वैकुंठ चतुर्दशी ही कार्तिक शुक्ल चतुर्दशी — त्रिपुरारी पौर्णिमेच्या आदल्या दिवशी येणारी तिथी. हा वर्षातील एकमेव दिवस मानला जातो जेव्हा विष्णू आणि शिव या दोघांचीही एकत्र, समान महत्त्वाने पूजा केली जाते — म्हणून याला "हरिहर भेट"/"हरिहर मिलन" असेही म्हटले जाते. दोन्ही देवता समान महत्त्वाच्या — कोणालाही दुय्यम मानू नये, हेच या सणाचे वेगळेपण आहे. २०२६ मध्ये ही तिथी सोमवार, २३ नोव्हेंबर रोजी येते.
शिवपुराणातील मुख्य कथेनुसार विष्णूने काशीत सहस्र कमळांनी शिवाची पूजा केली, एक कमळ कमी पडल्यावर स्वतःचा डोळा अर्पण केला, आणि प्रसन्न झालेल्या शिवाने त्याला सुदर्शन चक्र दिले — म्हणून हा दिवस विष्णू-शिव ऐक्याचे प्रतीक मानला जातो.
चातुर्मास (आषाढी एकादशी ते कार्तिकी एकादशी/त्रिपुरारी पौर्णिमा दरम्यानचा काळ) संपत आल्याने, या काळात सृष्टीचा कारभार सांभाळणारा शिव पुन्हा विष्णूकडे सत्ता सुपूर्द करून कैलासाकडे तपश्चर्येसाठी निघतो — ही "हरिहर भेट" म्हणून साजरी होते. हे चातुर्मास-आधारित स्पष्टीकरण शिवपुराण-कथेहून वेगळे आहे — दोन्ही आवृत्त्या येथे नोंदवल्या आहेत, एकाला "मूळ" म्हणून लादलेले नाही.
व्रत केल्याने मोक्ष/वैकुंठ-प्राप्ती होते अशी मान्यता आहे.
नरक चतुर्दशी (आश्विन वद्य चतुर्दशी, दिवाळीचा भाग) व अनंत चतुर्दशी (भाद्रपद शुक्ल चतुर्दशी, गणेश विसर्जन) यांच्याहून वैकुंठ चतुर्दशी हा वेगळा, स्वतंत्र सण आहे — फक्त तिथीचे नाव ("चतुर्दशी") सामाईक आहे.
चार वेगळे थीम-धागे आढळतात — एकत्र न मिसळता प्रत्येक स्वतंत्रपणे नोंदवले आहेत:
सहस्र-कमळ / डोळा-अर्पण / सुदर्शन-चक्र कथा (सर्वाधिक-प्रचलित, शिवपुराण-आधारित): विष्णू काशीला (वाराणसी, मणिकर्णिका घाटावर) कार्तिक चतुर्दशीला शिवाची पूजा करण्यासाठी गेला आणि सहस्र सुवर्ण-कमळ अर्पण करण्याचा संकल्प केला. पूजा सुरू असताना एक कमळ कमी पडले — काही आवृत्त्यांत शिवाने भक्तीची परीक्षा घेण्यासाठी मुद्दाम एक कमळ लपवले. विष्णू स्वतःला "कमलनयन/पुंडरीकाक्ष" (कमळासारखे डोळे असलेला) मानत असल्याने, त्याने स्वतःचा एक डोळा काढून अर्पण केला. या भक्तीने प्रसन्न झालेल्या शिवाने त्याचा डोळा पूर्ववत केला आणि त्याला सुदर्शन चक्र प्रदान केले. ही घटना कार्तिक शुक्ल चतुर्दशीला घडली म्हणून हा दिवस "वैकुंठ चतुर्दशी" म्हणून ओळखला जातो.
हरिहर भेट / चातुर्मास सत्ता-हस्तांतरण कथा: चातुर्मासात विष्णू शेषशायी विश्रांतीत असताना शिव सृष्टीचा कारभार सांभाळतो. वैकुंठ चतुर्दशीला शिव विष्णूकडे परत सत्ता सुपूर्द करतो आणि कैलास पर्वतावर तपश्चर्येसाठी निघून जातो. ही भेट "हरिहर भेट"/"हरिहर मिलन" म्हणून साजरी होते. हे शिवपुराण-कथेपेक्षा वेगळे स्पष्टीकरण आहे.
काही स्रोतांत गोदावरी-स्नान/धनेश्वर पापमुक्ती अशी एक तिसरी, प्रादेशिक उपकथाही आढळते — पण ही केवळ एकाच स्रोतात नोंदलेली आहे, त्यामुळे प्रमुख कथा म्हणून येथे मांडलेली नाही. काही हिंदी स्रोतांत हा दिवस काशी विश्वनाथ ज्योतिर्लिंगाचा "स्थापना दिन" असल्याचाही उल्लेख आढळतो — कोणत्याही शासकीय/शैक्षणिक स्रोताने याची पुष्टी केलेली नाही, त्यामुळे हा दावा येथे ठाम केलेला नाही.
विष्णू व शिव या दोघांचेही भक्त — विशेषतः जे "हरिहर ऐक्य" मानतात त्यांच्यासाठी हा विशेष दिवस आहे. सर्वसाधारण उपासक जे व्रत/उपवास व दोन्ही देवतांची पूजा करून मोक्ष/पुण्य-प्राप्तीची इच्छा बाळगतात.
कोणत्याही स्रोतात विशिष्ट उद्यापन-विधी स्पष्टपणे सापडलेला नाही.
कमळ फुले (सहस्र-कमळ कथेशी संबंधित प्रतीकात्मक अर्पण), बेलपत्र (विष्णूला), तुळस (शिवाला) — अदलाबदल क्रम लक्षात ठेवावा, नेहमीच्या उलट. चंदन, गंगाजल/पवित्र जल, दूध-दही, अक्षता, धूप-दीप-कापूर, नैवेद्य.
दिवसभर उपवास, रात्री पूजेनंतर नैवेद्य/पारणे — नेमके अन्न-नियम (फलाहार/निर्जळ इत्यादी) कोणत्याही स्रोतात तपशीलवार सापडलेले नाहीत. घरच्या/स्थानिक परंपरेनुसार बदलू शकते.
पूजेत विष्णु सहस्रनाम (विष्णूची सहस्र नावे) व शिवाची १००८ नावे यांचा जप केला जातो असे नमूद आहे — पूर्ण नाम-सूची येथे समाविष्ट नाही; अर्थ व हा संदर्भ इतकेच दिले आहे.
या सणासाठी विशेष रचलेली अशी कोणतीही एकत्रित "हरिहर आरती" आढळलेली नाही. त्याऐवजी दोन्ही देवतांच्या पारंपरिक आरत्या वापरता येतात — शिवासाठी "शंकराची आरती — लवथवती विक्राळा" (समर्थ रामदास) आणि विष्णू/विठ्ठल-रूपासाठी "श्री विठ्ठलाची आरती — युगे अठ्ठावीस विटेवरी उभा" (नामदेव) किंवा "येई हो विठ्ठले माझे माउली" (विष्णुदास नामा). या आरत्या मूळतः याच सणासाठी रचलेल्या नाहीत — त्या संबंधित देवतेसाठीच्या सर्वसाधारण आरत्या आहेत.
कल्याण (महाराष्ट्र) — त्रिविक्रम मंदिर: एका स्रोतानुसार, कल्याणमधील पेशवे-कालीन त्रिविक्रम मंदिरात वैकुंठ चतुर्दशी साजरी होते — मूर्ती अठराव्या शतकात गुजरातहून आणली गेली असे सांगितले जाते. या तपशिलांना स्वतंत्र दुजोरा मिळालेला नाही, त्यामुळे मंदिर-समितीकडून पडताळणी आवश्यक आहे. मंदिरात या दिवशी शंकराला तुळस व विष्णूला बेल वाहण्याची प्रथा असल्याचेही याच स्रोतात नमूद आहे.
उज्जैन व वाराणसी येथेही हा सण मोठ्या प्रमाणात साजरा होतो (काशी विश्वनाथ मंदिरात विष्णूला विशेष स्थान) असे नमूद आहे, पण हे महाराष्ट्राबाहेरील प्रथा आहेत — इथे फक्त संदर्भासाठी दिले आहेत.
| तारीख | वार | तिथी | नक्षत्र | टीप |
|---|---|---|---|---|
| २३ नोव्हेंबर | सोमवार | कार्तिक शुक्ल चतुर्दशी (रात्री ११.४२ पर्यंत) | भरणी | त्रिपुरारी पौर्णिमेच्या (२४ नोव्हेंबर) आदल्या दिवशी |
ही तिथी-आधारित वार्षिक तिथी वर्षातून एकदाच येते; फक्त २०२६ ची तारीख पंचांगात उपलब्ध आहे — पुढील वर्षांची नेमकी तारीख त्या-त्या वर्षीच्या पंचांगातून घ्यावी.