श्री दत्त (दत्तात्रेय) हे ब्रह्मा, विष्णू व महेश या त्रिमूर्तीचे एकत्रित रूप व गुरुतत्त्वाचे प्रतीक मानले जातात — अत्री ऋषी व सती अनसूया यांचे पुत्र. दत्त जयंती मार्गशीर्ष पौर्णिमेला येते; दत्तजन्म सायंकाळी प्रदोषकाळी, मृग नक्षत्रावर मानला जातो, म्हणून पूजा संध्याकाळी होते. यंदा (२०२६): बुधवार, २३ डिसेंबर.
महाराष्ट्रात हा दिवस मोठ्या भक्तिभावाने साजरा होतो. औदुंबर, नरसोबावाडी, गाणगापूर या दत्तक्षेत्रांत विशेष महत्त्व असून, त्याआधी गुरुचरित्रसप्ताह (सात दिवसांचे पारायण) व दत्त नवरात्र पाळले जाते.
दत्त हे तीन देवांचे एकत्रित रूप असल्याने दत्ताची पूजा त्रिमूर्तीची पूजा मानली जाते; ते आद्यगुरू किंवा अवधूत व गुरुतत्त्वाचे मूर्तिमंत रूप समजले जातात.
दत्त हे निसर्गातील चोवीस गुरूंकडून शिकले असे मानले जाते — पृथ्वी (सहनशीलता), मधमाशी, अजगर, समुद्र आदींकडून. भागवत पुराणातील यदु-अवधूत संवादातील ही कथा दत्ताला "सर्वांकडून शिका" या शिकवणीचे प्रतीक बनवते.
गुरुपरंपरेतील महत्त्वाचा ग्रंथ म्हणजे श्री गुरुचरित्र (सुमारे पंधराव्या शतकातील, सरस्वती गंगाधर रचित); त्यात श्रीपाद श्रीवल्लभ (पहिला अवतार) व नृसिंह सरस्वती (दुसरा अवतार) यांचे चरित्र आहे.
श्रद्धेनुसार दत्तोपासनेने जीवनात शांती लाभते असे मानले जाते; काही ठिकाणी "पितृदोष कमी होतो" असाही उल्लेख आढळतो — पण हा एका स्रोतातील ज्योतिषविषयक दावा असल्याने श्रद्धेनुसार इतकाच सांगावा.
अत्री ऋषींची पत्नी सती अनसूया ही परम पतिव्रता होती. नारदांनी सरस्वती, लक्ष्मी व पार्वती यांच्यापुढे तिच्या पातिव्रत्याचे कौतुक केले. तिन्ही देवींना तिची परीक्षा घ्यावीशी वाटली; त्यांनी आपापल्या पतींना — ब्रह्मा, विष्णू, महेश — पाठवले. ते अतिथी-साधू रूपात अनसूयेच्या आश्रमी आले आणि एक अशक्य अट घातली. अनसूयेने आपल्या तपोबलाने त्या तिघांना तान्ह्या बाळांत रूपांतरित केले व त्यांना स्तनपान देऊन अट पूर्ण केली — पातिव्रत्य अखंड राहिले. प्रसन्न होऊन देवांनी वर मागायला सांगितला; अनसूयेने "तुम्हीच माझे पुत्र व्हा" असा वर मागितला. यातूनच दत्ताचा जन्म झाला असे मानले जाते. दत्तजन्म मार्गशीर्ष पौर्णिमेस, सायंकाळी, मृग नक्षत्रावर मानला जातो.
दिव्यांश-विभाजनाबाबत परंपरांत भेद आहे — कोणतीही एक आवृत्ती अंतिम मानलेली नाही. काही आवृत्तींत तिन्ही देव एकत्रितपणे एकाच रूपात (एक पुत्र) अनसूयेच्या उदरी आले — तेच त्रिमुखी दत्तात्रेय (तीन मुखे एकत्र). तर काही आवृत्तींत अनसूयेला तीन पुत्र झाले असे मानले जाते — चंद्र/सोम (ब्रह्मांश), दत्तात्रेय (विष्णूअंश) व दुर्वास (शिवअंश); यांतील दत्तात्रेय हा विष्णूचा अंश व पुढे तिन्ही तत्त्वांचे एकत्रित गुरुरूप मानला गेला.
विशेषतः दत्तभक्त व दत्त-संप्रदायातील कुटुंबे; अनेक घरांत हा कुळाचार म्हणून पाळला जातो. महाराष्ट्रभर व्यापक असून सर्वांना सहभागी होता येते.
खालील क्रम संशोधित सर्वसाधारण आहे; परंपरेनुसार तपशील बदलू शकतो.
गुरुचरित्रसप्ताह असल्यास दत्त जयंतीच्या दिवशी पारायण-समाप्ती व महाप्रसाद-अन्नदान होते; नेमकी उद्यापन-विधी परंपरेनुसार बदलते.
दत्त प्रतिमा किंवा मूर्ती, लाल वस्त्र, तांब्याभर पाणी किंवा कलश, गंध-अक्षता-हळद-कुंकू, फुले, तुळस, बेल, उदबत्ती किंवा धूप, तेल किंवा तुपाचा दिवा, कापूर, नैवेद्यासाठी सुंठवडा (सुंठ-साखर चूर्ण) व गूळ-फळे, गुरुचरित्र ग्रंथ (पारायणासाठी).
दत्त जयंतीला अनेक भक्त दिवसभर उपवास करून सायंपूजेनंतर सोडतात. गुरुचरित्र पारायण किंवा सप्ताहाचे नियम परंपरेनुसार बदलतात — सोवळे-ओवळे, सात्त्विक आहार, नियमित वेळ व स्थान, ब्रह्मचर्य, जमिनीवर शयन, वाचनात खंड न पाडणे असे साधारण नियम सांगितले जातात; स्रोतांगणिक तपशील बदलतो, हे सार्वत्रिक नियम म्हणून मांडलेले नाहीत.
गुरुमंत्र किंवा जप म्हणून "ॐ द्रां दत्तात्रेयाय नमः" — दत्तगुरूंना वंदन करणारा बीजमंत्र — पारायण किंवा जपात एक माळ जपला जातो. नामघोष म्हणून "दिगंबरा दिगंबरा श्रीपादवल्लभ दिगंबरा" हा दत्त व त्यांच्या अवतारांचे स्मरण करणारा लोकप्रिय जयघोष आहे. आरतीची पहिली ओळ "जय देव जय देव जय श्री गुरुदत्ता…" अशी आहे — गुरुदत्तांचा जयजयकार व शरणागती हा तिचा भावार्थ.