परिवर्तिनी एकादशी ही भाद्रपद महिन्याच्या शुक्ल पक्षातील एकादशी — भगवान विष्णू (वामन/त्रिविक्रम रूपात) ला समर्पित उपवास-व्रत. 'परिवर्तिनी' म्हणजे 'कूस/बाजू बदलणारी' — चातुर्मासाच्या योगनिद्रेत असलेले विष्णू या दिवशी कूस बदलतात अशी श्रद्धा; म्हणून हिला पार्श्व एकादशी (पार्श्व = बाजू) व वामन एकादशी असेही म्हणतात. यंदा (२०२६): मंगळवार, २२ सप्टेंबर — दरवर्षीप्रमाणे गणेशोत्सवाच्या दरम्यानच येणारी!
'परिवर्तिनी/पार्श्व' = विष्णूचे कूस बदलणे: चातुर्मास (आषाढी देवशयनी → कार्तिकी प्रबोधिनी) या सुमारे चार महिन्यांच्या योगनिद्रेत भगवान विष्णू भाद्रपद शुक्ल एकादशीला कूस/बाजू बदलतात अशी श्रद्धा — म्हणून 'परिवर्तिनी' (वळणारी) व 'पार्श्व' (बाजू) ही नावे. हे चातुर्मासातील एक महत्त्वाचे टप्पा-व्रत मानले जाते.
वामन-अवताराशी संबंध: ही एकादशी विष्णूच्या वामन (त्रिविक्रम) अवताराशी जोडलेली आहे; काही स्रोत याच सुमारास 'वामन जयंती' धरतात व वामन-रूपाची विशेष पूजा सांगतात.
गणेशोत्सवाच्या मधली एकादशी (महाराष्ट्र-वैशिष्ट्य, दरवर्षीचे): गणेश चतुर्थी (भाद्रपद शु.४) व अनंत चतुर्दशी/विसर्जन (भाद्रपद शु.१४) या दोन्ही भाद्रपद-शुक्लातील स्थिर तिथी असल्याने परिवर्तिनी (शु.११) दरवर्षी गणेशोत्सवाच्या दरम्यान येते — ही २०२६-ची योगायोगाची घटना नाही. (२०२६: गणेश चतुर्थी १४ सप्टेंबर, परिवर्तिनी २२ सप्टेंबर, अनंत चतुर्दशी २५ सप्टेंबर.) अनेक मराठी घरांत तेव्हा गणपती विराजमान असतात — परिवर्तिनी-उपवास व गणेशोत्सव एकत्र येतात.
व्यापक पापक्षालन — मान्यतेनुसार हे व्रत श्रद्धेने केल्यास सर्व पापे नष्ट होतात व स्वर्ग/मुक्ती-मार्ग खुला होतो; केवळ कथा ऐकल्यानेही पुण्य मिळते असे माहात्म्य सांगितले जाते. ब्रह्मवैवर्त-परंपरेत हिला 'जयंती' (विजयी) एकादशी म्हणतात, कारण ती मागील पाप-कर्मांतून मुक्ती देते असे मानले जाते — ही धार्मिक-मान्यता आहे, सार्वत्रिक-प्रिस्क्रिप्शन नव्हे.
खालील कथा विविध स्रोतांतून संकलित केली आहे; तपशिलांत भेद आढळतात, ते नोंदवले आहेत.
भगवान विष्णूंनी वामन (बटु-ब्राह्मण/खुजा) अवतार घेतला व उदार, दानशूर राजा बळी (दैत्यराज, विष्णु-भक्त) याच्याकडे तीन पावले जमीन दान म्हणून मागितली. बळीने वचन दिले; तत्क्षणी वामनाने प्रचंड (त्रिविक्रम) रूप घेतले — एका पावलात पृथ्वी/भूलोक, दुसऱ्यात स्वर्ग व वरचे लोक व्यापले. तिसरे पाऊल ठेवायला जागा उरली नाही; बळीने नम्रपणे स्वतःचे मस्तक पुढे केले. विष्णूने तिसरे पाऊल बळीच्या मस्तकावर ठेवून त्याला पाताळ/सुतल-लोकी पाठवले. बळीच्या भक्ती व दानशूरतेने प्रसन्न होऊन विष्णूने त्याला पाताळाचे राज्य दिले — काही आवृत्त्यांत त्याच्या दारी सदैव उपस्थित राहण्याचे/द्वारपाल होण्याचे वरदानही दिले.
एका स्रोतात यासोबत एक दुसरी उप-कथाही आढळते — धर्मनिष्ठ राजा मान्धात्याच्या राज्यात भीषण दुष्काळ पडला; अंगिरा ऋषींनी राजाला हे व्रत करण्याचा उपदेश दिला व दुष्काळ संपला. पण हा मान्धाता-प्रसंग बहुतांश स्रोत वगळतात — ते फक्त वामन-बळी कथाच देतात; त्यामुळे तो "काही आवृत्तींत" म्हणूनच समजावा, सर्वत्र-समान म्हणून नाही.
पुराण-श्रेयातही भेद आहे — कथा/माहात्म्य पद्म पुराणातील (देवता हृषीकेश), ब्रह्मवैवर्त पुराणातील (देवता त्रिविक्रम/वामन; 'जयंती=विजयी'), भविष्य पुराणातील, की स्कंद पुराणातील — यावर स्रोत भिन्न आहेत. कोणतेही एक अंतिम मानलेले नाही.
एकादशी-व्रती विष्णू-भक्त; अनेक वैष्णव कुटुंबे. जे दर एकादशी करतात त्यांच्यासाठी परिवर्तिनी ही वार्षिक-चक्रातील एक (चातुर्मासातील) एकादशी. कथेच्या भावामुळे (वामन-बळी-उदारता, पापनाश) हे व्रत पापक्षालन व पुण्यप्राप्ती या हेतूने विशेष श्रद्धेने केले जाते.
खालील क्रम विविध स्रोतांतून संकलित केलेला सर्वसाधारण क्रम आहे — ठाम/एकमेव-योग्य विधी म्हणून नाही; घरच्या व स्थानिक परंपरेनुसार बदलू शकतो.
विष्णू/वामन मूर्ती वा प्रतिमा, तुळशीपत्र व कमळ, फुले-हार, धूप-दीप-निरांजन (तूप), फळे-नैवेद्य (सात्त्विक; भाद्रपदात दही-अर्पण), विष्णुसहस्रनाम/कथा-पोथी, दानासाठी अन्न/दही-भात/वस्त्र/दक्षिणा (काही परंपरा जल-कलश+छत्री+पादत्राणे).
धान्य, तांदूळ व सर्व डाळी-कडधान्ये वर्ज्य ही व्यापक मान्यता आहे; दशमीला हलका सात्त्विक आहार, द्वादशीला पारणे. काही भक्त निर्जळी उपवास करतात, तर बहुतेक फलाहार (फळे, दूध, भाजी) घेतात — दोन्ही परंपरा-मान्य, निर्जळी अनिवार्य नाही. नामस्मरण, सत्संग व रात्रजागरणासह असत्य, क्रोध, कांदा-लसूण, मद्य व दिवसा-झोप वर्ज्य मानली जाते.
व्रत-संकल्प व पूजेत "ॐ नमो भगवते वासुदेवाय" हा विष्णू-मूल-मंत्र पारंपरिकपणे जपला जातो — अर्थ: "भगवान वासुदेवाला (विष्णूला) नमस्कार." विष्णुसहस्रनाम वाचण्याचीही व्यापक प्रथा आहे; पूर्ण मजकूर येथे दिलेला नाही. नेमकी आरती (विष्णू/वामन) परंपरेनुसार बदलते.
परिवर्तिनी ही मुख्यत: पॅन-इंडिया वैष्णव एकादशी आहे — तिला वटपौर्णिमा/आषाढीइतकी खास-मराठी स्वतंत्र सण-ओळख नाही. महाराष्ट्रात 'परिवर्तिनी'/'वामन' ही नावे प्रचलित; उत्तर भारतात 'जलझुलनी/जलझिलिनी/डोल ग्यारस' (देव-मूर्तीचा जलविहार-सोहळा) व 'पद्मा/पार्श्व/जयंती' ही नावेही आढळतात — तीच एकादशी, फक्त प्रादेशिक-नाव व काही रीत-भेद. (टीप: येथील 'पद्मा' हे नाव अधिक मासातील स्वतंत्र 'पद्मिनी एकादशी'हून वेगळे आहे — दोन्ही गोंधळू नयेत.)