प्रदोष व्रत म्हणजे प्रत्येक महिन्याच्या त्रयोदशी तिथीला (शुक्ल व कृष्ण दोन्ही पक्षांत) केले जाणारे शिवव्रत. ही त्रयोदशी जेव्हा रविवारी येते, तेव्हा त्याला रवि प्रदोष म्हणतात — याला भानु प्रदोष किंवा आदित्य प्रदोष असेही म्हणतात. २०२६ मध्ये हा योग पाच वेळा येतो — १ मार्च, १२ व २६ जुलै, २२ नोव्हेंबर आणि ६ डिसेंबर.
प्रदोष म्हणजे सूर्यास्तानंतर रात्र सुरू होण्याआधीचा संधिप्रकाश-काळ. त्रयोदशी तिथी व हा प्रदोष काळ एकत्र येतात तो शिवपूजेचा सर्वोच्च क्षण मानला जातो — या वेळी कैलासावर सर्व देव शिवाची पूजा करतात अशी श्रद्धा आहे.
प्रदोष काळाची नेमकी घड्याळ-वेळ शहरानुसार बदलते — ती त्या दिवसाच्या पंचांग पानावर पाहता येते.
मुख्य देवता शिवच असले तरी, रवि प्रदोषाला काही परंपरांत शिवासोबत सूर्यदेवाचीही उपासना जोडली जाते — रविवार हा सूर्याचा वार असल्याने. हे रविवार-विशेष रूप आहे, शिवपूजा हीच या व्रताची गाभा आहे.
रविवार हा सूर्य ग्रहाचा वार असल्याने रवि प्रदोष आरोग्य, दीर्घायुष्य, यश-कीर्ती, आत्मविश्वास-नेतृत्व व कुंडलीतील सूर्य-बलासाठी शुभ मानला जातो.
शनिप्रदोष व सोमप्रदोष हे परंपरेत सर्वांत प्रभावी मानले जातात, त्यामुळे रवि प्रदोषाचे स्वतंत्र विवेचन सर्वसाधारण पंचांगांत तुलनेने कमी आढळते — हेच पान ती उणीव भरून काढते.
रवि प्रदोषही शुक्ल व कृष्ण दोन्ही पक्षांत येऊ शकतो — २०२६ मध्ये १ मार्च, २६ जुलै व २२ नोव्हेंबर शुक्ल पक्षात, तर १२ जुलै व ६ डिसेंबर कृष्ण पक्षात आहेत.
प्रदोष व्रताशी दोन वेगळ्या कथा जोडलेल्या आहेत — एक प्रदोष काळ पवित्र का मानला जातो हे सांगते, तर दुसरी रवि प्रदोषाची स्वतःची खास फल-कथा आहे.
देव-दानवांनी सागरमंथन केले तेव्हा त्यातून हलाहल नावाचे भयंकर विष बाहेर आले, जे सृष्टीचा नाश करू शकत होते. सृष्टीच्या रक्षणासाठी महादेवांनी स्वतः ते विष प्राशन केले, आणि तेव्हापासून त्यांना नीलकंठ हे नाव मिळाले. हे त्रयोदशी तिथीला, प्रदोष काळातच घडले असे मानले जाते; विषप्राशनानंतर प्रसन्न झालेल्या शिवांनी कैलासावर आनंद-तांडव केले — म्हणूनच हा संधिकाल शिवपूजेसाठी सर्वोच्च मानला जातो.
रवि प्रदोषाची स्वतःची एक खास फल-कथा सांगितली जाते. एका गरीब ब्राह्मण कुटुंबाने नियमित रवि प्रदोष व्रत केले. त्यांचा मुलगा गंगास्नानासाठी जात असताना वाटेत चोरांच्या तावडीत सापडला, पण त्याच्याकडे काही नसल्याने सुटला. नगराजवळ एका वटवृक्षाखाली विश्रांती घेत असताना सैनिकांनी त्याला चोर समजून पकडले आणि राजाने त्याला कारागृहात टाकले. त्या रात्री शिव राजाच्या स्वप्नात येऊन हा मुलगा निर्दोष असल्याचे सांगून राज्यनाशाचा इशारा देतात; दुसऱ्या दिवशी राजाने त्याला मुक्त करून कुटुंबाला पाच गावे भेट दिली — रवि प्रदोष व्रताच्या फळाची ही कथा मानली जाते.
सर्व शिवभक्त — स्त्री-पुरुष, वयोगटनिरपेक्ष — हे व्रत आरोग्य, दीर्घायुष्य, यश व सूर्य-बलासाठी करतात. विवाहात अडथळे असणारे व संतती-इच्छुक दाम्पत्येही रवि प्रदोष व रुद्राभिषेक करतात असे मानले जाते. कुंडलीत सूर्य अशुभ किंवा दुर्बल असणाऱ्यांसाठी हे विशेष लाभदायक मानले जाते.
शिवलिंग किंवा शिवमूर्ती, बिल्वपत्र, धोतरा, जल/गंगाजल, दूध-पंचामृत, गंध-चंदन, अक्षता, फुले, धूप-दीप, नैवेद्यासाठी फळे किंवा हिरवे मूग, आणि शक्य असल्यास पांढरी वस्त्रे.
उपवास सक्तीचा नाही — क्षमतेनुसार पूर्ण निर्जल उपवास किंवा फलाहार ठेवला जातो; काही परंपरांत फक्त हिरवे मूग खाल्ले जातात. लाल मिरची, धान्य, तांदूळ व साधे मीठ टाळले जाते.
पंचाक्षरी मंत्र 'ॐ नमः शिवाय' (अर्थ: शिवाला नमन) हा प्रदोष पूजेचा मूळ मंत्र आहे. रवि प्रदोषाला काही परंपरांत महामृत्युंजय मंत्राचाही उल्लेख येतो — त्याचा अर्थ व एक ओळ पुरेशी आहे, पूर्ण मजकूर हक्क-पडताळणीनंतर.
महाराष्ट्रात अमांत पद्धतीने त्रयोदशी दोन्ही पक्षांत मोजली जाते, त्यामुळे रवि प्रदोष कोणत्याही महिन्यात, कोणत्याही पक्षात येऊ शकतो. प्रदोष काळात शिवमंदिरांत विशेषतः नंदीची पूजा केली जाते.
रवि प्रदोष (त्रयोदशी, संध्याकाळ) आणि मासिक शिवरात्री (चतुर्दशी, मध्यरात्र) या लागोपाठच्या पण वेगळ्या तिथी आहेत — १२ जुलै २०२६ रोजी दोन्ही जवळ आल्याने पंचांगात 'शिवरात्री, प्रदोष' असे सह-लेबल दिसते.