नवग्रह म्हणजे ज्योतिषशास्त्रातील नऊ "ग्रह" — सूर्य, चंद्र, मंगळ, बुध, गुरु (बृहस्पती), शुक्र, शनि, राहू व केतू. यांतील राहू व केतू भौतिक ग्रह नाहीत — ते चंद्राच्या कक्षेचे दोन बिंदू (लुनार नोड्स) आहेत, तरीही परंपरेने त्यांना ग्रह-देवता मानले जाते. एक महत्त्वाचा गोंधळ इथे स्पष्ट केला आहे — सोमवार, मंगळवार यांसारख्या वारांचे महाराष्ट्रातील लोकप्रिय व्रत हे बहुधा नवग्रहातील त्या वाराच्या ग्रह-देवतेचे नसून वेगळ्याच देवतेचे (शिव, हनुमान...) असते; हा भेद खाली स्वतंत्र विभागात स्पष्ट केला आहे.
नवग्रह ही एक ज्योतिषशास्त्रीय/श्रद्धा-आधारित संकल्पना आहे — आधुनिक खगोल-भौतिकीचा भाग नाही; या पानावर हे सातत्याने त्याच दृष्टिकोनातून मांडले आहे.
साइटवर यांपैकी दोन ग्रहांना (सूर्य, शनि) आधीच स्वतंत्र, सविस्तर सण/मंदिर-पाने आहेत — हे पान त्यांची पुनरावृत्ती करत नाही. उरलेल्या सात ग्रहांना (चंद्र, मंगळ, बुध, गुरु, शुक्र, राहू, केतू) साइटवर कोणतेही स्वतंत्र ग्रह-देवता-पान नाही — त्यामुळे त्यांना इथे अधिक तपशीलवार परिचय दिला आहे.
नवग्रह ही संकल्पना ज्योतिष — जो षड्-वेदांगांपैकी एक मानला जातो — या शास्त्राचा पायाभूत सांगाडा आहे; प्रत्येक ग्रह विशिष्ट राशी, जीवन-क्षेत्रे व दशा-कालखंड यांचे अधिष्ठान मानला जातो.
ऐतिहासिकदृष्ट्या पाहता वेदकाळात (ऋग्वेद/अथर्ववेद) असे संघटित नऊ-ग्रह मॉडेल नव्हते. इसवी सनाच्या पहिल्या शतकांत हेलेनिस्टिक व बॅबिलोनियन खगोलशास्त्राशी संपर्कातून भारतीय ग्रह-विचार बदलत गेला; तिसऱ्या शतकानंतर सात-दिवसांचा आठवडा स्वीकारला गेला. यवनजातक (सुमारे इ.स. १२०-१५०) या ग्रंथाला ग्रीक-बॅबिलोनियन संश्लेषणातून भारतीय जन्मकुंडली-ज्योतिष प्रमाणित केल्याचे श्रेय दिले जाते; राहू-केतू आठव्या-नवव्या शतकापर्यंत पूर्ण "छाया ग्रह" म्हणून स्थिरावले असे मानले जाते.
गुरु, शुक्र, बुध व वाढता चंद्र हे साधारणपणे "शुभ ग्रह" मानले जातात; मंगळ, शनि, राहू, केतू व (काही स्थितीत) सूर्य "अशुभ/क्रूर ग्रह" मानले जातात. ही एक ज्योतिषीय वर्गवारी आहे, कोणत्याही ग्रहाचे नैतिक मूल्यमापन नव्हे.
बहुतेक हिंदू मंदिरांत एक "नवग्रह मंडप" असतो — मध्यभागी सूर्य, उर्वरित आठ ग्रह आठ दिशांना अशी मांडणी. हे भारतभरातील सर्वसाधारण निरीक्षण आहे, महाराष्ट्र-विशिष्ट दावा नाही.
साइटवर स्वतंत्र, सविस्तर पान असलेल्या दोन ग्रहांना (सूर्य, शनि) इथे फक्त संक्षिप्त परिचय व दुवा आहे — उरलेल्या सात ग्रहांना अधिक तपशीलवार परिचय दिला आहे.
ग्रहांचा राजा — अदिती व कश्यप ऋषींचा पुत्र मानला जातो; नेतृत्व, आत्मा व जीवनशक्तीचा कारक. रविवार त्याचा वार, सिंह राशीचा स्वामी. सविस्तर जन्मकथा, पूजाविधी व दोन्ही सूर्य-सण रथसप्तमी व भानुसप्तमी पानांवर आधीच आहेत — इथे पुनरावृत्ती नाही.
नवग्रहांतील दुसरा ग्रह — मन, भावना व सुपीकतेचा (fertility) कारक मानला जातो. सोमवार (सोम/चंद्रावरून नाव) त्याचा वार, कर्क राशीचा स्वामी, पांढरा रंग. पौराणिकदृष्ट्या अत्रि ऋषी व अनसूया यांचा पुत्र मानला जातो; काही आवृत्त्यांत ब्रह्मदेवाचा अवतार असेही सांगितले जाते. एक प्रसिद्ध कथा अशी — २७ नक्षत्र-पत्नींपैकी रोहिणीवरील अति-प्रेमामुळे दक्ष-ऋषींनी दिलेला क्षय-शाप, जो नंतर सौम्य होऊन चंद्रकलांचे वाढणे-घटणे स्पष्ट करतो अशी समजूत आहे. वाहन: मृगरथ.
सोमवार व्रत हे प्रामुख्याने शिव-उपासनेचे व्रत आहे, चंद्र-ग्रह-देवतेची स्वतंत्र पूजा नाही — पंचांगातील वार-देवता (शिव) व नवग्रहातील ग्रह-देवता (चंद्र) यांतील हा फरक खाली स्वतंत्र विभागात स्पष्ट केला आहे.
नवग्रहांतील तिसरा ग्रह, "सेनापती-ग्रह" मानला जातो. मंगळवार (यावरूनच नाव) त्याचा वार, मेष व वृश्चिक राशींचा स्वामी, लाल रंग. जन्म-कथेच्या दोन आवृत्त्या प्रचलित आहेत, दोन्ही समान वैधतेने नोंदवल्या आहेत — वैष्णव परंपरेत भूमी (पृथ्वी-देवी) व विष्णूच्या वराह-अवतारापासून जन्म (वराहाने भूमीला पाताळातून वर काढले तेव्हा), तर शैव परंपरेत सतीच्या शोकात शिवाच्या घामाच्या थेंबांतून जन्म. दोन्हींत "भूमी-पुत्र" हे नाव सामायिक आहे. स्वरूप: लाल वर्ण, चतुर्भुज योद्धा, मेंढा वाहन.
ज्योतिषात मंगळ दोष ही एक सुपरिचित संकल्पना आहे — पत्रिकेत विशिष्ट स्थानी मंगळ अशुभ स्थितीत असल्यास विवाह-जुळणीत विचारात घेतली जाते; ही एक ज्योतिषीय समजूत आहे, वैज्ञानिक निकष नव्हे.
मंगळवार व्रत (हनुमान) हे प्रामुख्याने हनुमान/देवी-उपासनेचे व्रत आहे, मंगळ-ग्रहाची स्वतंत्र पूजा नाही.
नवग्रहांतील चौथा ग्रह, बुद्धी व स्मरणशक्तीचा कारक. बुधवार (यावरूनच नाव) त्याचा वार, मिथुन व कन्या राशींचा स्वामी, हिरवा रंग. पौराणिकदृष्ट्या चंद्र व तारा (बृहस्पतीची पत्नी) यांचा पुत्र मानला जातो. वाहन: आठ पिवळ्या घोड्यांचा रथ.
बुधवारी लोकप्रिय असलेले बुध-प्रदोष व्रत प्रामुख्याने शिव-उपासनेचे आहे — बुध-ग्रहाचा उल्लेख तिथे फक्त वार-व्युत्पत्ती म्हणून येतो, स्वतंत्र ग्रह-पूजा नाही.
नवग्रहांतील पाचवा ग्रह, देवांचा गुरु (उपदेशक) व ज्ञान-विस्ताराचा कारक. गुरुवार (यावरूनच नाव) त्याचा वार, धनु व मीन राशींचा स्वामी, पिवळा/सोनेरी रंग. ऋग्वेदात "प्रथम महातेजातून जन्मलेला, अंधःकार दूर करणारा ऋषी" असे वर्णन येते; अंगिरस (पिता) व सुरूपा (माता) यांचा पुत्र मानला जातो. वाहन: आठ पांढऱ्या घोड्यांचा रथ.
गुरु-ग्रहाचा ज्योतिषीय वापर (गुरु अस्त व मुहूर्त-नियम) गुरु अस्त या पंचांग-संकल्पना पानावर स्वतंत्रपणे दिलेला आहे — इथे पुनरावृत्ती नाही. गुरुवार व्रत (दत्त) हे प्रामुख्याने दत्तात्रेय-उपासनेचे व्रत आहे, गुरु-ग्रहाची स्वतंत्र पूजा नाही.
नवग्रहांतील सहावा ग्रह, सौंदर्य, वैभव व स्त्री-सुखाचा कारक. शुक्रवार (यावरूनच नाव) त्याचा वार, वृषभ व तूळ राशींचा स्वामी, पांढरा/रुपेरी रंग. भृगु ऋषी (पिता) व काव्यमाता (माता) यांचा पुत्र, "शुक्राचार्य" नावाने असुर-दैत्यांचा गुरु मानला जातो — संजीवनी विद्येसाठी (मृतांना पुनर्जीवित करण्याची विद्या) विशेष प्रसिद्ध. वाहन: उंट.
शुक्र-ग्रहाचा ज्योतिषीय वापर (शुक्र अस्त व विवाह-मुहूर्त-नियम) शुक्र अस्त या पंचांग-संकल्पना पानावर स्वतंत्रपणे दिलेला आहे — इथे पुनरावृत्ती नाही. शुक्रवारी लोकप्रिय असलेली वैभव लक्ष्मी व्रत व संतोषी माता व्रत ही दोन्ही व्रते प्रामुख्याने लक्ष्मी/देवी-उपासनेची आहेत, शुक्र-ग्रहाची स्वतंत्र पूजा नाही.
नवग्रहांतील सातवा ग्रह — सूर्य व छाया यांचा पुत्र, कर्म-न्यायाचा देव मानला जातो. शनिवार त्याचा वार, मकर व कुंभ राशींचा स्वामी, काळा/निळा रंग. सविस्तर जन्मकथा, साडेसाती व पूजा-स्थळ शनि जयंती, शनि अमावास्या, शनि शिंगणापूर व शनिवार व्रत पानांवर आधीच सविस्तर आहेत — इथे पुनरावृत्ती नाही.
राहू हा भौतिक ग्रह नाही — तो चंद्र-कक्षा व क्रांतिवृत्त यांचा एक छेद-बिंदू (लुनार नोड) आहे. या ग्रहाला स्वतंत्र वार नाही; रत्न: गोमेद. राहूची पौराणिक उत्पत्ति-कथा व राहूकाळाची (दैनिक अशुभ-वेळ) संपूर्ण गणना-पद्धत राहूकाळ पानावर आधीच सविस्तर आहे — इथे पुनरावृत्ती नाही; राहू-केतूचे खगोलशास्त्र व पुराणकथा असे दोन्ही स्पष्ट विभाजन खाली स्वतंत्र विभागात दिले आहे.
केतूसुद्धा भौतिक ग्रह नाही — तो चंद्र-कक्षेचा दुसरा छेद-बिंदू (लुनार नोड) आहे. राहूप्रमाणेच केतूलाही स्वतंत्र वार नाही; रत्न: लसण्या. ज्योतिषात केतू मोक्ष, संन्यास, आत्मसाक्षात्कार व वैराग्याचा कारक मानला जातो — भौतिक हानी घडवतो, पण त्याचबरोबर व्यक्तीला अध्यात्माकडे वळवतो अशी समजूत आहे. ही केतूची स्वतंत्र, पूर्ण ग्रह-देवता म्हणून ओळख साइटवर याच पानाचे मूळ योगदान आहे — राहूकाळाच्या पानावर केतू स्वतंत्रपणे येत नाही.
रंग-नोंदी दोन वेगळ्या परंपरांतून येतात — देवता/ग्रह-वर्ण आधारित रंग व रत्न-आधारित (नवरत्न) रंग. दोन्ही एकाच तक्त्यात दाखवल्या आहेत; एकाला "खरा" रंग मानू नये — तो परंपरेनुसार बदलू शकतो.
| ग्रह | वार | राशी-स्वामित्व | रंग (देवता-वर्ण) | रत्न (नवरत्न) |
|---|---|---|---|---|
| सूर्य | रविवार | सिंह | केशरी | माणिक |
| चंद्र | सोमवार | कर्क | पांढरा | मोती |
| मंगळ | मंगळवार | मेष, वृश्चिक | लाल | पोवळे |
| बुध | बुधवार | मिथुन, कन्या | हिरवा | पाचू |
| गुरु | गुरुवार | धनु, मीन | पिवळा/सोनेरी | पुष्कराज |
| शुक्र | शुक्रवार | वृषभ, तूळ | पांढरा/रुपेरी | हिरा |
| शनि | शनिवार | मकर, कुंभ | काळा/निळा | नीलम |
| राहू | (स्वतंत्र वार नाही) | कुंभ (शनि-सह-स्वामी) | धूसर/गडद | गोमेद |
| केतू | (स्वतंत्र वार नाही) | — | धूसर राखाडी | लसण्या |
हा एक वारंवार गोंधळ होणारा मुद्दा आहे — म्हणून खगोलशास्त्र व पुराणकथा असे दोन स्वतंत्र, दोन्ही-वैध विधाने इथे स्पष्ट वेगळी ठेवली आहेत:
खगोलशास्त्रीय तथ्य (वैज्ञानिक विधान): राहू व केतू हे भौतिक खगोलीय पिंड नाहीत. चंद्राची पृथ्वीभोवतीची कक्षा आणि पृथ्वीची सूर्याभोवतीची कक्षा (क्रांतिवृत्त) जिथे एकमेकांना छेदतात, ते दोन बिंदू आहेत — राहू म्हणजे चढता (उत्तर) बिंदू, केतू म्हणजे उतरता (दक्षिण) बिंदू. सूर्य किंवा चंद्र यांपैकी कोणत्याही बिंदूजवळ आले की ग्रहण होते. हे बिंदू सुमारे साडेअठरा वर्षांत एक फेरी पूर्ण करतात.
पौराणिक विधान (श्रद्धा/परंपरा): समुद्रमंथनातून निघालेले अमृत देवांना वाटताना विष्णूंनी मोहिनीचे रूप घेतले — दशावतार पानावर विष्णूच्या अवतार-रूपांचा हा संदर्भ पाहता येतो. असुर स्वर्भानू देवांच्या रांगेत लपून अमृत प्राशन करू लागला; सूर्य-चंद्राने हे ओळखून सांगितल्यावर विष्णूंनी सुदर्शन चक्राने त्याचे शिर धडापासून वेगळे केले. अमृतस्पर्शामुळे तो मेला नाही — शिर म्हणजे राहू, धड म्हणजे केतू — आणि तेव्हापासून राहू सूर्य-चंद्राचा शत्रू मानला जातो (ग्रहणाचे पारंपरिक स्पष्टीकरण).
दोन्ही विधाने या पानावर वैध म्हणून नोंदवली आहेत — एकाने दुसऱ्याला खोटे ठरवलेले नाही, कारण ती वेगळ्या ज्ञान-चौकटींतील (विज्ञान वि. पुराणकथा) विधाने आहेत; ती एकमेकांत मिसळू नयेत. राहूकाळ (दैनिक अशुभ-वेळ) व त्याची संपूर्ण गणना-पद्धत राहूकाळ पानावर आधीच आहे — हे पान ती वेळ-गणना शिकवत नाही.
महाराष्ट्रातील लोकप्रिय वार-आधारित उपासना बहुधा नवग्रह-प्रणालीतील त्या वाराच्या ग्रह-देवतेहून वेगळ्याच देवतेची असते — फक्त शनिवारीच वार-देवता व ग्रह-देवता एकच आहेत:
| वार | नवग्रहातील ग्रह-देवता | या वारी महाराष्ट्रात लोकप्रिय व्रत-देवता | उदाहरण पान |
|---|---|---|---|
| सोमवार | चंद्र | शिव | सोमवार व्रत |
| मंगळवार | मंगळ | हनुमान/देवी | मंगळवार व्रत (हनुमान) |
| बुधवार | बुध | शिव (बुध-प्रदोष) | बुध-प्रदोष |
| गुरुवार | गुरु (बृहस्पती) | दत्तात्रेय | गुरुवार व्रत (दत्त) |
| शुक्रवार | शुक्र | लक्ष्मी/देवी | वैभव लक्ष्मी व्रत |
| शनिवार | शनि | शनि (इथेच दोन्ही एकच) | शनिवार व्रत |
सातही वार-प्रदोष पाने — रवि-प्रदोष, सोम-प्रदोष, भौम-प्रदोष, बुध-प्रदोष, गुरु-प्रदोष, शुक्र-प्रदोष व शनि-प्रदोष — हीदेखील याच नमुन्याची उदाहरणे आहेत: यांचा गाभा त्रयोदशी-तिथी + वार यांच्या योगावरील शिव-उपासना आहे; त्या वाराच्या ग्रहाचा उल्लेख फक्त वार-व्युत्पत्ती म्हणून येतो, स्वतंत्र ग्रह-पूजा म्हणून नाही.
सर्वसाधारणपणे सर्व भाविक — पत्रिकेत एखाद्या ग्रहाची स्थिती प्रतिकूल मानली गेल्यास, त्या ग्रहाच्या शांतीसाठी विशिष्ट उपासना, दान किंवा मंत्रजप केला जातो अशी व्यापक ज्योतिषीय प्रथा आहे.
शुभ कार्यांपूर्वी — विवाह, गृहप्रवेश, नवीन उपक्रम — नवग्रहांचे सामूहिक शांती-पूजन केले जाते. हे साधारणतः पुरोहित-मार्गदर्शित होम/पूजा-विधीचा भाग असते, घरगुती एकल-व्रतासारखे नाही; इथे त्याचे फक्त सर्वसाधारण स्वरूप व हेतू नोंदवले आहेत, संपूर्ण पायरी-दर-पायरी विधी नाही.
सूर्य (रथसप्तमी/भानुसप्तमी) व शनि (शनिवार-व्रत/शनि जयंती/शिंगणापूर) यांचे स्वतःचे भाविक-वर्ग व प्रथा त्या-त्या पानांवर आधीच सविस्तर आहेत.
कोणता ग्रह "सर्वांत महत्त्वाचा/शक्तिशाली" मानायचा हे संप्रदाय व कुळ-परंपरेनुसार बदलते — याला सार्वत्रिक श्रेणीक्रम मानू नये.
नवग्रह स्तोत्र — पारंपरिक श्रेय महर्षी व्यास यांना दिले जाते — नऊ ग्रहांसाठी नऊ स्वतंत्र बीज-मंत्र असलेले स्तोत्र आहे; प्रत्येक ग्रहाचा एक बीज-मंत्र व एक संक्षिप्त अर्थ-भाव (उदा. सूर्यासाठी ज्ञानाचा प्रकाश, चंद्रासाठी भक्तीचा शीतल प्रकाश) असे परंपरेने मानले जाते.
वैयक्तिक ग्रह-मंत्र (उदा. "ॐ सूर्याय नमः") साधारणतः बीज-अक्षरांसह सोपे नामजप-मंत्र आहेत असे व्यापकपणे सांगितले जाते. अवतार/ग्रह-विशिष्ट सविस्तर मंत्र-स्तोत्रे (उदा. शनि-मंत्र) त्या-त्या पानावर आधीच असल्यास तिथेच आहेत — इथे पुनरावृत्ती नाही.
महाराष्ट्रात राहू-केतू-दोष निवारणासाठी — काळसर्प शांती, नारायण नागबली — त्र्यंबकेश्वर (नाशिकजवळ) हे महाराष्ट्रातील व अनेक स्रोतांनुसार देशातील प्रमुख क्षेत्र मानले जाते. हे त्र्यंबकेश्वर पानावर आधीच सविस्तर व योग्य त्या इशाऱ्यांसह दिलेले आहे — इथे फक्त संदर्भ, पुनरावृत्ती नाही.
चंद्र, बुध, गुरु व शुक्र यांच्यासाठी नवग्रह-विशिष्ट, महाराष्ट्र-केवळ स्वतंत्र प्रथा या संशोधनात सापडलेली नाही — प्रामाणिकपणे नोंदवले आहे, कल्पित प्रथा भरलेली नाही. मंगळ दोषाची संकल्पना पॅन-इंडिया आहे, महाराष्ट्र-विशिष्ट नाही.
हे पान कोणत्याही एका तारखेचे नाही — नवग्रह ही तिथी-आधारित संकल्पना नाही. यांपैकी फक्त दोन ग्रहांना (सूर्य, शनि) साइटवर आधीच दिनांकित सण-पाने आहेत:
| ग्रह | सण | २०२६ तारीख | पान |
|---|---|---|---|
| सूर्य | रथसप्तमी | २५ जानेवारी | रथसप्तमी |
| सूर्य | भानुसप्तमी | (रविवार+सप्तमी योग, वर्षात अनेकदा) | भानुसप्तमी |
| शनि | शनि जयंती | १६ मे | शनि जयंती |
| शनि | शनि अमावास्या | (अमावास्या+शनिवार योग) | शनि अमावास्या |
चंद्र, मंगळ, बुध, गुरु, शुक्र, राहू व केतू यांच्या स्वतःच्या कोणत्याही दिनांकित सणाची तारीख या पानावर गृहीत धरलेली नाही.