त्र्यंबकेश्वर हे नाशिक जिल्ह्यातील त्र्यंबक गावातील शिवाचे मंदिर — बारा ज्योतिर्लिंगांपैकी एक. नाशिकपासून सुमारे २८ किमी, ब्रह्मगिरी पर्वताच्या पायथ्याशी. येथील शिवलिंगाला तीन मुखे — ब्रह्मा, विष्णू व महेश — असे मानले जाते; हे त्र्यंबकेश्वराचे खास वैशिष्ट्य. पवित्र गोदावरी (गौतमी) नदीचा उगम येथेच — ब्रह्मगिरीवर व कुशावर्त कुंडात — मानला जातो. ज्योतिर्लिंग दर्शनासोबतच नारायण नागबली, कालसर्प शांती व त्रिपिंडी श्राद्ध या विधींसाठी हे देशातील प्रमुख क्षेत्र आहे.
त्र्यंबकेश्वर हे बारा ज्योतिर्लिंगांपैकी एक. ज्योतिर्लिंग म्हणजे शिवाचे स्वयंभू तेजःस्वरूप. महाराष्ट्रात ज्या पाच ज्योतिर्लिंगांची भक्त मोठ्या श्रद्धेने यात्रा करतात, त्यांतील हे एक — इतर आहेत भीमाशंकर, घृष्णेश्वर, औंढा नागनाथ व परळी वैजनाथ.
टीप: शास्त्रोक्त द्वादश-ज्योतिर्लिंग यादीत महाराष्ट्रातील निर्विवाद संख्या तीन मानली जाते; औंढा नागनाथ = नागेश्वर व परळी वैजनाथ = वैद्यनाथ या ओळखींबद्दल परंपरेत मतभेद आहेत. भक्तिपरंपरेत मात्र हे पाचही महाराष्ट्रात पूजले जातात.
नावाचा अर्थ हे त्र्यंबकेश्वराचे एक सुंदर वैशिष्ट्य आहे. “त्र्यंबक” = त्रि-अंबक = “तीन डोळ्यांचा” — हे शिवाचेच एक नाव. हेच नाव प्रसिद्ध महामृत्युंजय मंत्रात (“ॐ त्र्यंबकं यजामहे…”) येते; तो मंत्र ऋग्वेदातील (७.५९) त्र्यंबक-रुद्र-शिवाला उद्देशून आहे. त्यामुळे त्र्यंबकेश्वर हे या “त्र्यंबक” स्वरूपाचे मूळ क्षेत्र मानले जाते.
एका ठिकाणी ज्योतिर्लिंग + नदी-उगम + संत-समाधी + कुंभ-तीर्थ असे अनेक तीर्थ-प्रवाह एकवटल्यामुळे त्र्यंबकेश्वराला विशेष महत्त्व आहे.
मंदिराचा इतिहास. सध्याचे भव्य मंदिर पेशवे बाळाजी बाजीराव (नानासाहेब पेशवे) यांनी जुन्या मंदिराच्या जागी बांधले. अधिकृत देवस्थान ट्रस्टनुसार मंदिराचे भव्य उद्घाटन शुक्रवार, १६ फेब्रुवारी १७५६ रोजी — महाशिवरात्रीच्या दिवशी झाले. काही स्रोतांनुसार बांधकाम १७५५ मध्ये सुरू होऊन पूर्ण व्हायला सुमारे तीन दशके लागली व खर्च सुमारे १६ लाख झाला; हे आकडे मात्र एकाच मूळातून फिरत असावेत, म्हणून त्यांबाबत खात्री देता येत नाही. मंदिर काळ्या बेसॉल्ट दगडात, हेमाडपंती शैलीत बांधलेले आहे.
स्थल-पुराण (आख्यायिका). त्र्यंबकेश्वर व गोदावरीच्या उगमाची मूळ कथा ब्रह्मपुराणातील “गौतमी माहात्म्य” या ग्रंथात येते; ती अनेक ठिकाणी पुनःकथितही आहे. कथेचा सारांश असा —
ब्रह्मगिरी पर्वतावर गौतम ऋषी आपल्या पत्नी अहिल्येसह तपश्चर्या करत राहत होते. एकदा भीषण दुष्काळ पडला, तेव्हा गौतमांनी आपल्या तपोबलाने धान्य पिकवून आसपासच्या लोकांना अन्न पुरवले आणि सर्वांचे प्राण वाचवले.
पुढे गौतमांच्या आश्रमाजवळ एका गाईचा अपघाती मृत्यू झाला आणि नकळत गौतमांवर गोहत्येचे पातक आले. ते पातक धुण्यासाठी गौतमांनी शिवाची घोर तपश्चर्या केली आणि “पवित्र गंगेला येथे प्रकट कर” अशी प्रार्थना केली. प्रसन्न झालेल्या शिवाने गंगेला गौतमी (गोदावरी) रूपाने ब्रह्मगिरीवरून प्रकट केले; तीच पुढे दक्षिण भारताची “गंगा” — गोदावरी नदी झाली. आणि शिव तेथेच त्र्यंबकेश्वर ज्योतिर्लिंग रूपाने वास्तव्यास राहिले, असे मानले जाते.
काही आवृत्तींत गाईच्या मृत्यूचा तपशील वेगळा सांगितला जातो — कोठे तो एका माया-गाईचा प्रसंग, तर कोठे इतर ऋषींच्या कटाचा भाग. तसेच काही ठिकाणी नदीचा उल्लेख “गौतमी” तर काही ठिकाणी थेट “गोदावरी” असा येतो. मूळ कथेचा भाव सर्वत्र एकच.
तिथीच काळाची खरी खूण; खालील तारखा त्या-त्या वर्षीच्या पंचांगातून येतात (या साइटच्या 2026 पंचांग डेटातून) आणि पुढील वर्षी आपोआप बदलतात. प्रत्येक ओळ त्या दिवसाच्या पानाला जोडली आहे.
| उत्सव / यात्रा | तिथी | या वर्षीची तारीख (२०२६) | नक्षत्र | प्रकार / अधिक |
|---|---|---|---|---|
| महाशिवरात्री | माघ कृष्ण त्रयोदशी | १५ फेब्रु. २०२६ | उत्तराषाढा | ज्योतिर्लिंगाचा सर्वांत मोठा दिवस — सविस्तर महाशिवरात्री पानावर. |
| संत निवृत्तिनाथ यात्रा (पौष) | पौष कृष्ण एकादशी | १४ जाने. २०२६ | अनुराधा | षटतिला एकादशी / मकर संक्रांती दिनी; मंदिर-विशिष्ट यात्रा. |
| संत निवृत्तिनाथ यात्रा (ज्येष्ठ) | निज ज्येष्ठ कृष्ण दशमी/एकादशी | १० जुलै २०२६ | भरणी | मंदिर-विशिष्ट यात्रा (तारीख तपासून घ्यावी). |
| संत निवृत्तिनाथ पुण्यतिथी | निज ज्येष्ठ कृष्ण द्वादशी | ११ जुलै २०२६ | कृत्तिका | लाखो वारकरी जमतात (तारीख तपासून घ्यावी). |
| त्रिपुरारी पौर्णिमा | कार्तिक शुक्ल पौर्णिमा | २४ नोव्हें. २०२६ | कृत्तिका | दीपोत्सव; सविस्तर त्रिपुरारी पौर्णिमा पानावर. |
अधिकृत देवस्थान ट्रस्टच्या दैनंदिन-कार्यक्रम पानावर मुख्य पूजा-वेळा अशा सूचीबद्ध आहेत: सकाळची पूजा (ब्रह्मा) सुमारे ७.००–८.३०, मध्यान्ह पूजा (महादेव) सुमारे १०.४५–१२.३०, आणि सायंकाळी विष्णू-पूजा. काकड आरती व शेज आरतीच्या नेमक्या वेळा कोणत्याही अधिकृत स्रोतातून निश्चित मिळाल्या नाहीत, म्हणून त्या येथे दिलेल्या नाहीत. सर्व वेळा सणावारी व विशेष दिवशी बदलतात.
दर्शन-आरतीच्या वेळा व रांगेची व्यवस्था जाण्यापूर्वी मंदिर समितीकडून तपासावी.
त्र्यंबकेश्वर हे नारायण नागबली, कालसर्प शांती व त्रिपिंडी श्राद्ध यांसाठी देशातील एक प्रमुख क्षेत्र मानले जाते. पितृदोष, नागदोष किंवा कालसर्पयोग यांच्या निवारणासाठी भाविक येथे हे विधी करतात, असे सांगितले जाते. विधींपूर्वी कुशावर्त स्नान व उपवास सांगितला जातो; काही विधी एकाहून अधिक दिवस चालतात.
हे ज्योतिषीय व धार्मिक मार्गदर्शन आहे — सार्वत्रिक नियम म्हणून घेऊ नये. विधी करायचे झाल्यास ते स्थानिक व घरच्या परंपरेनुसार, अधिकृत पुरोहितांच्या मार्गदर्शनाखालीच करावेत.
हा मंत्र त्र्यंबक (शिव) यांना उद्देशून आहे — “आम्ही त्रिनेत्र, सुगंधित व पोषण करणाऱ्या त्र्यंबकाची उपासना करतो; जसे पिकलेले काकडी-फळ वेलीपासून सहज सुटते, तसे आम्हांला मृत्यूच्या बंधनातून मुक्त कर, अमृतत्वापासून दूर करू नकोस.” त्र्यंबकेश्वराचे नावच या मंत्राशी जोडलेले आहे.
शंकराची आरती — लवथवती विक्राळा (समर्थ रामदास). शिवमंदिरात पूजेनंतर ही आरती म्हणण्याची परंपरा आहे. शिव हा विक्राळ तरी भोळा, कर्पूरगौर, अर्धांगी पार्वतीसह शोभणारा आणि समुद्रमंथनातील हलाहल विष प्राशन करून नीलकंठ झालेला — असा या आरतीचा भाव आहे.