ऋषिपंचमी म्हणजे भाद्रपद शुक्ल पंचमीला — गणेश चतुर्थीच्या दुसऱ्या दिवशी — सप्तर्षींची पूजा करण्याचे व्रत. हा सण नव्हे, प्रामुख्याने स्त्रिया पाळत असलेले व्रत आहे. २०२६ मध्ये ही तिथी मंगळवार, १५ सप्टेंबर रोजी येते. नांगर/बैलकष्टाशिवाय पिकलेल्या कंदमुळे-भाज्यांची ऋषीची भाजी ही महाराष्ट्राची खासियत — याच दिवसाची सर्वांत ओळखीची गोष्ट.
सप्तर्षींनी आयुष्य ज्ञान व मानवकल्याणासाठी वाहिले — वेद, योग, ध्यान, आयुर्वेद व तत्त्वज्ञानाचा पाया घातला. त्यांच्याप्रति कृतज्ञता व्यक्त करणे हे या व्रताचे मुख्य सूत्र आहे.
पारंपरिक समजुतीनुसार, रजस्वला/मासिक पाळीच्या काळात अजाणतेपणी झालेल्या स्पर्श/अशौच-दोषांचे निवारण व्हावे यासाठीही स्त्रिया हे व्रत करतात असे सांगितले जाते; संकल्पातही असा उल्लेख आढळतो. ही केवळ एक पारंपरिक समजूत म्हणून येथे नोंदवली आहे — अशुद्धता किंवा विटाळ ही संकल्पना वैश्विक सत्य वा प्रिस्क्रिप्शन म्हणून मांडलेली नाही.
पावसाळ्यानंतर पचनशक्ती व प्रतिकारशक्ती मंदावते; धान्य टाळून हलक्या कंदमुळे-भाज्यांचा आहार हा एक प्रकारचा हंगामी सात्त्विक आहार म्हणूनही पाहिला जातो — हे सांस्कृतिक निरीक्षण आहे, वैद्यकीय दावा नाही.
अनेक आवृत्त्यांत समान गाभा आढळतो: एका ब्राह्मण दांपत्याच्या घरी एक स्त्री (पत्नी किंवा कन्या) रजस्वला/मासिक पाळीच्या काळात नकळत स्वयंपाकघरात प्रवेश करते वा नियम पाळत नाही; या दोषामुळे तिला दुःखद पुढील जन्म वा त्रास भोगावा लागतो; एक ऋषी या दुःखाचे खरे कारण उलगडून सांगतात; आणि ऋषिपंचमीचे व्रत करून, सप्तर्षींची पूजा करून, त्या दोषाचे निवारण व मुक्ती होते.
आवृत्त्यांत नावे व तपशील भिन्न आढळतात — काही आवृत्त्यांत ब्राह्मण सुमित्र व पत्नी जयश्री (हेमाद्री खंड, भविष्योत्तर पुराण); तर काही आवृत्त्यांत ब्राह्मण उत्तंक व पत्नी सुशीला, आणि दोष भोगणारी त्यांची विधवा कन्या. दुःखाचे स्वरूपही निरनिराळे — काही आवृत्त्यांत पुढील जन्मी नीच/पशुयोनी, तर काहींत कन्या मुंग्यांनी व्यापलेली आढळते. मुक्तीचा मार्गही वेगळा — काही आवृत्त्यांत मुलांनी व्रत केल्याने आई-वडिलांचा उद्धार होतो, तर काहींत ती स्त्री स्वतः व्रत करून दोषमुक्त होते. कोणतीही एक आवृत्ती अंतिम/निर्विवाद मानलेली नाही.
प्रामुख्याने स्त्रिया व मुली (अनेक स्रोतांत विशेषतः विवाहित स्त्रिया). व्रताचा खोल अर्थ — सप्तर्षींप्रति कृतज्ञता — सर्वांसाठी सार्वत्रिक असल्याने पुरुषही करू शकतात असे काही स्रोत सांगतात, जरी प्रथा प्रामुख्याने स्त्रीकेंद्रित असली तरी.
स्रोतांत उद्यापनाचा स्पष्ट, एकसमान विधी सापडलेला नाही — त्यामुळे येथे कोणताही निश्चित उद्यापन-क्रम दिलेला नाही.
सुपारी (८), तांदूळ, फुले, हळद-कुंकू, चंदन-गंध, धूप-दीप, पंचामृत, फळे, नैवेद्यासाठी ऋषीची भाजी. काही ठिकाणी केळीची/आंब्याची पाने वापरतात. सप्तर्षी व अरुंधतीची मूर्ती/प्रतिमा किंवा सुपारी-प्रतीक वापरले जाते.
नांगरणीच्या वेळी बैलाच्या कष्टाने/नांगराच्या साहाय्याने पिकलेले धान्य या दिवशी वर्ज्य असते; त्याऐवजी नैसर्गिकरीत्या उगवलेली कंदमुळे-भाज्या खातात. अनेक स्त्रिया दिवसभर उपवास करतात; काही फळाहार/जलाहार घेतात. कांदा-लसूणही वर्ज्य (सात्त्विक). आहाराचे तपशील घरोघरी/परंपरेनुसार बदलतात.
बैलकष्ट/नांगराशिवाय पिकलेल्या भाज्या-कंदमुळांची एकत्र भाजी — श्रद्धा, शुद्धता व कृतज्ञतेचे प्रतीक. घटक घरोघरी बदलतात — उदाहरणादाखल यादी: अळूची पाने, चवळीची पाने, आंबट चुका, सुरण, रताळे, बटाटा, लाल/दुधी भोपळा, पडवळ, घोसाळं, भेंडी, मक्याचे कणीस, शेवग्याची शेंग, वाल, काकडी, कच्चे केळे, माठ, शेंगदाणे.
कृतीच्या दोन परंपरा आढळतात — तेल-मसालामुक्त परंपरेत भाज्या वाफवून, तिखट-ठेचा व मीठ लावून, तेलाशिवाय शिजवतात; तर अल्प-तूप परंपरेत काही घरांत १ चमचा तूप, जिरे, हिंग व मिरचीच्या वाटणाची हलकी फोडणी दिली जाते. ही रेसिपी कोणत्याही तिथी/स्थलाशी बांधील नाही — घरच्या परंपरेनुसार घटक व कृती बदलू शकते.
सप्तर्षींना उद्देशून स्तुती/मंत्र म्हटले जातात.
महाराष्ट्रात ऋषीची भाजी हा केंद्रबिंदू — गणेशोत्सवाच्या धामधुमीत गणेश चतुर्थीच्या दुसऱ्या दिवशी हा व्रत-दिन येतो. काही स्रोत भुईमूग/शेंगदाणा वनस्पतीच्या पूजनाचाही उल्लेख करतात, पण हा तपशील एकाच स्रोताच्या जवळपास असल्याने हलक्या हाताने नोंदवला आहे.
महाराष्ट्राबाहेर, कुमाऊँ (अल्मोडा, नैनिताल) भागात सामूहिक पूजा, लोकगीते व कथाकथन होते असे नोंदवले आहे — हा महाराष्ट्रबाह्य संदर्भ केवळ तुलनेसाठी.
| तारीख | वार | तिथी | नक्षत्र | टीप |
|---|---|---|---|---|
| १५ सप्टेंबर | मंगळवार | शुक्ल चतुर्थी (समाप्ती सकाळी ०७.४३), नंतर पंचमी दिवसभर | स्वाती | गणेश चतुर्थीच्या दुसऱ्या दिवशी |
ऋषिपंचमी ही व्याख्येने भाद्रपद शुक्ल पंचमी आहे, पण पंचमी मध्याह्नव्यापिनी (दुपारच्या वेळी उपस्थित) असलेल्या दिवशी पाळली जाते. १५ सप्टेंबरला सूर्योदयी अजून चतुर्थी असून लगेच पंचमी सुरू होऊन दिवसभर राहते — म्हणून १५ सप्टेंबर हाच व्रताचा दिवस. ही तिथी-आधारित वार्षिक तिथी वर्षातून एकदाच येते; फक्त २०२६ ची तारीख पंचांगात उपलब्ध आहे — पुढील वर्षांची नेमकी तारीख त्या-त्या वर्षीच्या पंचांगातून घ्यावी.