वीची शेवटची एकादशी हा दुसरा संदर्भ-मुद्दा — कामदा एकादशी ('नववर्षानंतरची पहिली') याचा आरसा. कामदा एकादशीसारखा पंढरपूर-वारीचा दुवा पापमोचनीला नाही — असा दावा येथे केलेला नाही; पापमोचनीचे वैशिष्ट्य पॅन-भारतीय पापनाशक-माहात्म्य व वरील नववर्ष-सान्निध्यावर आधारित आहे, महाराष्ट्र-विशिष्ट यात्रा/वारी नव्हे.