परळी वैजनाथ हे बीड जिल्ह्यातील परळी येथील प्राचीन शिवमंदिर — बारा ज्योतिर्लिंगांपैकी एक मानले जाणारे श्री वैद्यनाथ (वैजनाथ) ज्योतिर्लिंग. महाराष्ट्रीय परंपरेत हे पाचवे ज्योतिर्लिंग मानले जाते. याचे खास वेगळेपण दोन गोष्टींत आहे — समुद्रमंथनातील अमृत व वैद्यराज धन्वंतरी याच शिवलिंगात लपल्यामुळे याला वैद्यनाथ (‘दिव्य वैद्य’) नाव पडले, आणि येथे भाविकांना प्रत्यक्ष शिवलिंगाला स्पर्श करून दर्शन (स्पर्श दर्शन) घेता येते — बारा ज्योतिर्लिंगांत हे दुर्मीळ. महाशिवरात्रीची यात्रा ही परळीची सर्वांत मोठी यात्रा असून तिला लाखो भाविक येतात.
परळी वैजनाथ हे बारा ज्योतिर्लिंगांपैकी एक मानले जाते. ज्योतिर्लिंग म्हणजे शिवाचे स्वयंभू तेजःस्वरूप. महाराष्ट्रात ज्या पाच ज्योतिर्लिंगांची भक्त मोठ्या श्रद्धेने यात्रा करतात, त्यांतीलही हे एक — इतर आहेत त्र्यंबकेश्वर, भीमाशंकर, घृष्णेश्वर व औंढा नागनाथ. पाचही महाराष्ट्रातील ज्योतिर्लिंगांचा एकत्रित परिचय ज्योतिर्लिंग समूह पानावर दिला आहे.
वैद्य म्हणजे उपचारक/डॉक्टर. समुद्रमंथनाच्या वेळी निघालेले अमृत व वैद्यराज धन्वंतरी भगवान विष्णूंनी दैत्यांपासून वाचवण्यासाठी याच शिवलिंगात लपवले — ‘अमृत व धन्वंतरी दोन्हींचाही वास या शिवलिंगात असल्यामुळे या ज्योतिर्लिंगास वैद्यनाथ नाम’ असे सांगितले जाते. यामुळे हे लिंग आरोग्य व उपचाराचे श्रद्धास्थान मानले जाते; याला अमृतेश्वर असेही म्हणतात.
बारा ज्योतिर्लिंगांपैकी परळी येथे भाविकांना प्रत्यक्ष शिवलिंगाला स्पर्श करून दर्शन व अभिषेक करता येतो — हे बारा ज्योतिर्लिंगांत दुर्मीळ वैशिष्ट्य आहे. ‘स्पर्श दर्शनाने बाधा दूर होतात’ अशी भाविकांची श्रद्धा आहे. हे श्रद्धा म्हणून घ्यावे; ‘रोग बरे होतात’ असा कोणताही वैद्यकीय किंवा सार्वत्रिक दावा येथे केलेला नाही.
महाराष्ट्रीय परंपरा व राज्य-पर्यटनानुसार परळी हे पाचवे ज्योतिर्लिंग (वैद्यनाथ) मानले जाते. मात्र द्वादश-ज्योतिर्लिंग स्तोत्रातील ‘वैद्यनाथं’ हे नेमके कोणते — यावर यादी-भिन्नता आहे: canonical यादी बहुधा बैद्यनाथ धाम, देवघर (झारखंड) शी जोडते; परळी (महाराष्ट्र) व बैजनाथ (हिमाचल) हे अन्य दावेदार आहेत. परळीची पाचवे-ज्योतिर्लिंग ओळख ही महाराष्ट्रीय परंपरा आहे, निर्विवाद canonical दावा नव्हे (ज्योतिर्लिंग हब-पानावर नोंदलेली तीच ‘यादी-भिन्नता’).
स्थानिक परंपरेत असे मानले जाते की बारा ज्योतिर्लिंगांत फक्त परळीत शिव व पार्वती एकत्र निवास करतात, म्हणून परळीला ‘अनोखी काशी’ म्हटले जाते. हे एकाच स्रोतावरून येते → ‘स्थानिक परंपरेत असे मानले जाते’ असे नमूद; ठाम-दावा केलेला नाही.
मंदिर यादव-कालीन (सुमारे १२व्या–१३व्या शतकातील) मानले जाते; बांधणी हेमाडपंती शैलीची. पुढे इ.स. १७०६ मध्ये राणी अहिल्याबाई (अहिल्यादेवी) होळकर यांनी मंदिराचा जीर्णोद्धार केल्याचे मानले जाते (अनेक ज्योतिर्लिंगांप्रमाणे). (जीर्णोद्धारापूर्वीचा नेमका बांधकाम-काळ स्पष्ट नाही.)
परळी वैजनाथच्या नावाभोवती व लिंगाभोवती काही आख्यायिका सांगितल्या जातात. पुढील कथा त्या-त्या आख्यायिकांवर आधारित मूळ शब्दांतील पुनर्कथन आहे; नेमकी पुराण-आवृत्ती स्रोतांविरुद्ध शब्दशः तपासलेली नाही.
(१) समुद्रमंथन — अमृत व धन्वंतरी (वैद्यनाथ नावाचे मूळ). देव व दानवांनी अमृतासाठी समुद्रमंथन केले, तेव्हा त्यातून चौदा रत्ने बाहेर आली; त्यांत अमृत व वैद्यराज धन्वंतरी ही दोन रत्ने होती. अमृत बळकावण्यासाठी दैत्य धावून येताच, भगवान विष्णूंनी अमृत व धन्वंतरी दोघांनाही याच शिवलिंगात लपवले. अमृत व वैद्यराज दोघांचाही वास या लिंगात असल्यामुळे हे लिंग वैद्यनाथ (अमृतेश्वर) नावाने ओळखले जाऊ लागले; त्यामुळेच या स्थानाला आरोग्य व उपचाराचे माहात्म्य जोडले जाते.
(२) रावण व आत्मलिंग. रावणाने कठोर तपश्चर्येने शिवाकडून एक लिंग (आत्मलिंग) मिळवले; ते लंकेकडे नेत असताना विष्णूंनी बालरूप घेऊन ते लिंग भूमीवर ठेवून स्थिर केले, अशी कथा सांगितली जाते. रावणाने ते उपटण्याचा प्रयत्न केल्याने लिंगाचा वरचा भाग किंचित भंगला असेही मानले जाते. मात्र रावण/आत्मलिंगाची ही कथा शास्त्रीयदृष्ट्या देवघर (बैद्यनाथ)ची मूळकथाही मानली जाते; परळी-परंपराही ती सांगते — हेच वैद्यनाथ-ओळखीच्या यादी-भिन्नतेचे एक कारण आहे. म्हणून ही कथा ‘परळीच खरे वैद्यनाथ’ याचा पुरावा म्हणून घेतलेली नाही.
(३) मार्कंडेय व सत्यवान-सावित्री. परळी वैजनाथ हे मार्कंडेय ऋषी तसेच सत्यवान-सावित्री आख्यायिकांशीही जोडले जाते. या स्थानिक आख्यायिकांचे नेमके प्रसंग स्रोतांत स्पष्ट नाहीत.
टीप: वरील कोणत्याही कथेत घटना बदललेल्या, जोडलेल्या किंवा मिसळलेल्या नाहीत. आवृत्ती-भेद असेल तिथे तो ‘काही आवृत्तींत…’ असा नमूद केला आहे.
तिथीच काळाची खरी खूण; खालील तारखा त्या-त्या वर्षीच्या पंचांगातून येतात (या साइटच्या 2026 पंचांग डेटातून) आणि पुढील वर्षी आपोआप बदलतात. प्रत्येक ओळ त्या दिवसाच्या पानाला जोडली आहे.
⚠ टीप: परळी-विशिष्ट यात्रा/गर्दीचा भरवशाचा (किमान दोन स्रोतांचा) पुरावा महाशिवरात्री (सर्वांत मोठी यात्रा) व श्रावणी सोमवार यांबाबत आहे. विजया एकादशी ही सामान्य एकादशी असून तिला परळी-विशिष्ट यात्रा असल्याचा पुरावा नाही (देवस्थान व वेळापत्रक-यादीत विजया एकादशी येत नाही). त्रिपुरारी/वैकुंठ चतुर्दशी देवस्थान-यादीत आहे, पण गर्दी-प्रमाण स्वतंत्रपणे सिद्ध नाही.
| उत्सव / यात्रा | तिथी | या वर्षीची तारीख (२०२६) | नक्षत्र | प्रकार / दुवा |
|---|---|---|---|---|
| विजया एकादशी | माघ कृष्ण एकादशी | १३ फेब्रु. २०२६ | मूळ | एक सर्वसाधारण एकादशी व्रत. परळी-विशिष्ट यात्रा/स्पर्श-दर्शन-उत्सव असल्याचा स्रोत नाही — गर्दी-दावा नाही. |
| महाशिवरात्री — वार्षिक यात्रा | माघ कृष्ण त्रयोदशी | १५ फेब्रु. २०२६ | उत्तराषाढा | परळीची सर्वांत मोठी यात्रा — ‘महाराष्ट्रातील सर्वांत मोठ्या यात्रांपैकी एक’, लाखो भाविक. सविस्तर महाशिवरात्री पानावर. |
| त्रिपुरारी पौर्णिमा / वैकुंठ चतुर्दशी | कार्तिक शुक्ल पौर्णिमा | २४ नोव्हें. २०२६ | कृत्तिका | एक सर्वसाधारण शैव पर्व. देवस्थान-यादीत ‘वैकुंठ चतुर्दशी–त्रिपुरारी हरि-हर भेट’ म्हणून; गर्दी-प्रमाण स्वतंत्रपणे सिद्ध नाही. |
⚠ कोणतीही नेमकी दर्शन/आरती वेळ या पानावर अधिकृत म्हणून दिलेली नाही. काही संकेतस्थळे स्वतःला परळी वैजनाथ देवस्थानाशी संबंधित म्हणवतात व online booking/donation देतात — पण एका पडताळणीवरून ते ‘नक्की अधिकृत देवस्थान’ आहे असे मानता येत नाही. कोणत्याही खाजगी booking-पोर्टलला ‘अधिकृत ट्रस्ट’ म्हणून येथे सादर केलेले नाही.
साधारण संदर्भासाठी (अधिकृत नव्हे): मंदिर सकाळी सुमारे ५·०० वाजता उघडते व रात्री सुमारे ९·००–९·३० बंद होते; स्पर्श-दर्शन व अभिषेक सकाळी व दुपारच्या ठरावीक वेळांत (उदा. सुमारे ५·००–८·०० स. व १२·००–३·०० दु.) चालतात असे स्रोत सांगतात; सकाळ-आरती व सायं-आरतीच्या वेळाही स्रोतागणिक वेगळ्या आहेत. हे आकडे परस्परविरोधी असल्याने व अधिकृतपणे निश्चित नसल्याने ते ठामपणे दिलेले नाहीत.
दर्शन, आरती व स्पर्श-दर्शनाच्या वेळा आणि रांगेची व्यवस्था जाण्यापूर्वी मंदिर समितीकडून तपासावी. सणावारी (महाशिवरात्री, श्रावण) या वेळा व व्यवस्था बदलतात.
टीप: कोणत्याही booking-पोर्टलशी किंवा ‘अधिकृत पुरोहित’-सेवेशी संबंध येथे दावा केलेला नाही. विधींचे नेमके नियम, शुल्क, पात्रता व स्पर्श-दर्शनाचे नियम मंदिर समितीकडूनच तपासावेत.
ॐ नमः शिवाय ।
हा पंचाक्षरी मंत्र शिवाला उद्देशून आहे व शिवमंदिरात नित्य जपला जातो. ज्योतिर्लिंग दर्शन व अभिषेकावेळीही भक्त हा मंत्र म्हणतात.
शंकराची आरती — लवथवती विक्राळा (समर्थ रामदास). शिवमंदिरात पूजेनंतर ही आरती म्हणण्याची परंपरा आहे. शिव हा विक्राळ तरी भोळा, कर्पूरगौर, अर्धांगी पार्वतीसह शोभणारा आणि समुद्रमंथनातील हलाहल विष प्राशन करून नीलकंठ झालेला — असा या आरतीचा भाव आहे.