काळभैरव (कालभैरव) हे भगवान शिवाचे उग्र-रौद्र रूप — काळ्या वर्णाचे, श्वानावर (कुत्र्यावर) आरूढ, "काशीचा कोतवाल" मानले जाते. काळभैरव जयंती म्हणजे मार्गशीर्ष कृष्ण अष्टमी (पूर्णिमांत सामान्य नाव; अमांत/या साइटच्या पंचांगानुसार कार्तिक कृष्ण अष्टमी) — या दिवशी काळभैरव पृथ्वीवर प्रकट झाले असे मानले जाते. २०२६ मध्ये मंगळवार, १ डिसेंबर रोजी ही जयंती येते. वर्षात एकच काळभैरव जयंती असते.
दर महिन्याच्या कृष्ण अष्टमीला कालाष्टमी असते; त्यांतील मार्गशीर्षची कालाष्टमी म्हणजेच वार्षिक काळभैरव जयंती — सर्वांत महत्त्वाची.
काळभैरव हे शिवाचे भय, काल (मृत्यू/वेळ) व दंड यांचे अधिष्ठाते रूप मानले जातात — अधर्म्यांना शिक्षा व भक्तांचे रक्षण करणारे "रक्षक/कोतवाल" म्हणून पूजले जातात. भीती, नकारात्मकता व संकटांपासून रक्षणासाठी ही उपासना केली जाते असे मानले जाते.
काशीशी काळभैरवाचे घट्ट नाते आहे — ब्रह्महत्येच्या पापातून काळभैरवाला काशीत मुक्ती मिळाली; तेव्हापासून ते काशीचे रक्षक ("कोतवाल") झाले असे मानले जाते. काशीविश्वनाथ दर्शनापूर्वी काळभैरव-दर्शनाची परंपरा येथूनच आली आहे. कालभैरवाष्टकातील "काशिकापुराधिनाथकालभैरवं भजे" ही ओळ हेच सांगते.
तांत्रिक व शैव परंपरेत काळभैरवाला विशेष स्थान आहे (काश्मीर शैव-दर्शन, विज्ञान भैरव तंत्र); अष्टभैरव अशी आठ रूपेही मानली जातात.
महाराष्ट्रात काळभैरव/भैरवनाथ हे अनेक गावांचे ग्रामदैवत व क्षेत्रपाल आहेत.
प्रमुख आवृत्तीनुसार, एकदा ब्रह्मदेवाला अहंकार झाला — "मीच सर्वश्रेष्ठ निर्माता, माझीच पूजा व्हावी" असे शिवाशी बरोबरी करत त्यांनी अपमानास्पद बोलले. हा गर्व नष्ट करण्यासाठी शिवाच्या देहातून काळभैरव प्रकट झाले. काळभैरवांनी ब्रह्माचे पाचवे मस्तक छाटले; यामुळे त्यांना ब्रह्महत्येचे पातक लागले. त्या पातकाच्या परिहारासाठी ते कवटी हाताला चिकटलेल्या अवस्थेत भ्रमण करत राहिले; अखेर काशीत पोहोचताच ब्रह्महत्या नाहीशी झाली व कवटी हातातून सुटली. तेव्हापासून काळभैरव काशीचे कोतवाल (रक्षक) झाले.
काही आवृत्त्यांत मात्र भैरव शिवाच्या रक्तातून, अंधकासुर या दैत्याच्या वधासाठी प्रकटले असे सांगितले जाते — ही उत्पत्ती-आख्यायिकाही वेगळी आहे. दोन्ही परंपरा प्रचलित आहेत — काही आख्यायिकांत ब्रह्मगर्व-नाशासाठी, तर काही आख्यायिकांत अंधकासुर-वधासाठी काळभैरव प्रकटले असे मांडले जाते.
शिवभक्त व काळभैरव-उपासक — भय, संकट व शत्रुबाधा दूर व्हावी म्हणून उपासना करणारे. महाराष्ट्रात भैरवनाथ हे कुलदैवत किंवा ग्रामदैवत असणारी अनेक कुटुंबे व गावे विशेष पाळतात. सर्वांना यात सहभागी होता येते.
सूर्योदयापूर्वी स्नान करून शुचिर्भूत होऊन संकल्प घेतला जातो; काहीजण उपवास करतात. काळभैरवाची मूर्ती किंवा प्रतिमा (व शिवलिंग) स्थापन करून समोर मोहरीच्या तेलाचा दिवा लावला जातो. गंध, फुले, बेल (शिवलिंगावर), धूप-दीप व नैवेद्य अर्पण केले जाते. श्री कालभैरवाष्टक व भैरव-मंत्रांचे पठण एकाग्रतेने केले जाते. काळ्या कुत्र्याला — काळभैरवाचे वाहन मानले जाणारे — दूध-दही-गोड खाऊ घालणे ही खास कृती मानली जाते.
एका स्रोतानुसार रात्री (निशीथकाळी) पूजा केली जाते असाही उल्लेख आढळतो — मात्र हा उल्लेख इतर स्रोतांत सापडत नाही; त्यामुळे रात्री पूजा ही सर्वत्र पाळली जाणारी सार्वत्रिक प्रथा मानू नये.
काळभैरव प्रतिमा किंवा मूर्ती (व शिवलिंग), मोहरीचे तेल व दिवा, गंध-अक्षता-हळद-कुंकू, फुले, बेल, उदबत्ती-धूप, कापूर, नैवेद्य (गूळ-मिठाई-फळे; काही ठिकाणी जिलेबी, उडीद डाळ, नारळ), काळ्या कुत्र्यासाठी दूध-दही-गोड, आणि कालभैरवाष्टक/पोथी.
अनेक भक्त काळभैरव जयंती/कालाष्टमीला दिवसभर उपवास करून पूजेनंतर सोडतात. मासिक कालाष्टमी हा दर महिन्याचा कृष्ण-अष्टमी उपवास आहे; तपशील घराच्या व स्थानिक परंपरेनुसार बदलतो, सार्वत्रिक नियम नाही.
श्री कालभैरवाष्टकम् ची पहिली ओळ "देवराजसेव्यमानपावनांघ्रिपङ्कजं…" अशी आहे — आद्य शंकराचार्यकृत (सुमारे आठवे शतक) हे आठ-श्लोकी स्तोत्र मानले जाते; प्रत्येक श्लोकाचा ध्रुव "काशिकापुराधिनाथकालभैरवं भजे" असा आहे. अर्थ: काशीचा अधिपती काळभैरव यास वंदन; भय व पापहरणासाठी हे पठण केले जाते. "ॐ काळभैरवाय नमः" हा साधा बीज-जपही केला जातो.
महाराष्ट्रात असंख्य गावांचे रक्षक-दैवत भैरवनाथ किंवा काळभैरव आहे — ग्रामदैवत व क्षेत्रपाल म्हणून पूजा होते. वर्षभर अनेक "भैरवनाथ यात्रा" होतात (उदा. याच जयंतीच्या दिवशीही हरिहरेश्वर/शिंगवे/वडगाव दरेकर येथे) — या यात्रा स्थानिक व वर्षभर विखुरलेल्या आहेत, त्या काळभैरव जयंतीशी जोडलेल्या नाहीत. महाराष्ट्रात भैरवनाथ हे ग्रामदैवत म्हणून व्यापक प्रमाणात पूजले जाते.
महाराष्ट्राचे लोकप्रिय कुलदैवत खंडोबा हे शास्त्रीय नावाने मार्तंडभैरव — शिवाच्या भैरव रूपाशी जोडलेले मानले जाते. मात्र "खंडोबा म्हणजेच काळभैरव" असे सरसकट म्हणता येत नाही; खंडोबा हे भैरव-तत्त्वाशी जोडलेले मानले जाते, इतकेच म्हणता येईल.
मराठी भाविकही काशीयात्रेत काळभैरव-दर्शन (कोतवाल) आवर्जून करतात.