भीमाशंकर हे पुणे जिल्ह्यातील खेड तालुक्यात, सह्याद्री (पश्चिम घाट) डोंगररांगेत वसलेले शिवाचे मंदिर — बारा ज्योतिर्लिंगांपैकी एक (परंपरेने सहावे). समुद्रसपाटीपासून सुमारे ९३४ मी उंचीवर, घनदाट जंगलात हे क्षेत्र आहे. पवित्र भीमा नदीचा उगम येथेच होतो; तीच पुढे पंढरपुरी “चंद्रभागा” होते. मंदिर भीमाशंकर वन्यजीव अभयारण्यात आहे — महाराष्ट्राचा राज्यप्राणी शेकरू येथला. श्रावणी सोमवार व महाशिवरात्रीला येथे भाविकांचा महापूर लोटतो. हे भीमाशंकर महाराष्ट्रातील पाच शिव-ज्योतिर्लिंगांपैकी एक.
भीमाशंकर हे बारा ज्योतिर्लिंगांपैकी एक. ज्योतिर्लिंग म्हणजे शिवाचे स्वयंभू तेजःस्वरूप. महाराष्ट्रात ज्या पाच ज्योतिर्लिंगांची भक्त मोठ्या श्रद्धेने यात्रा करतात, त्यांतील हे एक — इतर आहेत त्र्यंबकेश्वर, घृष्णेश्वर, औंढा नागनाथ व परळी वैजनाथ.
टीप: शास्त्रोक्त द्वादश-ज्योतिर्लिंग यादीत महाराष्ट्रातील निर्विवाद संख्या तीन मानली जाते; औंढा नागनाथ = नागेश्वर व परळी वैजनाथ = वैद्यनाथ या ओळखींबद्दल परंपरेत मतभेद आहेत. भक्तिपरंपरेत मात्र हे पाचही महाराष्ट्रात पूजले जातात.
भीमाशंकर हे केवळ शिवक्षेत्र नाही, तर भीमा (भीमरथी) नदीचे उगमस्थान आहे. हीच भीमा नदी पुढे पंढरपुरी विठ्ठलाच्या चरणी “चंद्रभागा” या नावाने वाहते आणि शेवटी कृष्णा नदीला मिळते. त्यामुळे भीमाशंकर हे शैव (शिवभक्त) व वारकरी (विठ्ठलभक्त) — दोन्ही परंपरांना जोडणारे दुर्मीळ क्षेत्र ठरते. आख्यायिकेनुसार भीम राक्षसाशी झालेल्या युद्धानंतर शिवाच्या घर्मबिंदूंतून (घामातून) ही नदी निर्माण झाली, असे मानले जाते.
सह्याद्रीतील घनदाट सदाहरित जंगल, वन्यजीव अभयारण्य आणि ज्योतिर्लिंग एकाच ठिकाणी असल्यामुळे येथे भाविकांसोबत निसर्गप्रेमी व ट्रेकर्सही मोठ्या संख्येने येतात.
मंदिराचा गाभारा १३व्या शतकातील, काळ्या दगडात कोरलेला आहे. पुढे १८व्या शतकात नाना फडणवीस यांनी सभामंडप व शिखर सुधारले/बांधले, तसेच परिसरात एक विहीरही बांधली, असे सांगितले जाते. मंदिराची वास्तुशैली नागर (उत्तर भारतीय) आहे; तिला हेमाडपंती शैलीशीही साम्य आहे. खांब व दरवाज्यांवर देव-मानवाकृतींचे कोरीवकाम आहे.
बाजीराव पहिल्याचे बंधू चिमाजी आप्पा यांनी वसई (बेसीन) किल्ल्यावर पोर्तुगीजांचा पराभव (१७३९) केल्यानंतर तेथून आणलेल्या पोर्तुगीज घंटांपैकी एक येथे अर्पण केली. या घंटेवर १७२९ हे ओतकाम-वर्ष व ख्रिस्ती प्रतिमा (क्रॉस/मेरी-येशू) दिसते. (“१७२९ ला घंटा आणली” हा एक प्रचलित घोळ — १७२९ हे केवळ घंटा ओतल्याचे वर्ष; प्रत्यक्षात ती वसई-विजयानंतर, म्हणजे १७३९ नंतर येथे आणली गेली.)
भीमाशंकराची मूळ कथा शिवपुराणातील “कोटिरुद्रसंहिता” मध्ये येते — अध्याय २० (“भीमेश्वर ज्योतिर्लिंगाचे माहात्म्य”) व अध्याय २१ (“भीमेश्वर ज्योतिर्लिंगाची उत्पत्ती”). हा प्राचीन ग्रंथ; दुय्यम स्रोतांतही ती कथा पुनःकथित आहे. कथेचा सारांश असा —
भीम नावाचा एक बलाढ्य राक्षस होता — तो कुंभकर्णाचा पुत्र (माता कर्कटी) मानला जातो. रामाने कुंभकर्णाचा वध केल्यानंतर मोठा झालेला भीम रामाविरुद्ध सूड घ्यायचे ठरवतो. त्याने ब्रह्मदेवाची घोर तपश्चर्या करून प्रचंड शक्तीचे वरदान मिळवले आणि त्या शक्तीच्या मस्तीत देव व माणसांना त्रास देऊ लागला.
पुढे भीमाने एका निस्सीम शिवभक्त राजाला कैद केले आणि त्याला शिव-उपासना सोडायला भाग पाडू पाहिले. राजाने ठामपणे नकार दिला — “मी शिवाला कधीही सोडणार नाही.” संतापलेल्या भीमाने राजा ज्या शिवलिंगाची पूजा करत होता, त्यावरच तलवार उगारली. त्याच क्षणी शिव भीमेश्वर रूपात प्रकट झाले — “मी भीमेश्वर आहे; भक्ताच्या रक्षणासाठी प्रकटलो” — आणि केवळ एका हुंकाराने भीम व त्याच्या सेनेचा नाश केला. देव व ऋषींच्या विनंतीवरून शिव तेथेच भीमाशंकर ज्योतिर्लिंग रूपाने कायमचे वास्तव्यास राहिले; आणि त्या युद्धाच्या घामातून भीमा नदी निर्माण झाली, असे मानले जाते.
(काही आवृत्तींत या शिवभक्त राजाचे नाव “कामरूपेश्वर” असे येते — तो कामरूप देशाचा राजा; तर काही आधुनिक पुनर्कथनांत “सुदक्षिण” असे नाव सांगितले जाते. तसेच काही आवृत्ती ही कथा त्रिपुरासुर-प्रसंगाशीही जोडतात — त्या युद्धात कमलजा देवी (पार्वतीचे रूप) शिवाला साहाय्य करते; मुख्य मंदिरापासून सुमारे ५०० मी अंतरावर कमलजा देवीचे मंदिर आहे. मूळ कथेचा भाव — शिवभक्ताचे रक्षण करण्यासाठी शिवाचे प्रकट होणे — सर्वत्र एकच आहे.)
टीप — स्थान-वाद: कोटिरुद्रसंहितेत “कामरूप/डाकिनी” असा उल्लेख आल्यामुळे, आसाम (कामरूप) येथेही सहावे ज्योतिर्लिंग असल्याचा दावा (२०२३ मध्ये) केला गेला होता. मात्र पुणे-सह्याद्रीतील हे भीमाशंकरच व्यापकपणे मान्य असलेले सहावे ज्योतिर्लिंग आहे.
तिथीच काळाची खरी खूण; खालील तारखा त्या-त्या वर्षीच्या पंचांगातून येतात (या साइटच्या 2026 पंचांग डेटातून) आणि पुढील वर्षी आपोआप बदलतात. प्रत्येक ओळ त्या दिवसाच्या पानाला जोडली आहे.
| उत्सव / यात्रा | तिथी | या वर्षीची तारीख (२०२६) | नक्षत्र | प्रकार / अधिक |
|---|---|---|---|---|
| महाशिवरात्री | माघ कृष्ण त्रयोदशी | १५ फेब्रु. २०२६ | उत्तराषाढा | ज्योतिर्लिंगाचा सर्वांत मोठा दिवस — सविस्तर महाशिवरात्री पानावर. ट्रस्ट पालखी/महाआरती करते. |
| पहिला श्रावणी सोमवार | श्रावण शुक्ल पंचमी | १७ ऑग. २०२६ | चित्रा | संपूर्ण श्रावणातील peak गर्दी — सविस्तर श्रावणी सोमवार पानावर. त्याच दिवशी नागपंचमी. |
| दुसरा श्रावणी सोमवार | श्रावण शुक्ल द्वादशी | २४ ऑग. २०२६ | पूर्वाषाढा | श्रावणातील दुसरा सोमवार. |
| तिसरा श्रावणी सोमवार | श्रावण कृष्ण तृतीया | ३१ ऑग. २०२६ | रेवती | तिसरा सोमवार. त्याच दिवशी संकष्टी चतुर्थी. |
| चौथा (शेवटचा) श्रावणी सोमवार | श्रावण कृष्ण एकादशी | ७ सप्टें. २०२६ | पुनर्वसु | श्रावणातील शेवटचा सोमवार. |
| विजयादशमी / दसरा | आश्विन शुक्ल दशमी | २० ऑक्टो. २०२६ | श्रवण | सामान्य पर्व; ट्रस्ट पालखी/महाआरती करते. |
| त्रिपुरारी पौर्णिमा | कार्तिक शुक्ल पौर्णिमा | २४ नोव्हें. २०२६ | कृत्तिका | दीपोत्सव — सविस्तर त्रिपुरारी पौर्णिमा पानावर. ट्रस्ट पालखी/महाआरती करते. |
अधिकृत श्री क्षेत्र भीमाशंकर ट्रस्टच्या वेळापत्रक-पानानुसार मंदिर साधारण सकाळी ~५.०० वाजता उघडते व रात्री ~९.३० वाजता बंद होते. दिवसभरातील मुख्य ब्लॉक्स असे सांगितले जातात: सकाळी ५.००–५.३० पूजा · ५.३०–१२.०० दर्शन व अभिषेक · १२.००–१२.२० नैवेद्य · १२.२०–१४.४५ दर्शन व अभिषेक · दुपारी १४.४५–१५.२० पूजा · १५.२०–१९.३० देवदर्शन · सायंकाळी १९.३०–२०.०० पूजा · २०.००–२१.३० देवदर्शन. सर्व वेळा सणावारी व विशेष दिवशी बदलतात.
आरती-नावांबद्दल सावधगिरी. “काकड / मध्यान / शृंगार / शेज आरती” ही पारंपरिक नावे ट्रस्टच्या स्वतःच्या वेळापत्रक-पानावर वापरलेली आढळत नाहीत; ती नावे व त्यांच्या नेमक्या वेळा तिसऱ्या-पक्षी साइट्सवरून येतात. म्हणून त्या येथे अधिकृत म्हणून दिलेल्या नाहीत.
ऑनलाइन दर्शन-पास. ट्रस्टच्या सूचनेनुसार “१५ जून पासून ऑनलाइन पास धारकांनाच दर्शन” अशी व्यवस्था दिसते (ऑनलाइन पास-प्रणालीद्वारे). हे धोरण व तारीख वर्षानुसार बदलू शकते, म्हणून जाण्यापूर्वी अधिकृत ट्रस्टकडून चालू नियम तपासावा.
सणावारी (श्रावण/महाशिवरात्री/त्रिपुरारी पौर्णिमा) ट्रस्ट महापूजा, महाआरती व पालखी करते.
दर्शन-आरतीच्या वेळा, पास-नियम व रांगेची व्यवस्था जाण्यापूर्वी मंदिर समितीकडून तपासावी.
(हे धार्मिक मार्गदर्शन आहे — सार्वत्रिक नियम म्हणून घेऊ नये. विधी करायचे झाल्यास ते स्थानिक व घरच्या परंपरेनुसार, अधिकृत पुरोहितांच्या मार्गदर्शनाखालीच करावेत.)
(जवळच्या ठिकाणांचे नेमके अंतर, प्रवेश व वेळा स्थानिक/वन-विभागाकडून तपासाव्यात.)
शिव जप-मंत्र: ॐ नमः शिवाय । हा शिवाचा पंचाक्षरी मूलमंत्र — “शिवाला नमन असो.” भीमाशंकरासारख्या शिवक्षेत्रात जपासाठी हा मंत्र म्हणतात.
शंकराची आरती — लवथवती विक्राळा (समर्थ रामदास). शिवमंदिरात पूजेनंतर ही आरती म्हणण्याची परंपरा आहे. शिव हा विक्राळ तरी भोळा, कर्पूरगौर, अर्धांगी पार्वतीसह शोभणारा आणि समुद्रमंथनातील हलाहल विष प्राशन करून नीलकंठ झालेला — असा या आरतीचा भाव आहे.